
جام جهانی
ترکیه ۳۲ شوت زد اما پاراگوئه ۱۰ نفره با یک گل زودهنگام، بازی و بقا را نگه داشت
نوشته بابک شیرآقایی
به گزارش فایو اسکور، ترکیه همه چیز داشت جز همان چیزی که فوتبال با آن تمام میشود. توپ داشت، زمین داشت، عدد داشت، فشار داشت، یک نیمه بیشتر هم یک بازیکن اضافه داشت. اما گل نداشت و همین برای حذف کافی بود.
پاراگوئه در لویس استادیوم سانتا کلارا و مقابل ۶۸,۸۲۷ تماشاگر، ترکیه را ۱-۰ برد و یکی از مهمترین نتایج گروه D را ساخت. تیم وینچنزو مونتلا از جام جهانی ۲۰۲۶ کنار رفت. تیمی که بعضیها آن را یکی از اسبهای سیاه جام میدانستند، کنار هائیتی قرار گرفت و خیلی زود حذف شد.
همه چیز بعد از ۶۵ ثانیه عوض شد. خولیو انسیسو با یک ضربه هوشمندانه، توپ را برای ماتیاس گالارزا آماده کرد. گالارزا از راه دور شوت زد و توپ را به گوشه پایین دروازه فرستاد. پاراگوئه ۱-۰ جلو افتاد و از همان لحظه، بازی وارد مسیر دیگری شد.
این گل فقط نتیجه را عوض نکرد. ترکیه را مجبور کرد کل بازی را دنبال کند. تیم مونتلا از همان شروع دنبال برگشت افتاد اما هرچه جلوتر رفت، بیشتر در دیوار پاراگوئه گیر کرد.
ترکیه نیمه اول هم توپ را داشت. ۷۸ درصد مالکیت گرفت و ۱۲ شوت مقابل ۴ شوت پاراگوئه زد. اما عددها همانجا هم یک چیز را پنهان نمیکردند. ترکیه حمله میکرد اما ضربه آخر هنوز بوی گل نمیداد.
دقیقه ۳۵، مرت مولدور میتوانست بازی را برگرداند. ارسال هاکان چالهاناوغلو را با ضربه سر زد اما توپ اول به تیر افقی خورد و بعد به تیر عمودی. این همان لحظهای بود که اگر گل میشد، شاید ترکیه از باتلاق بیرون میآمد اما توپ بیرون ماند و پاراگوئه نفس کشید.
بعد نوبت اتفاق بزرگتر رسید. میگل آلمیرون در وقتهای اضافه نیمه اول و بعد از بازبینی ویدئویی، با کارت قرمز مستقیم اخراج شد. دقیقه ۴۵+۳، پاراگوئه ۱۰ نفره شد و بازی برایش شکل تازهای گرفت. از آن لحظه، دیگر بحث حمله نبود. بحث زنده ماندن بود.
پاراگوئه بعد از اخراج، از ۲-۴-۴ به ۱-۴-۴ عمیقتر رفت. فضاها را بست، عرض زمین را کنترل کرد و تصمیم گرفت اول توپهای اول را بزند و بعد برای توپهای دوم بجنگد. ساده بود اما دقیق اجرا شد. فوتبال گاهی همین است. لازم نیست زیبا باشی بلکه باید درست زنده بمانی.
ترکیه در نیمه دوم توپ را کامل گرفت. مالکیتش در پایان به ۷۹ درصد رسید. ۶۳۰ پاس داد و ۵۶۱ پاسش به مقصد رسید. ۳۲ شوت زد و پاراگوئه فقط ۷ شوت داشت. امید گل هم ۱.۸۷ مقابل ۰.۲۹ به سود ترکیه بود. کرنرها ۱۲ به صفر شد. لمس توپ در محوطه جریمه به ۵۱ رسید. اما هیچکدام از اینها گل نشد.
همینجا داستان بازی معلوم میشود. ترکیه عدد ساخت، پاراگوئه نتیجه گرفت. ترکیه فشار آورد، پاراگوئه راه دروازه را بست. ترکیه توپ را تا محوطه رساند اما شوتها یا بلوکه شدند یا بیرون رفتند و یا اورلاندو گیل آنها را گرفت.
از ۳۲ شوت ترکیه فقط ۵ شوت در چارچوب بود. ۱۲ شوت هم به بدن مدافعان پاراگوئه خورد. این عدد مهم است. یعنی پاراگوئه فقط عقب ننشست. مدام مسیر شوت را بست، بدن گذاشت و اجازه نداد ضربهها تمیز به دروازه برسند.
ارسالها هم ترکیه را نجات ندادند. این تیم ۴۲ بار ارسال کرد اما فقط ۸ ارسالش موفق بود. یعنی فقط ۱۹ درصد. وقتی تیمی با برتری عددی اینقدر از کنارهها توپ میفرستد اما مقصد پیدا نمیکند، یعنی فشار دارد اما دقت ندارد. ترکیه همانجا بازی را باخت. نه در تلاش بلکه در کیفیت آخر ضربه های آخر.
