یک گل، ۶۲ حسرت

به گزارش فایو اسکور، ترکیه مقابل پاراگوئه فقط حذف نشد. با عددهای منحصربفرد حذف شد. با مالکیت بالا، با پاس‌های کامل، با ۶۲ شوت در ۲ بازی و بدون حتی یک گل. این همان جایی است که فوتبال بی‌رحم می‌شود.

همه چیز بعد از دقیقه ۱:۰۴ شروع شد. متیاس گالارزا دروازه ترکیه را باز کرد و همان گل تا پایان ماند. همین یعنی گل او حالا زودترین گل برنده در این جام جهانی است. رکوردی که چند ساعت قبل با گل ۱:۱۰ اسماعیل صیباری برای مراکش ثبت شده بود، خیلی زود شکست.

گل گالارزا از یک زاویه دیگر هم مهم بود. این سریع‌ترین گل جام جهانی از سال ۲۰۱۸ به بعد بود. آن زمان زانکا برای دانمارک، بعد از ۵۵ ثانیه مقابل کرواسی گل زده بود. گالارزا به آن عدد نرسید، اما ۱:۰۴ کافی بود تا مسیر بازی را عوض کند و ترکیه را از همان اول دنبال خودش بکشد.

شب گالارزا فقط با گل تمام نشد. او از زمان ورود کارت زرد در سال ۱۹۷۰، اولین بازیکنی شد که در یک بازی جام جهانی، قبل از دقیقه ۱۵ هم گل می‌زند و هم کارت زرد می‌گیرد. یعنی در یک ربع اول، هم نتیجه را ساخت، هم وارد بخش انضباطی بازی شد. پاراگوئه همان‌جا ضربه لازم را زد و ترکیه همان‌جا از ریتم افتاد.

اما درد اصلی ترکیه جای دیگری بود. تیم وینچنزو مونتلا ۷۸.۶ درصد مالکیت داشت. این ششمین مالکیت بالای ثبت‌شده در یک بازی جام جهانی از زمان شروع ثبت آمار در سال ۱۹۶۶ است. یعنی ترکیه تقریبا همه توپ را داشت اما توپ داشتن وقتی گل نمی‌سازی، فقط حسرت را بزرگ‌تر می‌کند.

ترکیه در ۲ بازی جام جهانی‌اش ۶۲ شوت زد و هیچ گلی نزد. از سال ۱۹۶۶ به بعد، هیچ تیمی در یک بازه این‌قدر شوت نزده بود که حتی یک گل هم نزند. این عدد دیگر بدشانسی نیست. این یک مشکل روشن است. ترکیه می‌رسید، می‌زد اما تمام نمی‌کرد.

همین عدد، کل جام ترکیه را توضیح می‌دهد. ۶۲ شوت، صفر گل. تیمی که این‌قدر ضربه می‌زند و باز هم دروازه را باز نمی‌کند، فقط قربانی جزئیات نمی‌شود. با نقص خودش از جام بیرون می‌رود.

در دل همین حذف، عبدالکریم بارداکچی یک رکورد عجیب ثبت کرد. او مقابل پاراگوئه هر ۹۸ پاسش را درست داد. ۹۸ پاس از ۹۸ پاس. از سال ۱۹۶۶ به بعد، هیچ بازیکنی در یک بازی جام جهانی با دقت ۱۰۰ درصد، این تعداد پاس کامل نکرده بود. او رکورد کریس ریچاردز را پشت سر گذاشت که همین دوره مقابل پاراگوئه، ۸۴ پاس از ۸۴ پاس را کامل کرده بود.

این عدد هم زیباست، هم تلخ. چون نشان می‌دهد ترکیه در ساختن بازی مشکل نداشت. حتی مدافعش با ۹۸ پاس کامل، توپ را بدون اشتباه جلو می‌برد اما وقتی این حجم پاس و مالکیت به گل نمی‌رسد، رکورد هم بیشتر شبیه یک طعنه می‌شود.

پاراگوئه اما طرف دیگر داستان بود. این تیم زود گل زد، بعد اخراج داد و باز هم نتیجه را نگه داشت. از ۴ بار آخری که یک تیم در جام جهانی بعد از اخراج بازیکنش در نیمه اول بازی را برده، پاراگوئه مسئول ۲ تای آن‌هاست. یکی همین بازی مقابل ترکیه و یکی مقابل اسلوونی در سال ۲۰۰۲.