
جام جهانی
آنچلوتی او را برای اسکاتلند آماده میداند
نوشته بابک شیرآقایی
به گزارش فایو اسکور، برزیل بعد از برد ۳-۰ مقابل هائیتی آرامتر شده اما هنوز یک سؤال بزرگ دارد. نیمار چه زمانی وارد جام میشود؟
کارلو آنچلوتی جوابش را داده است. او انتظار دارد نیمار برای بازی آخر مرحله گروهی مقابل اسکاتلند آماده باشد. برزیل چهارشنبه در میامی گاردنز فلوریدا به مصاف اسکاتلند میرود و شماره ۱۰ میتواند برای اولین بار در این جام به میدان برسد.
نیمار ۲ بازی اول برزیل را از دست داد. مقابل هائیتی هم بازی نکرد. مصدومیت ساق پای راست اجازه نداد او از شروع جام کنار تیم باشد. با این حال، آنچلوتی بعد از بازی گفت: «نیمار شنبه انفرادی تمرین میکند. دوشنبه با تیم خواهد بود و برای بازی با اسکاتلند آماده میشود.»
این فقط یک خبر پزشکی نیست. نیمار با وجود مصدومیت در فهرست برزیل قرار گرفت. آن هم به قیمت خط خوردن ژوائو پدرو، بازیکن سال چلسی. همین تصمیم از اول بحث ساخت. برزیل نیمار را خواست، حتی وقتی آماده کامل نبود. حالا وقت جواب گرفتن از همان ریسک است.
نیمار هنوز از زمان حضور در اردوی برزیل، تمرین کامل گروهی انجام نداده است. او دوشنبه گذشته هم برای بررسی وضعیت ساق پایش آزمایش داد. مصدومیتی که از ۱۷ می و زمان بازی برای سانتوس همراهش مانده بود.
او ۳۴ ساله است و بهترین گلزن تاریخ برزیل محسوب میشود. ۷۹ گل در ۱۲۹ بازی ملی. این عدد هنوز وزن دارد. نیمار فقط یک بازیکن در فهرست نیست. برای برزیل، هنوز یک نام بزرگ و یک تصمیم بزرگ است.
با بازگشت احتمالی، او به جام چهارم زندگیاش میرسد. اولین جام جهانی نیمار در خانه و سال ۲۰۱۴ دبود. بعد از آن، مسیرش پر از انتظار، مصدومیت و بحث شد. او از زمان پارگی رباط صلیبی زانوی چپ در اکتبر ۲۰۲۳، در یک بازی انتخابی جام جهانی، برای رسیدن به ریتم همیشگی جنگیده است.
بازگشتش به سانتوس هم بحثها را تمام نکرد. در برزیل درباره دعوت شدنش به جام جهانی حرف زیاد بود. بعضیها میپرسیدند آیا نیمار باید در فهرست باشد یا نه. آمار امسالش برای سانتوس اما بیاثر نبود: ۴ گل و ۲ پاس گل در ۸ بازی.
در نبود او، وینیسیوس جونیور جلو آمد. مقابل هائیتی گل زد، نقش ساخت و برای دومین بازی پیاپی بهترین بازیکن برزیل شد. او حالا در ۶ بازی جام جهانی، با ۳ گل و ۳ پاس گل، ۶ اثر مستقیم روی گل دارد.
این عدد کوچک نیست. از بین بازیکنان برزیل با حداقل ۵ بازی در جام جهانی، فقط ۳ نفر از سال ۱۹۶۶ به بعد میانگین یک اثر مستقیم روی گل در هر بازی داشتهاند: پله با ۱۱ اثر در ۸ بازی، رونالدو با ۱۹ اثر در ۱۹ بازی و توستائو با ۷ اثر در ۷ بازی.
یعنی وینیسیوس فقط جای خالی نیمار را پر نکرده. خودش را به یک سطح تاریخی نزدیک کرده است. برزیل نیمار را نداشت اما بیرهبر حمله نماند. وینیسیوس توپ را گرفت، فشار را پذیرفت و جواب داد.
با این حال خودش هم منتظر نیمار است. وینیسیوس بعد از بازی گفت: «نیمار بازیکن بسیار مهمی برای ماست. امیدواریم بتواند در بازی بعدی بازی کند.»
بعد ادامه داد: «از پیشرفتش خوشحالیم. حضور او کنار گروه برای همه ما بسیار مهم است. او الگوی من است و همیشه خیلی از من حمایت کرده. امیدوارم برای بازی بعدی برگردد و در ادامه جام جهانی به ما کمک کند.»