سه موقعیت بزرگ هم از دست رفت. دنیز گول بعد از ورود به زمین ۲ موقعیت را از دست داد اما با امید گل ۰.۳۸، بیشترین امید گل ترکیه را داشت. مولدور هم ۳ شوت زد و تیر دروازه را لرزاند. هاکان چالهاناوغلو و کنان ییلدیز هر کدام ۶ شوت زدند اما بین آنها فقط یک شوت در چارچوب ثبت شد. این عدد آخر، کل درد ترکیه را میگوید.
ییلدیز ۴ موقعیت ساخت و در این بخش با بهترینهای تیمش برابر شد. آردا گولر هم ۳ موقعیت خلق کرد. چالهاناوغلو هم ۳ پاس کلیدی داشت. ایده بود، ستاره بود اما تمامکنندگی نبود. ترکیه برای دومین بازی پیاپی همینجا ضربه خورد. مقابل استرالیا با ۳۰ شوت گل نزد. مقابل پاراگوئه هم با ۳۲ شوت گل نزد. ۶۲ شوت در ۲ بازی و هیچ گل. این دیگر بدشانسی تنها نیست. این یک مشکل است.
پاراگوئه اما در سمت دیگر، بازی را به نبرد تبدیل کرد. ۴۷ دفع توپ، ۲۵ تکل، ۹ قطع توپ و ۴۹ بازپسگیری داشت. ۵۴ درصد کل دوئلها را برد و در نبردهای هوایی هم ۵۶ درصد موفق بود. موفقیت دریبلش ۵۷ درصد بود. اینها عددهایی هستند که نشان میدهند پاراگوئه فقط دفاع نکرد. جنگید و هر بار بخش کوچکی از زمین را پس گرفت.
اورلاندو گیل هم شب مهمی داشت. ۵ مهار ثبت کرد و طبق مدل فایو اسکور، ۰.۵۶ گل جلوگیریشده داشت. یعنی فقط پشت مدافعان پنهان نشد. وقتی توپ از دیوار عبور کرد، خودش ایستاد.
خط دفاع پاراگوئه کوه کار روی دوشش داشت. عمر آلدرت و گوستاوو گومز با هم ۲۲ دفع توپ، ۵ بلاک و ۷ نبرد هوایی موفق ثبت کردند. گوستاوو گومز به تنهایی ۱۲ دفع توپ و ۲ بلاک داشت و امتیاز ۸ فایو اسکور گرفت. جونیور آلونسو هم ۳ بلاک اضافه کرد. این دفاع شاید زیر فشار خم شد، اما نشکست.
خوان کاسرس اما صورت این برد بود. مدافع راست پاراگوئه با امتیاز ۷.۵ فایو اسکور بازی را تمام کرد. او ۸۱ دقیقه بازی کرد و در همان زمان، یک نمایش دفاعی کامل ساخت. ۹ تکل زد که بیشترین عدد بازی بود و ۵ تای آنها را برد. ۱۷ دوئل برد و فقط ۷ دوئل را از دست داد. ۵ نبرد هوایی برد، ۶ دفع توپ داشت، یک قطع توپ ثبت کرد و یک شوت را هم بلوکه کرد.
کاسرس در سمت خودش اجازه نداد ترکیه راحت ریتم بگیرد. هر بار توپ به آن منطقه رفت، یا وارد دوئل شد یا مسیر ارسال را بست. او ۵ نبرد هوایی برد و فقط یک نبرد هوایی را از دست داد. برای یک مدافع کناری، این عدد خیلی سنگین است. مخصوصا وقتی تیمش یک نیمه با یک بازیکن کمتر دفاع میکند.
او فقط دفاع نکرد. یک پاس کلیدی هم داد و تنها شوتش در چارچوب بود. آن شوت ۰.۰۵۲ امید گل و ۰.۰۵۰ امید گل در چارچوب داشت. در پاسها ساده بازی کرد. ۶ پاس از ۱۱ پاسش درست بود اما نکته مهمتر پاسهای بلندش بود. ۴ پاس بلند زد و هر ۴ پاسش به مقصد رسید. وقتی تیمی زیر فشار است، همین پاسهای بلند میتواند چند متر نفس بخرد.
کاسرس ۴۶ لمس توپ داشت. ۳ بار توپ را حمل کرد و در مجموع ۲۳.۸۶ متر توپ را جلو برد. یک لمس ناموفق داشت و ۱۵ بار مالکیت را از دست داد اما این عددها در چنین بازیای عجیب نیستند. پاراگوئه بیشتر وقتها زیر فشار بود و هر لمس توپ در زمین خودش ریسک داشت. مهم این بود که اشتباه بزرگ نداد.
