
جام جهانی
وقتی مساوی هم طلا میشود
نوشته بابک شیرآقایی
به گزارش فایو اسکور، بهترین اتفاق روز اول اسپانیا در جام جهانی، در بازی خودش نیفتاد. لاروخا مقابل کیپورد با تساوی بدون گل متوقف شد و شروع خوبی نداشت اما تساوی عربستان و اروگوئه اجازه نداد این ضربه به قهرمان اروپا سنگینتر شود. گروه همانقدر باز ماند که قبل از شروع بازیها بود.
روز ۱۵ ژوئن، جام جهانی ۲۰۲۶ به یک رکورد عجیب رسید. در این روز ۴ بازی با نتیجه مساوی تمام شد. اسپانیا و کیپورد صفر صفر کردند. بلژیک و مصر ۱-۱ شدند. عربستان و اروگوئه هم ۱-۱ مساوی کردند. بازی تیم ایران و نیوزیلند هم ۲-۲ تمام شد.
این یعنی جام جهانی ۲۰۲۶ با رکورد بیشترین مساوی در یک روز برابر شد. رکوردی که پیش از این فقط در سال ۱۹۵۸ ثبت شده بود. جام هنوز تازه شروع شده اما پیامش روشن است. خیلی از تیمها اول از همه، نمیخواهند ببازند.
دلیلش هم به فرمت جدید برمیگردد. جام جهانی حالا ۴۸ تیم دارد. تیمها در ۱۲ گروه ۴ تیمی قرار گرفتهاند. دو تیم اول هر گروه صعود میکنند و ۸ تیم برتر سوم هم به مرحله بعد میرسند. یعنی حتی تیم سوم هم میتواند هنوز زنده بماند.
در چنین شرایطی، مساوی در بازی اول میتواند ارزش طلا داشته باشد. مخصوصا برای تیمهایی که هدف اصلیشان فقط صعود از گروه است. برای آنها مهمترین چیز در شروع جام جهانی این است که شکست نخورند. یک امتیاز شاید در روز آخر گروه، حکم نجات را داشته باشد.
همین فرمت باعث شده تیمها محتاطتر بازی کنند. وقتی میدانی با یک تساوی هنوز شانس داری، کمتر ریسک میکنی. وقتی میدانی ۸ تیم سوم هم بالا میروند، گاهی اولویت این میشود که بازی را نبازی، نه اینکه حتما ببری.
تغییر معیارهای فیفا هم این احتیاط را بیشتر میکند. حالا در شرایط تساوی امتیاز، نتیجه بازی رودررو اهمیت بیشتری دارد و تفاضل گل کلی مثل قبل معیار اصلی نیست. همین باعث میشود تیمها حسابشدهتر بازی کنند و برای بازیهای مستقیم، ارزش بیشتری قائل شوند.
از طرف دیگر، جام ۴۸ تیمی تیمهای تازهوارد و سطح میانی بیشتری دارد. همین هم تعداد شگفتیها را بالا برده است. قطر، کیپورد و ایران از همین دسته هستند. تیمهایی که شاید روی کاغذ مدعی نباشند اما میتوانند با نظم، احتیاط و تمرکز، بازی را از مسیر عادی خارج کنند.
ترس از باختن در بازی اول کاملا دیده میشود. بعضی تیمها حتی بیش از حد محتاط شدهاند. منطق جام جهانی هم همین را میگوید. اول زنده بمان، بعد برای بردن فکر کن.
مرحله حذفی فرق دارد. آنجا دیگر بازی مرگ و زندگی است و احتمالا فوتبال پرریسکتری میبینیم اما در بازی اول گروه، خیلیها ترجیح میدهند با یک امتیاز بیرون بروند و هنوز نفس بکشند.
برای اسپانیا، تساوی مقابل کیپورد یک هشدار جدی بود. لاروخا باید خودش را نقد کند و مقابل عربستان بهتر بازی کند. این نتیجه بد، فضای بیش از حد خوشبینانه اطراف تیم را هم پایین آورد. قبل از بازی، حرفهای زیادی درباره ستاره دوم و حتی رسیدن به فینال زده میشد. زیادی هم زده میشد.
در فوتبال، این معمولا علامت خوبی نیست.
اسپانیا باید دوباره از زمین شروع کند. توقع کمتر، فروتنی بیشتر. موفقیت از همینجا ساخته میشود. نه از حرف زدن درباره فینال و نه از حساب کردن روی اسمها.
بازی با کیپورد چند آمار عجیب هم داشت. تیم آفریقایی در کل مسابقه فقط یک خطا کرد. فقط یک خطا در ۹۰ دقیقه. آنها با نظم دفاع کردند، فضاها را بستند و اجازه ندادند اسپانیا به ریتم دلخواهش برسد.
ووزینیا هم شب زندگیاش را ساخت. دروازهبان کیپورد یکی از قهرمانهای بازی بود و بعد از آن نمایش، احتمالا پیشنهادهایی هم دریافت میکند. او مقابل اسپانیا فقط دروازهبان نبود بلکه دیوار آخر تیمش بود.
کیپورد به اسپانیا یادآوری کرد که در این جام، هیچ تیمی فقط برای کامل کردن جدول نیامده است. ممکن است یک تیم کمتر حمله کند، کمتر توپ داشته باشد و فقط دفاع کند. اما اگر خوب دفاع کند، اگر تمرکز داشته باشد، اگر دروازهبانش بدرخشد، میتواند امتیاز بگیرد.
برای همین تساوی عربستان و اروگوئه به کمک اسپانیا آمد. لاروخا بد بازی کرد اما از گروه جا نماند. هنوز همه چیز باز است. هنوز هیچکس فرار نکرده است.
حالا مهمترین بازی اسپانیا، بازی بعدی است. نه اسم مدعی مهم است، نه ستارهها، نه حرفهای قبل از جام. فعلا فقط عربستان اهمیت دارد. همین و تمام.
جام جهانی با نگاه کوتاهمدت جلو میرود. باید بازی بعدی را دید. نگاه بلندمدت گاهی چشم را میزند و تیم را از چیزی که جلوی پایش است دور میکند.
اسپانیا هنوز زنده است و گروه هنوز باز است اما یک چیز روشن شد. در جام جهانی ۲۰۲۶، مساوی هم میتواند اندازه برد ارزش داشته باشد.
عکس: رویترز