
جام جهانی
برزیل با دبل کونیا و نمایش وینیسیوس، هائیتی را برد
نوشته بابک شیرآقایی
به گزارش فایواسکور، برزیل بعد از تساوی مقابل مراکش باید جواب میداد. نه با حرف بلکه در زمین. تیم کارلو آنچلوتی مقابل هائیتی همین کار را کرد. ۳ گل زد، در نیمه اول حتی یک شوت نداد و اولین بردش در جام جهانی ۲۰۲۶ را گرفت.
بازی در ورزشگاه لینکلن فایننشال فیلد فیلادلفیا و مقابل ۶۸,۳۲۴ تماشاگر برگزار شد. برزیل از همان شروع نشان داد نمیخواهد دوباره درگیر تردید شود. رافینیا خیلی زود گل زد اما آفساید، شادی را از او گرفت. آن صحنه فقط یک هشدار بود. برزیل قرار بود از همان جلو فشار بیاورد.
گل اول دقیقه ۲۳ آمد. ماتئوس کونیا که به جای ایگور تیاگو در ترکیب اصلی بود، روی دفع ناقص هانس دلکروا اثر گذاشت و توپ را وارد دروازه کرد. این گل از دل فشار آمد. وقتی تیمی مدام در محوطه حریف میماند، حتی اشتباه مدافع هم میتواند تبدیل به گل شود.
کونیا بعد از نیم ساعت دوباره زد. این بار وینیسیوس جونیور او را در موقعیت گل قرار داد و مهاجم منچستریونایتد توپ را به گوشه بالای دروازه کوبید. گل اول شاید از شلوغی آمد اما گل دوم کیفیت برزیل را نشان داد. یک پاس درست، یک حرکت سریع و یک ضربه تمیز.
گل سوم در وقتهای اضافه نیمه اول رسید. لوکاس پاکتا توپ را از بالای دفاع هائیتی فرستاد. وینیسیوس فرار کرد، خودش را جمع کرد و توپ را از بین پاهای جانی پلاسید به دروازه زد. نیمه اول همانجا تمام شد. هائیتی هنوز در بازی بود اما بازی دیگر دست برزیل بود.
وینیسیوس در این شب فقط گل نزد. بازی را امضا کرد. او با شماره ۷، ۸۱ دقیقه در زمین بود، یک گل زد و یک پاس گل داد. ۳ شوت زد و ۲ شوت در چارچوب داشت. با ۳۵ لمس توپ، دائم به دفاع هائیتی فشار آورد و امتیاز ۸.۲ فایواسکور را گرفت.
اعدادش هم همان چیزی را میگویند که بازی نشان داد. وینیسیوس ۰.۴۰ امید گل داشت و امید گل در چارچوبش ۰.۳۳ بود. یک پاس کلیدی داد و یک موقعیت بزرگ ساخت. ۲ بار در آفساید افتاد و یک خطا گرفت. این یعنی او مدام روی شانه دفاع هائیتی بازی کرد. گاهی زود حرکت کرد اما همان حرکتها خط دفاع را عقب برد.
کارش با توپ هم فقط به فرارها خلاصه نشد. ۱۶ پاس از ۲۱ پاسش به مقصد رسید. در زمین خودی ۷ پاس از ۸ پاس را درست داد و در زمین هائیتی ۹ پاس از ۱۳ پاسش کامل شد. ۲ پاس بلند داد که یکی از آنها به مقصد رسید و یک ارسال هم داشت. یک لمس ناموفق ثبت کرد و ۱۲ بار مالکیت را از دست داد. اما برای بازیکنی که قرار است حمله را جلو ببرد، این عدد عجیب نیست. وینیسیوس ریسک کرد و از همان ریسک، گل و پاس گل ساخت.
حمل توپش هم مهم بود. وینیسیوس ۱۳ بار توپ را حمل کرد و در مجموع ۱۲۸.۷۷ متر زمین را جلو برد. ۳ حمل رو به جلو داشت و ۵۴.۲۸ متر پیشروی ثبت کرد. بهترین حملش ۲۴.۶۷ متر بازی را جلو برد و مجموع پیشرویاش به ۷۰.۵۱ متر رسید. این یعنی او فقط توپ را تحویل نمیگرفت. خودش هم زمین را برای برزیل جابهجا میکرد.
شاخص اثر دریبل او ۰.۴۲ بود. اثر شوتش ۰.۴۶ و اثر پاسش ۰.۲۰ ثبت شد. اثر دفاعیاش ۰.۰۱- بود که برای یک مهاجم با این حجم کار هجومی طبیعی است. با این حال یک بار هم توپ را پس گرفت. یعنی حتی وقتی کار اصلیاش حمله بود، کاملا از بازی بیرون نمیماند.
او در دوئلها هم وارد شد. ۳ نبرد برد و ۴ نبرد را از دست داد. در دادههای جداگانه، ۶ تقابل مستقیم برای او ثبت شد که ۲ تای آن را برد. یک خطا گرفت، ۲ بار در آفساید افتاد و کارت نگرفت. بازیاش پرریسک بود اما از کنترل خارج نشد.
