جام جهانی
پرتغال چگونه ازبکستان را له کرد؟
عددهایی که تسلط پرتغال را لو میدهند
نوشته بابک شیرآقایی
۳ ساعت پیش
به گزارش فایو اسکور، پرتغال بعد از توقف مقابل کنگو به یک جواب قاطع نیاز داشت و این جواب را در هیوستون داد. تیم روبرتو مارتینز از همان شروع بازی، ازبکستان را عقب برد، زود به گل رسید و بعد اجازه نداد بازی از کنترلش خارج شود. نتیجه ۵-۰ بود اما داستان فقط در پنج گل خلاصه نمیشد. پرتغال توپ را داشت، فضا را گرفت، محوطه را اشغال کرد و ازبکستان را مجبور کرد بیشتر وقت بازی فقط آتش خاموش کند.
این شب، شب تاریخسازی کریستیانو رونالدو هم بود. او با دو گل مقابل ازبکستان به اولین بازیکن تاریخ تبدیل شد که در ۶ دوره جام جهانی گل میزند. ۲۰۰۶، ۲۰۱۰، ۲۰۱۴، ۲۰۱۸، ۲۰۲۲ و حالا ۲۰۲۶. رونالدو در ۴۱ سال و ۱۳۸ روزگی هنوز در جام جهانی گل میزند و بعد از روژه میلا، دومین گلزن مسن تاریخ این رقابتهاست. گل دومش هم او را به ۱۰ گل رساند تا از اوزهبیو عبور کند و بهترین گلزن تاریخ پرتغال در جام جهانی شود.
پرتغال خیلی زود در را باز کرد. دقیقه ۶، پدرو نتو در سمت راست مدافع مستقیمش را درگیر کرد، ژائو کانسلو از پشت اضافه شد و توپ را از لب خط به دهانه دروازه فرستاد. رونالدو همان جایی ایستاده بود که باید. یک ضربه اول، یک تمامکنندگی سریع و گل اول. این گل برای ازبکستان بدترین سناریوی ممکن بود، چون تیم فابیو کاناوارو هنوز در حال پیدا کردن ریتم دفاعی خودش بود و ناگهان مجبور شد از همان شروع، عقبافتادگی را هم مدیریت کند.
گل دوم فقط ۱۱ دقیقه بعد رسید. خطا روی پدرو نتو، پشت محوطه جریمه، صحنهای ساخت که همه منتظر ضربه رونالدو بودند. اما رونالدو نقش طعمه را بازی کرد و نونو مندز ضربه را زد. شوت زمینی او از کنار دیوار دفاعی رد شد و به گوشه دروازه رفت. این گل فقط یک ضربه ایستگاهی خوب نبود. نشانهای از هوشمندی پرتغال بود. ازبکستان خودش را برای رونالدو آماده کرده بود اما ضربه از جایی آمد که انتظارش را نداشت.
ازبکستان برای چند لحظه فکر کرد به بازی برگشته است. عزیز غنیاف با یک شوت سنگین دروازه پرتغال را باز کرد اما بازبینی ویدیویی جشن را قطع کرد. خطا روی کانسلو گرفته شد و گل برگشت. همین صحنه، بازی را بیشتر به سمت پرتغال هل داد. چند دقیقه بعد، برونو فرناندز از بین خطوط صاحب توپ شد، حرکت رونالدو را دید و با یک پاس عمقی دقیق او را روبهروی دروازه گذاشت. رونالدو هم توپ را به گوشه فرستاد تا پرتغال در دقیقه ۳۹، بازی را تقریبا تمام کند.
نیمه اول یک پیام روشن داشت. پرتغال فقط جلو نیفتاده بود، ساختار بازی را هم برده بود. آرایش ۴-۲-۳-۱ مارتینز مقابل ۳-۴-۲-۱ ازبکستان خیلی زود برتری عددی و فضایی ساخت. پرتغال عرض زمین را گرفت و با بالا بردن مدافعان کناری، خط دفاعی ازبکستان را کش داد. وقتی این خط کشیده شد، فاصله بین مدافعان کناری و مدافعان میانی زیاد شد. همانجا بود که برونو فرناندز و رونالدو مدام دنبال فضا میگشتند.
سمت چپ پرتغال مهمترین مسیر حمله بود. نونو مندز در این بازی فقط یک مدافع چپ نبود. او بازی را جلو میبرد، عرض میداد، توپ را حمل میکرد و ازبکستان را در سمت خودش عقب نگه میداشت. ۹۷ لمس توپ، ۱۶ حمل توپ و بیش از ۱۵۲ متر پیشروی با توپ نشان میدهد پرتغال چطور از او برای شکستن فشار و جلو بردن حمله استفاده کرد. وقتی یک دفاع چپ چنین عددهایی دارد، یعنی حمله فقط از مهاجمان ساخته نشده؛ یکی از موتورهای اصلی بازی از عقب زمین روشن شده است.
