
جام جهانی
استخدام برای دیدن ۱۰۴ بازی جام جهانی
نوشته بابک شیرآقایی
به گزارش فایو اسکور، بعضیها برای دیدن جام جهانی مرخصی میگیرند. بعضیها خوابشان را تنظیم میکنند. بعضیها هم شغلشان را رها میکنند تا فوتبال ببینند. کیون آکوتو از دسته سوم است.
او وقتی فهمید به عنوان یکی از تماشاگران ویژه جام جهانی از طرف فاکس انتخاب شده، زیاد فکر نکرد. چرا باید فکر میکرد؟ قرار بود برای تماشای همه ۱۰۴ بازی جام جهانی، ۵۰ هزار دلار دستمزد بگیرد. تقریبا ۳۷ هزار پوند. برای یک هوادار فوتبال، این بیشتر شبیه جایزه لاتاری است تا کار.
فقط یک مشکل کوچک وجود داشت. او باید همه بازیها را داخل یک مکعب مخصوص در قلب تایمز اسکوئر تماشا میکرد. یعنی وسط یکی از شلوغترین نقاط نیویورک. زیر نگاه مردم. شبیه یک آزمایش تلویزیونی. چیزی بین شغل رویایی و «ترومن شو».
آکوتو که هوادار لیورپول است، قبل از این در فلوریدا پیشخدمت رستوران بود. او خیلی ساده تصمیمش را گرفت. پنجشنبه فهمید برنده شده و جمعه به محل کارش گفت که روز آخرش است. بعضی استعفاها غمگیناند. این یکی بیشتر بوی جام جهانی میداد.
او قرار نیست این مأموریت عجیب را تنها انجام دهد. آستین فرانکلین هم کنار اوست. فرانکلین خودش را یک اینفلوئنسر اهل فیلادلفیا معرفی میکند. این دو از بین هزاران نفری انتخاب شدند که با ویدیوهای خودشان در شبکههای اجتماعی برای این کار درخواست داده بودند.
کارشان فقط فوتبال دیدن نیست. باید محتوا بسازند، واکنشهایشان را ضبط کنند و با هوادارانی که از کنارشان رد میشوند، درگیر شوند. یعنی هم تماشاگرند، هم سوژهاند، هم بخشی از نمایش.
فرانکلین میگوید تجربه تا اینجا عجیب اما لذتبخش بوده است. به گفته او، گاهی واقعا حس میکند داخل «ترومن شو» زندگی میکند. چند دقیقه درگیر بازی میشود، بعد سرش را میچرخاند و میبیند چندین نفر بیرون مکعب ایستادهاند و دارند او را تماشا میکنند. او فوتبال میبیند و مردم هم او را در حال فوتبال دیدن میبینند. فوتبال در فوتبال.
آکوتو هم میگوید سختی کار این است که باید طبیعی بمانند. باید هم بازی را واقعا دنبال کنند و هم نشان بدهند چه میکنند. این همان مرز عجیب کارشان است. باید هوادار بمانند اما همزمان بخشی از یک پروژه تبلیغاتی هم باشند.
حضور این دو نفر در تایمز اسکوئر خیلی زود توجه مردم را جلب کرده است. بعضیها فکر میکنند آنها قرار است کل تورنمنت را داخل همان مکعب زندگی کنند. یکی از سوالهای پرتکرار هم خیلی انسانیتر است. مردم میپرسند سرویس بهداشتی کجا میروند.
فرانکلین از همین بخش هم شوخی میسازد. میگوید دوست دارد خودش هر بار دنبال دستشویی بگردد. انگار هر روز ۱۵ دقیقه مأموریت جانبی دارد. یک جور مینیگیم وسط جام جهانی.
البته اوضاع آنقدرها هم سخت نیست. هتل لوکسی که این دو نفر در آن اقامت دارند، نزدیک محل قرار دارد. داخل مکعب هم غذاهایی سرو میشود که از کشورهای حاضر در جام جهانی الهام گرفته شده است. یعنی برنامه فقط فوتبال نیست. کمی غذا، کمی نمایش، کمی خیابان و خیلی نگاه.
در بازی افتتاحیه بین مکزیک و آفریقای جنوبی، فضای بیرون مکعب کاملا شبیه جشن بود. مکزیک برد و هواداران در تایمز اسکوئر شور گرفتند. آکوتو و فرانکلین هم بعد از بازی به خیابان رفتند و کنار مردم جشن گرفتند.
فرانکلین از یک لحظه خاص هم حرف زده است. زنی در تمام ۹۰ دقیقه پشت سر او نشسته بود و بازی مکزیک را تماشا میکرد. بعد از بازی، فرانکلین پیش او رفت و از او تشکر کرد. زن برایش تعریف کرد که در مکزیک به دنیا آمده، به نیویورک مهاجرت کرده و همیشه بازیهای مکزیک را با پدرش میدیده است. پدرش چند سال قبل از دنیا رفته بود.
همانجا ماجرا از یک تبلیغ تلویزیونی جلوتر رفت. فرانکلین گفت بعد از شنیدن این داستان، دلش میخواهد مکزیک خوب نتیجه بگیرد. چون یک ارتباط واقعی ساخته شده بود. همین است که جام جهانی را از یک تورنمنت معمولی جدا میکند. آدمهایی که همدیگر را نمیشناسند، ناگهان با یک بازی، یک خاطره مشترک پیدا میکنند.
روی کاغذ، این بهترین شغل دنیاست. ۵۰ هزار دلار بگیر، در تایمز اسکوئر بنشین و ۱۰۴ بازی جام جهانی را تماشا کن. اما در عمل، این کار فقط فوتبال دیدن نیست. باید هر واکنش را زندگی کنی. باید زیر نگاه مردم بمانی. باید هم هوادار باشی و هم بخشی از یک نمایش بزرگ.
با این حال، خیلیها برای چنین شغلی حتی رزومه هم نمیفرستادند. مستقیم میگفتند از کی شروع کنم؟ چون واقعیت این است که اگر فوتبال را دوست داشته باشی، تماشای همه بازیهای جام جهانی با حقوق، دیگر شغل نیست بلکه یک رویاست.
عکس: گاردین