جام جهانی
زمین فینال دردسر شد
چمن تازه متلایف صدای فرانسه و برزیل را درآورد
نوشته بابک شیرآقایی
۳ ساعت پیش
به گزارش فایو اسکور، متلایف قرار بود با چمن تازه، آماده مهمترین بازی جام جهانی شود. زمین مصنوعی این ورزشگاه برداشته شد، چمن طبیعی آمد و همه چیز برای میزبانی از ستارههای فوتبال و در نهایت فینال جام جهانی در ۱۹ جولای آماده شد. اما اولین نقدها از همان بازی اول شروع شد.
ورزشگاه متلایف که در ادبیات رسمی جام جهانی با نام ورزشگاه نیویورک نیوجرسی شناخته میشود، برای این تورنمنت تغییر مهمی داشت. زمین مصنوعی خانه جاینتس و جتس با چمن طبیعی عوض شد. پروژهای که سالها تحقیق و توسعه پشتش بود و اوایل ماه می اجرا شد. هدف هم روشن بود. زمینی که سالها به خاطر کیفیتش زیر سؤال بود، باید برای فوتبال در بالاترین سطح آماده میشد.
اما شروع کار با انتقاد همراه شد. تیمهایی که در مرحله گروهی روی این زمین بازی کردند، خیلی زود از کیفیت آن گفتند و البته نه با تعریف. بیشتر شبیه کارت زرد دادن به چمن.
آدرین ربیو بعد از بازی فرانسه مقابل سنگال، تندتر از همه حرف زد. او گفت: «زمین؟ نمیدانم اصلا میتوانم اسمش را زمین بگذارم یا نه. بیشتر شبیه زمین مصنوعی بود. سخت و خشک بود اما برای همه تیمها همین است. امیدوارم در بازیهای بعدی زمینهای بهتری پیدا کنیم.»
دیدیه دشان هم از زمین راضی نبود. سرمربی فرانسه آن را «سطحی خاص» توصیف کرد اما نه به معنای خوب. او گفت: «باید به این عادت کنیم. شاید زیر چمن سیمان باشد. اینجا تکههای چمن خیلی کوتاه است.»
این فقط گلایه فرانسه نبود. وینیسیوس جونیور هم بعد از تساوی برزیل مقابل مراکش در همین ورزشگاه، از شرایط زمین گفت. او توضیح داد که به خاطر هوا و گرما، چمن خیلی زود خشک میشود و بازی کند پیش میرود. وینیسیوس گفت: «ما میخواهیم توپ را از یک سمت به سمت دیگر ببریم، اما این مسئله بازی ما را مختل میکند.»
این نکته برای فوتبال مهم است. چمن فوتبال فقط باید سبز و زیبا باشد؟ نه. توپ باید روی آن درست حرکت کند. باید سرعت بگیرد، سر بخورد، بپرد و ریتم بازی را نکشد. فرق زمین فوتبال با زمین فوتبال آمریکایی همینجاست. برای همین فیفا در ۸ ورزشگاه آمریکای شمالی، تغییرات مربوط به چمن را اجباری کرد.
اما مسئله فقط کیفیت بازی نیست. بحث مصدومیت هم پشت ماجرا ایستاده است. زمین مصنوعی متلایف در سالهای اخیر بارها متهم شده بود. مصدومیتهایی مثل پارگی آشیل آرون راجرز و پارگی رباط صلیبی مالک نبرز به این زمین نسبت داده شده بود. البته مصدومیتهای سنگین روی چمن طبیعی هم رخ میدهد اما سابقه متلایف حساسیت را بیشتر کرده است.
هیچکس چنین چیزی را در جام جهانی نمیخواهد. نه برگزارکنندگان، نه باشگاههایی که بازیکنان چند ده یا چند صد میلیون دلاریشان را به این تورنمنت فرستادهاند، نه هوادارانی که برای دیدن بازیها، هزینه سنگینی دادهاند. دشان هم بعدا گفت: «زمین نیویورک واقعا سخت بود و فشار زیادی به عضلات بازیکنان آورد.»
بازی نروژ و سنگال، که با برد ۳-۲ نروژ تمام شد، سومین مسابقه از ۸ بازی برنامهریزیشده در متلایف بود. این بار شرایط کمی بهتر به نظر رسید. آسمان خاکستری بود و باران سنگینی در طول روز منطقه را خیس کرده بود. همین رطوبت ظاهرا به زمین کمک کرد.
