عددها دوباره زرد شدند

به گزارش فایو اسکور، برد ۳-۰ برزیل مقابل هائیتی فقط یک برد معمولی نبود. این بازی با عددها بزرگ شد. برزیل سه گل زد، از آلمان عبور کرد و دوباره خودش را بالای یکی از مهم‌ترین جدول‌های تاریخ جام جهانی گذاشت.

این چهل‌ویکمین بار بود که برزیل در یک مسابقه جام جهانی، سه گل یا بیشتر می‌زند. هیچ تیمی به این عدد نرسیده است. آلمان با ۳۶ بازی نزدیک‌ترین تعقیب‌کننده برزیل است. یعنی سلسائو حالا در این بخش، پنج بازی بیشتر از آلمان دارد.

اما عدد مهم‌تر جای دیگری بود. برزیل با این سه گل، تعداد گل‌هایش در تاریخ جام جهانی را به ۲۴۱ رساند. آلمان روی ۲۳۹ گل ماند. همین یعنی برزیل از آلمان گذشت و دوباره بیشترین گل تاریخ جام جهانی را به نام خودش زد.

برای هائیتی، این بازی ادامه یک داستان تلخ بود. این تیم هنوز در جام جهانی نه امتیاز گرفته و نه کلین‌شیت کرده است. هائیتی حالا پنج شکست در جام جهانی دارد و ۱۸ گل خورده. در چهار بازی از پنج بازی‌اش هم سه گل یا بیشتر خورده است. این یعنی مشکل هائیتی فقط باختن نیست. این تیم در این سطح، معمولا زود باز می‌شود.

برزیل مقابل تیم‌های کونکاکاف هم همین چهره را داشته است. سلسائو از ۱۰ بازی‌اش مقابل حریفان کونکاکاف در جام جهانی، ۹ بازی را برده و فقط یک بار مساوی کرده است. در همین مسیر، با هشت برد و یک تساوی، ۹ کلین‌شیت هم داشته است. برزیل در چهار تا از این بازی‌ها هم سه گل یا بیشتر زده است. پس برد مقابل هائیتی یک اتفاق جدا نبود. ادامه یک عادت قدیمی بود.

وینیسیوس جونیور هم با این بازی وارد یک قاب خاص شد. او حالا در شش بازی جام جهانی، زبا سه گل و سه پاس گل روی شش گل اثر مستقیم داشته است. بین برزیلی‌هایی که حداقل پنج بازی در جام جهانی انجام داده‌اند، از سال ۱۹۶۶ به بعد فقط سه نفر میانگین یک اثر مستقیم روی گل در هر بازی داشته‌اند: پله با ۱۱ اثر در هشت بازی، رونالدو با ۱۹ اثر در ۱۹ بازی و توستائو با هفت اثر در هفت بازی.

این عدد برای وینیسیوس مهم است. چون او فقط یک بازی خوب نداشت. اثرش در جام جهانی تکرار شده است. گل می‌زند، پاس گل می‌دهد و در مسیر حمله برزیل می‌ماند. این همان چیزی است که یک ستاره را از یک بازیکن معمولی جدا می‌کند.

ماتئوس کونیا هم شب خودش را با عددها ساخت. دبل او مقابل هائیتی، او را به سومین بازیکن برزیلی در چهار دوره اخیر جام جهانی تبدیل کرد که در اولین بازی‌اش به عنوان بازیکن اصلی جام جهانی، دو گل می‌زند. قبل از او، ریچارلیسون در ۲۰۲۲ و نیمار در ۲۰۱۴ این کار را کرده بودند. قبل از این مسیر، آخرین برزیلی که چنین کاری کرده بود، آمارلدو در سال ۱۹۶۲ بود.

این یعنی کونیا فقط جای خودش را در ترکیب پر نکرد. او وارد بازی شد و همان اول امضایش را گذاشت. برای تیمی مثل برزیل، اولین شروع در جام جهانی همیشه فشار دارد. کونیا فشار را گرفت و تبدیلش کرد به دو گل.

برزیل در این بازی فقط از ستاره‌های آماده‌اش استفاده نکرد. آینده‌اش را هم به زمین فرستاد. رایان با ۱۹ سال و ۳۲۰ روز و اندریک با ۱۹ سال و ۳۳۳ روز، ششمین و هفتمین بازیکن جوان تاریخ برزیل در جام جهانی شدند. از زمان مارکو آنتونیو در سال ۱۹۷۰ با ۱۹ سال و ۱۲۸ روز، هیچ بازیکنی جوان‌تر از این دو برای برزیل در جام جهانی بازی نکرده بود.