
جام جهانی
هتتریک، رکورد و یک اعتراف شخصی
نوشته بابک شیرآقایی
به گزارش فایو اسکور، لیونل مسی باز هم شبی ساخت که فقط با فوتبال توضیح داده نمیشود. آرژانتین در اولین بازی خود در جام جهانی ۲۰۲۶، الجزایر را ۳ بر صفر شکست داد و مسی هر سه گل تیمش را زد. اما بعد از گل اول، تصویری دیده شد که از خود هتتریک هم انسانیتر بود. آنهم اشک ریختن لیونل مسی بود.
خیلیها فکر کردند این اشکها به رکوردها و به فشار جام جهانی ربط دارد. به اولین هتتریک او در این تورنمنت. یا به رسیدن به رکورد ۱۶ گل میروسلاو کلوزه. اما خود مسی بعد از بازی گفت ماجرا چیز دیگری بوده است.
او گفت: «به دلیلی گریه کردم که کاملا به بازی ربطی نداشت. چند روز سخت و پیچیده را پشت سر گذاشتم. از همه همتیمیهایم ممنونم، چون مثل همیشه کنارم بودند، حمایتم کردند و قدرت زیادی به من دادند تا از این شرایط عبور کنم.»
همین جمله، شب مسی را از یک شب فوتبالی معمولی جدا کرد. او در زمین تاریخ نوشت اما بیرون زمین یادآوری کرد که پشت این همه عدد، هنوز یک آدم ایستاده است.
مسی بعد از بازی گفت خوشحال است که آرژانتین جام جهانی را با برد شروع کرده است. او گفت بازی اول هیچوقت آسان نیست، مخصوصا در این جام جهانی که همه چیز نزدیک پیش میرود و هیچ تیمی چیزی را راحت نمیدهد.
این اولین هتتریک مسی در جام جهانی بود. عجیب است، اما واقعی. بازیکنی که سالهاست با جام جهانی زندگی میکند، تازه در ۳۸ سالگی به اولین هتتریکش در این تورنمنت رسید. او با این سه گل، کنار گابریل باتیستوتا هم ایستاد. باتیستوتا تنها آرژانتینی بود که در یک بازی جام جهانی سه گل زده بود.
مسی درباره این رکورد گفت رسیدن به باتیستوتا برایش افتخار بزرگی است. اما باز هم تاکید کرد موفقیت تیم از همه چیز مهمتر است. این همان نسخه امروز مسی است. رکورد میزند اما خودش را وسط تیم تعریف میکند.
او با سه گل مقابل الجزایر، به عدد ۱۶ گل در جام جهانی رسید و در کنار میروسلاو کلوزه، بهترین گلزن تاریخ این رقبابتها شد. اما وقتی از او درباره این رکورد پرسیدند، باز هم شبیه همیشه جواب داد. گفت افتخار است، اما فقط یک آمار است. گفت همه چیز را در سطح باشگاهی و ملی برده و هر چیزی از حالا به بعد برایش جایزه است.
این جمله وزن زیادی دارد. مسی دیگر برای اثبات خودش بازی نمیکند. او همه چیز را برده اما هنوز رقابت میکند. هنوز آماده میشود. هنوز وقتی بدنش جواب میدهد، بازی را مال خودش میکند.
از مسی پرسیدند چطور ۲۰ سال بعد از اولین بازیاش در جام جهانی، هنوز در این سطح مانده است. او گفت این شکل رقابت کردن اوست. گفت تلاش کرده از نظر بدنی خودش را آماده کند تا بتواند به تیم کمک کند. چون این آرژانتین تیمی رقابتی است و هیچکس در آن چیزی را رایگان به دست نمیآورد.
مسی گفت اینجا باید در بهترین فرم باشی تا بتوانی رقابت کنی و بازی کنی. همین جمله شاید دلیل ماندن او را توضیح میدهد. استعداد و اسم کافی نیست. حتی مسی بودن هم کافی نیست بلکه باید هر روز آماده بمانی.
او از رافائل نادال هم حرف زد. گفت این روزها سریال نادال را تماشا میکند و خیلی با او همذاتپنداری میکند. مسی گفت عاشق فوتبال است، از بچگی همین علاقه را داشته و وقتی حالش خوب است، همه توانش را میگذارد. گفت همیشه میخواهد بهترینش را بدهد و همینطور از فوتبال لذت میبرد.
این مقایسه با نادال بیدلیل نیست. هر دو با بدنشان جنگیدهاند. هر دو با زمان جنگیدهاند. هر دو سالهاست از جایی که خیلیها فکر میکردند پایان است، دوباره شروع کردهاند.
لیونل اسکالونی هم بعد از بازی دوباره برای توصیف مسی دنبال کلمه گشت. او گفت دیگر نمیداند درباره لئو چه بگوید. گفت مسی باورنکردنی است و این چیزی نیست که فقط به این بازی مربوط باشد. او ۲۰ سال است همین کار را انجام میدهد.
اسکالونی گفت مردم فوتبال میبینند تا مسی را تماشا کنند. فقط آرژانتینیها نیستند. همه کسانی که فوتبال را دوست دارند، باید از او لذت ببرند. او گفت تا وقتی مسی بخواهد، بهترین میماند.
این تعریفها فقط از روی احساس نبود. آرژانتین امروز تیمی ساخته که میداند چطور از مسی محافظت کند. او دیگر لازم نیست همه زمین را بدود. لازم نیست همه حملهها را خودش بسازد. تیم طوری کنار او چیده شده که انرژیاش را برای لحظههای مهم نگه دارد. برای همان جایی که با یک لمس، یک پاس یا یک ضربه، بازی را عوض میکند.
اما اسکالونی بعد از برد ۳ بر صفر هم نخواست تیمش مغرور شود. او گفت آرژانتین نباید خیال کند همه چیز تمام شده است. گفت اگر تیم درست کار کند و مثل همین بازی تلاش کند، شکست دادنش برای حریفان سخت میشود.
این شاید پیام اصلی برای آرژانتین باشد. مسی میتواند تیترها را بگیرد. میتواند رکورد کلوزه را لمس کند. میتواند هتتریک کند. اما دفاع از قهرمانی فقط با جادو جلو نمیرود. تمرکز، نظم و تکرار همین کارها را میخواهد.
شب مسی در کانزاسسیتی از بیرون یک شب کامل بود. سه گل زد، آرژانتین برد، به رکورد کلوزه رسید و کنار باتیستوتا ایستاد. اسکالونی هم دوباره گفت تا وقتی او بخواهد، بهترین میماند.
اما خود مسی چیز دیگری نشان داد. بعد از گل اول گریه کرد. نه برای رکورد، نه برای تاریخی که ساخت و نه برای دوربین. او برای چیزی اشک ریخت که به فوتبال ربطی نداشت.
مسی در زمین فوق انسان است ولی بیرون زمین هنوز شبیه آدمها میماند.
عکس: رویترز