الجزایر ۲-۱ اردن، برگشت تاریخی

اما نیمه دوم دیگر داستان عوض شد. الجزایر شدت را بالا برد. بعد از نیمه ۱۳ شوت زد و اردن فقط ۲ شوت به سمت دروازه حریف زد. ۷ کرنر در همان نیمه گرفت و بازی را روی دروازه اردن نگه داشت. مالکیت نیمه دوم الجزایر ۶۹.۳ درصد بود و گل مورد انتظارش در این نیمه به ۱.۱۹ رسید. این یعنی فشار فقط ظاهری نبود و موقعیت هم پشتش بود.

بازی از ضربات ایستگاهی برگشت. عجیب اینکه اولین خطر جدی مسابقه هم می‌توانست برای اردن از همین مسیر بیاید. دقیقه اول، نزار الرشدان روی یک ضربه آزاد، با سر ضربه زد و همان صحنه به عنوان موقعیت بزرگ ثبت شد. اما آخرش همین ضربات ایستگاهی، اردن را زمین زد.

محرز در جریان بازی چند فرصت خوب را خراب کرد. دو بار با یزید ابولیلا تک‌به‌تک شد. یک بار حتی نتوانست شوت بزند و بار دیگر توپ را مستقیم به سمت دروازه‌بان فرستاد. محرز شاید دیگر آن نسخه انفجاری سال‌های انگلیس نباشد اما هنوز یک چیز دارد و آنهم ارسال‌های خوب است.

دقیقه ۶۹ همان ارسال بازی را برگرداند. محرز از روی کرنر توپ را فرستاد و احمد نذیر بن‌بوعلی، بازیکن تعویضی الجزایر، با ضربه سر گل مساوی را زد. ابولیلا کمی از خط بیرون مانده بود و بن‌بوعلی توپ را به گوشه چپ فرستاد. الجزایر بالاخره از حجم فشارش جایزه گرفت.

گل دوم هم دوباره از فضای شلوغ ضربه ایستگاهی آمد. دقیقه ۸۲، امین گویری از فاصله نزدیک توپ را وارد دروازه کرد. ضربه او قبل از گل شدن دو بار تغییر مسیر داد و بعد از بررسی کمک‌داور ویدئویی، گل تأیید شد. اردن تا آن لحظه خیلی مقاومت کرده بود اما بالاخره ترک برداشت.

حتی دقیقه ۸۹ می‌توانست گل سوم هم برسد. ابراهیم مازا فرصت داشت بازی را ۳-۱ کند، اما نتوانست توپ را از ابولیلا عبور دهد. با این حال الجزایر همان دو ضربه لازم را زده بود. ۷ دقیقه وقت اضافه هم برای برگشت اردن کافی نشد.

عددهای کلی بازی کاملا به سمت الجزایر رفتند. مالکیت ۷۲ درصدی، ۵۵۹ پاس سالم از ۶۳۸ پاس، مقابل ۱۸۰ پاس سالم از ۲۵۱ پاس اردن. ورود به یک‌سوم پایانی ۸۸ به ۳۷ بود. فاز یک‌سوم پایانی برای الجزایر ۱۳۵ از ۱۷۹، یعنی ۷۵ درصد، ثبت شد و برای اردن ۳۵ از ۶۴، یعنی ۵۵ درصد درج شد. این یعنی الجزایر فقط توپ را نگه نداشت بلکه زمین را هم گرفت.

لمس توپ در محوطه هم همین را گفت. الجزایر ۳۱ بار در محوطه اردن توپ را لمس کرد و اردن ۱۴ بار در محوطه الجزایر موفق به لمس توپ شد. کرنرها ۱۰ به ۱ شد. گل مورد انتظار هم ۱.۸۱ به ۰.۶۵ به سود الجزایر بود. این‌ها عددهای یک تیمی است که آرام‌آرام بازی را خفه کرد.

شوت‌ها هم همان تصویر را کامل کردند. الجزایر ۱۷ شوت زد و اردن ۸ شوت راهی دروازه کرد. شوت در چارچوب ۸ به ۴ بود. الجزایر ۱۱ شوت از داخل محوطه داشت و اردن ۴ شوت خارج از جریمه زد. این یعنی برگشت الجزایر فقط با مالکیت ساخته نشد بلکه با نزدیک شدن به دروازه ساخته شد.

دریبل‌ها هم به کمک الجزایر آمدند. این تیم ۱۳ دریبل موفق از ۳۱ تلاش یعنی با نرخ ۴۲ درصد داشت. اردن ۶ دریبل موفق از ۲۲ تلاش ثبت کرد یعنی ۲۷ درصد دریبل‌هایش موفق بود. همین باعث شد الجزایر چند بار فشار را بشکند و به منطقه خطر برسد. قطع توپ‌ها هم ۱۰ به ۲ به سود الجزایر بود. این عدد از ضدپرس می‌گوید. الجزایر توپ دوم را بهتر خواند.