شروع وینیسیوس در کل جام هم جدی است. او در ۱۷۱ دقیقه، ۲ گل و یک پاس گل دارد. ۴ شوت زده که ۳ تای آن در چارچوب بوده است. نرخ تبدیل گلش ۵۰ درصد است. ۴۲ پاس صحیح از ۵۲ پاس داده و دقت پاسش ۸۰.۷۷ درصد بوده. ۳ پاس کلیدی داده و یک موقعیت بزرگ ساخته. این یعنی برزیل در گروه سی فقط یک ستاره آماده ندارد. یک مسیر حمله آماده دارد.
اعداد بدنیاش هم همین را کامل میکند. وینیسیوس تا اینجا به سرعت ۳۳.۲۲ کیلومتر بر ساعت رسیده، ۹.۸۸ کیلومتر دویده و ۱۲ اسپرینت ثبت کرده. همه گلهایش از داخل محوطه و با پای راست بودهاند. ۶ دوئل برده، ۲ بار در آفساید افتاده و میانگین امتیازش در فایواسکور ۸.۰۵ است. این یعنی در دو بازی اول، اثرش تکرار شده است.
این شروع او را کنار چند نام مهم برزیل گذاشت. وینیسیوس در ۲ بازی اولش در جام جهانی ۲۰۲۶ روی ۳ گل اثر مستقیم داشته است. ۲ گل و یک پاس گل. او سومین بازیکن برزیل در قرن بیستویکم است که به این آمار میرسد. قبل از او، الانو در سال ۲۰۱۰ و ریوالدو در سال ۲۰۰۲ این کار را کرده بودند.
کونیا هم شب خودش را ساخت. او با ۲ گل مقابل هائیتی، پنجمین بازیکن برزیل در قرن بیستویکم شد که در یک بازی جام جهانی دبل میکند. قبل از او رونالدو ۳ بار، نیمار ۲ بار، لوییس فابیانو و ریچارلیسون به این عدد رسیده بودند. این یعنی تصمیم آنچلوتی جواب داد. کونیا به جای ایگور تیاگو وارد ترکیب شد و بازی را عوض کرد.
اما برد برزیل فقط با خط حمله ساخته نشد. دفاع هم جواب داد. این تیم که بعد از بازی با مراکش زیر سؤال رفته بود، در نیمه اول حتی یک شوت به هائیتی نداد. این اولین بار از جام جهانی ۱۹۹۰ و بازی مقابل اسکاتلند بود که برزیل در نیمه اول یک مسابقه جام جهانی حتی یک شوت دریافت نمیکرد. این عدد مهم است. چون نشان میدهد برزیل فقط جلوتر تیزتر نشد. پشت توپ هم جدیتر بود.
هائیتی در نیمه دوم کمی جلو آمد. دقیقه ۶۳، ریکاردو آده روی کرنر در نبرد هوایی مارکینیوش را برد و ضربه زد اما آلیسون با واکنشی سریع توپ را گرفت. این جدیترین لحظه هائیتی بود. برزیل آنجا کمی لرزید اما بازی از دستش خارج نشد.
در پایان، هر دو تیم ۸ شوت داشتند اما این عدد نباید شما را گول بزند. برزیل از ۸ شوت، ۱.۵ امید گل ساخت. هائیتی از ۸ شوت فقط به ۰.۲۳ امید گل رسید. یعنی تعداد شوتها برابر بود اما کیفیت حملهها نه. برزیل وقتی زد، از جای خطرناکتر زد. هائیتی بیشتر شلوغ کرد تا تهدید بسازد.
اندریک هم از روی نیمکت آمد و اولین بازیاش در جام جهانی را تجربه کرد. حتی فکر کرد گل چهارم را زده اما پرچم آفساید بالا رفت. حرکتش برای رسیدن به پاس برونو گیمارش کمی زود بود. گل مردود شد اما ورودش برای هواداران برزیل یک پیام داشت. بازی دیگر در منطقه امن بود.
تنها نگرانی برزیل، رافینیا بود. وینگر بارسلونا در دقیقه ۴۰ با احتمال مصدومیت همسترینگ بیرون رفت. در شبی که برزیل جواب فنی خوبی داد، این تنها خبر بد بود. آنچلوتی برد را گرفت اما حالا باید منتظر وضعیت یکی از مهرههای مهم حملهاش بماند.
برزیل این بازی را فقط نبرد. خودش را هم کمی پس گرفت. بعد از تساوی با مراکش، فشار روی تیم بالا رفته بود. مقابل هائیتی، کونیا ضربه زد، وینیسیوس امضا کرد و دفاع اجازه نداد حریف در نیمه اول حتی شوت بزند.
این همان برزیلی بود که آنچلوتی میخواست نشان بدهد. سریع، مستقیم، منظم و بیرحم در لحظههای مهم. هائیتی نتوانست از زیر این فشار بیرون بیاید. برزیل برگشت و گروه سی دوباره رنگ زرد گرفت.
عکس: رویترز