فصل او در جام هم تا اینجا قابل توجه است. کاسرس بعد از ۲ بازی میانگین امتیاز ۷.۲۵ فایو اسکور دارد. ۱۴ تکل زده و ۸ تای آنها را برده؛ یعنی ۵۷.۱ درصد. ۲۷ دوئل برده و نرخ موفقیتش ۶۵.۸۵ درصد است. در نبردهای هوایی هم ۶ برد با نرخ ۷۵ درصد دارد. ۱۳ دفع توپ، ۲۵ پاس صحیح از ۴۲ پاس و ۶ پاس بلند موفق از ۱۴ تلاش هم برای او ثبت شده است. یک پاس کلیدی داده، هنوز ارسال موفق ندارد، در ۱۶۰ دقیقه یک کارت زرد گرفته و ۵ خطا کرده است.
از نظر فیزیکی هم کم نگذاشته. ۸.۲۵ کیلومتر دویده، ۹ اسپرینت داشته و سرعتش به ۳۲.۰۲ کیلومتر بر ساعت رسیده است. اینها عددهای یک مدافع کناری است که فقط در خط خودش نایستاد. مدام رفت، برگشت، جنگید و دوباره درگیر شد.
کنار کاسرس، انسیسو هم نقش بزرگی داشت. او قبل از جام به خاطر مصدومیت در بازی تدارکاتی مقابل نیکاراگوئه نگرانی ایجاد کرده بود اما به موقع رسید و در این برد اثر گذاشت. پاس گل داد، ۴ موقعیت ساخت، ۶ دریبل از ۸ دریبلش موفق بود و ۹ دوئل از ۱۲ دوئل را برد. این یعنی او فقط سازنده گل نبود. جلوتر از بقیه، فشار را نگه داشت.
انسیسو با ۲۲ سال و ۱۴۸ روز، جوانترین بازیکن پاراگوئه از سال ۱۹۶۶ به بعد شد که در یک دوره جام جهانی ۲ پاس گل میدهد. او سومین بازیکن پاراگوئه هم هست که در چند بازی جام جهانی پاس گل ثبت میکند. قبل از او فرانسیسکو آرسه با ۳ پاس گل و روکه سانتا کروز با ۲ پاس گل این کار را کرده بودند. او همچنین بیشترین دریبل موفق یک بازیکن پاراگوئه در یک بازی جام جهانی از زمان میگل آنخل بنیتس مقابل فرانسه در سال ۱۹۹۸ را ثبت کرد.
پاراگوئه در کل فقط ۱۷۷ پاس زد و ۹۳ پاسش درست بود. ترکیه ۷۵ بار وارد یکسوم هجومی شد و در آن منطقه نرخ تکمیل ۸۴ درصد داشت. پاراگوئه فقط ۴۷ ورود به یکسوم هجومی داشت. اما همین تفاوت نشان میدهد فوتبال فقط حجم نیست. ترکیه بیشتر رسید اما پاراگوئه بهتر مقاومت کرد.
ترکیه با ۱-۲-۳-۴ دنبال مالکیت، عرض و شوتهای پرتعداد بود. پاراگوئه با ۲-۴-۴ شروع کرد و بعد از اخراج، با ۱-۴-۴ زنده ماند. نقشهاش روشن بود. توپ اول را بزن، توپ دوم را شلوغ کن، عرض زمین را ببند و اجازه نده شوتها آزاد شوند. این نقشه شاید ساده باشد اما وقتی ۳۲ شوت را بدون گل نگه میدارد، دیگر ساده نیست. دقیق است.
عبدلکریم بارداکچی در سمت ترکیه با وجود شکست، بازی بزرگی داشت. او ۱۱۸ لمس توپ داشت و ۹۸ پاس از ۹۸ پاسش را درست داد. امتیاز ۶.۷ فایو اسکور گرفت، ۷ دفع توپ داشت، یک تکل آخرین نفر زد و از عقب زمین ۲ پاس کلیدی ساخت. چالهاناوغلو و آردا گولر هم هر کدام امتیاز به ترتیب ۶.۵ و ۶.۸ گرفتند و با هم ۰.۶۷ امید پاس گل ساختند. اما باز هم همان مشکل برگشت. پاس بود، ضربه نبود.
این بازی یک تضاد کامل بود. ترکیه تقریبا همه شاخصهای مالکیت و حجم حمله را برد. پاراگوئه تقریبا همه صحنههای حیاتی دفاعی را برد. ترکیه دنبال گل دوید. پاراگوئه دنبال حفظ یک گل جنگید. در پایان، جنگ بر فشار پیروز شد.
حالا ترکیه حذف شده است. یک حذف بزرگ و زودهنگام. پاراگوئه اما هنوز زنده است و در بازی بعدی مقابل استرالیا میداند رتبه دوم گروه D در دسترس است. این برد فقط سه امتیاز نبود. یک سند بود. سند اینکه گاهی در جام جهانی، ۳۲ شوت هم کافی نیست اگر یک تیم بلد باشد چطور روی خط نجات بایستد.
پاراگوئه با ۱۰ نفر بازی را نگه داشت. ترکیه با ۳۲ شوت از جام رفت. همین جمله، همه چیز را میگوید.
عکس: رویترز