اردن با این حال جنگید. ۳۱ تکل و ۳۷ دفع توپ داشت. این‌ها عددهای تیمی است که زیر فشار بوده اما بی‌خیال نشده. آنها در نبردهای هوایی حتی دست بالاتر را داشتند و ۱۷ برد از ۳۲ دوئل، یعنی ۵۳ درصد موفقیت در نبرد هوایی را ثبت کردند. الجزایر ۱۵ برد از ۳۳ دوئل داشت، یعنی ۴۵ درصد. خطاها هم ۱۱ به ۶ بود. اردن ریتم الجزایر را می‌برید اما فشار تمام نمی‌شد.

یزید ابولیلا بهترین چهره اردن بود. امتیاز ۷.۳ از فایو اسکور گرفت، ۶ مهار داشت که ۳ تای آن از داخل محوطه بود، ۳ بار توپ را با مشت دور کرد و یک مهار بزرگ ثبت کرد. عدد گل‌های جلوگیری‌شده او ۰.۰۹ بود. در پخش توپ هم ۱۰ پاس کوتاه سالم و ۷ پاس بلند سالم داشت. اگر اردن تا آخر بازی زنده ماند، بخش مهمی از آن برای ابولیلا بود.

اما بهترین بازیکن زمین رامی بن‌سبعینی بود. امتیاز ۷.۸ گرفت و از عقب زمین همه کار کرد. ۹۸ لمس توپ داشت. ۶۹ پاس از ۷۹ پاسش را سالم رساند. ۶ تکل زد و ۵ تای آنها را برد. ۳ قطع توپ، ۷ بازپس‌گیری، ۴ دفع توپ، یک تکل به عنوان آخرین مدافع و یک شوت مهار شده هم داشت.

بن‌سبعینی در دوئل‌ها هم قاطع بود. ۱۲ برد و ۵ باخت. ۳۰ بار توپ را حمل کرد و با این حمل توپ‌ها ۱۴۶.۹ متر بازی را جلو برد. این برای الجزایر مهم بود. چون وقتی قرار است حریف را عقب نگه داری، فقط پاس کافی نیست. باید از عقب زمین هم توپ را جلو ببری. بن‌سبعینی همین کار را کرد.

محرز هم با ۳ پاس کلیدی و یک پاس گل، اثر خودش را گذاشت. او در ۳۵ سال و ۱۲۱ روزگی، مسن‌ترین بازیکن تاریخ الجزایر شد که در یک بازی جام جهانی از ابتدا به میدان می‌رود. این دومین شروع او در جام جهانی بود. شروع قبلی‌اش مقابل بلژیک در ۲۰۱۴ بود، قبل از اوج گرفتن با لسترسیتی.

محرز از نظر خلق موقعیت هم نفر اول بازی بود. ۳ موقعیت ساخت و ۷ ارسال داشت. شاید در تمام کردن لحظه‌ها خوب نبود اما همان کیفیت ارسالش، بازی را برگرداند. الجزایر به محرز قدیمی نیاز نداشت. به یک ارسال درست نیاز داشت. همان هم رسید.

برای اردن، پایان تلخ بود. این شکست امید ادامه دادن اولین حضورش در جام جهانی را تمام کرد. اردن حالا در ۷ بازی پیاپی بدون برد مانده و قبل از بازی سوم مقابل آرژانتین حذفش قطعی شده است. آرژانتین هم حالا به عنوان صدرنشین گروه تأیید شده است.

اردن نزدیک بود الجزایر را از مسیر صعود دور کند. نیمه اول برنامه داشت، فضا را بست، شایبی را با نصیب گرفت، با الرشدان گل زد و با ابولیلا زنده ماند. اما نیمه دوم دیگر توان تحمل این حجم فشار را نداشت.

الجزایر هم بی‌نقص نبود. کند شروع کرد، در جریان بازی فرصت‌های خوبی را هدر داد و برای برگشت به کرنر نیاز پیدا کرد. اما در جام جهانی گاهی همین کافی است. باید آنقدر فشار بیاوری که دیوار بالاخره بشکند. دیوار اردن دقیقه ۶۹ ترک برداشت و دقیقه ۸۲ فرو ریخت.

این بازی خلاصه ساده‌ای داشت. اردن برنامه داشت، الجزایر حجم داشت. اردن نیمه اول را برد، الجزایر نیمه دوم را خورد. مالکیت، کرنر، لمس توپ در محوطه، ورود به یک‌سوم پایانی و ضدپرس، آرام‌آرام یک طرف ایستادند. آخرش هم همان طرف برنده شد.

عکس: رویترز