این جملهها فقط احترام نیستند. جای نیمار را در رختکن نشان میدهند. وینیسیوس ستاره امروز برزیل است اما نیمار هنوز برای این تیم یک مرجع است. بازیکنی که حضورش میتواند وزن روانی بازی را عوض کند.
برزیل اما همزمان یک نگرانی تازه دارد. رافینیا در دقیقه ۴۰ بازی با هائیتی به خاطر مصدومیتی که ظاهراً از ناحیه همسترینگ بود، تعویض شد. آنچلوتی بعد از بازی گفت: «رافینیا بررسی میشود. الان نمیدانیم چه اتفاقی افتاده است.»
لوکاس پاکتا هم که پاس گل وینیسیوس را داد، نگرانی تیم را پنهان نکرد. او گفت: «فکر میکنم همه ما نگران رافینیا هستیم. امیدواریم چیز جدیای نباشد.»
مصدومیت رافینیا میتواند تصمیم آنچلوتی را سختتر کند. رافینیا به برزیل عرض، فشار و حرکت بدون توپ میدهد. نیمار چیز دیگری میدهد. مکث، پاس آخر، خلاقیت و توانایی عوض کردن ریتم. اگر رافینیا آماده نباشد، بازگشت نیمار فقط یک خبر خوش نیست. شاید یک نیاز تاکتیکی هم باشد.
بعد از خروج رافینیا، رایان وارد زمین شد. آنچلوتی درباره این تصمیم گفت: «رایان را به زمین فرستادم چون کیفیت خوبی نشان داده. او احتمالاً پروفایل متفاوتی نسبت به رافینیا دارد. جزئیات کوچک تعیین میکند کدام بازیکن وارد زمین شود. همه چیز درباره جزئیات کوچک است.»
همین تعویض، برزیل را وارد یک قاب تاریخی کرد. رایان با ۱۹ سال و ۳۲۰ روز و اندریک با ۱۹ سال و ۳۳۳ روز، ششمین و هفتمین بازیکن جوان تاریخ برزیل در جام جهانی شدند. آنها جوانترین بازیکنان برزیل در جام جهانی از زمان مارکو آنتونیو در سال ۱۹۷۰ هستند. بازیکنی که آن زمان ۱۹ سال و ۱۲۸ روز داشت.
برزیل تنها برای دومین بار در تاریخش، در یک بازی جام جهانی ۲ بازیکن زیر ۲۰ سال به زمین فرستاد. دفعه قبلی به بازی با ولز در سال ۱۹۵۸ برمیگشت. وقتی پله و آلتافینی هر دو بازی کردند.
این طرف ماجرا آینده است. اما ترکیب اصلی برزیل سمت دیگری را نشان داد. میانگین سن ترکیب ابتدایی مقابل هائیتی ۳۰ سال و ۱۹۰ روز بود. این پیرترین ترکیب اصلی برزیل در جام جهانی از فینال ۱۹۶۲ مقابل چکسلواکی است. مسابقهای که میانگین سن ترکیب برزیل ۳۰ سال و ۲۱۶ روز بود.
همین تضاد، وضعیت برزیل را جالب میکند. روی نیمکت رایان و اندریک را دارد. در ترکیب اصلی تجربه سنگین دارد. بیرون زمین، نیمار را نزدیک بازگشت میبیند. داخل زمین، وینیسیوس را در اوج دارد.
بازی با اسکاتلند حالا فقط بازی آخر گروه نیست. برای نیمار میتواند شروع جام باشد. برای وینیسیوس میتواند ادامه مسیر بزرگش باشد. برای رافینیا میتواند تعیین وضعیت باشد. برای آنچلوتی هم یک تصمیم مهم دارد. اسم بزرگ را چطور به تیمی اضافه کند که تازه با برد ۳-۰ راه افتاده است؟
برزیل مقابل هائیتی برد و نفس کشید اما هنوز کامل نشده. نیمار نزدیک است، رافینیا نگرانکننده است، وینیسیوس در حال درخشش است و نسل تازه هم خودش را نشان داده است.
جواب اصلی شاید مقابل اسکاتلند برسد. جایی که نیمار میتواند دوباره وارد جام شود و برزیل بفهمد ستاره قدیمیاش هنوز فقط یک خاطره نیست و هنوز میتواند راهحل باشد.
عکس: رویترز