جام جهانی
قفل رانگنیک، کلید مسی
آرژانتین فشار اتریش را به دام تبدیل کرد
نوشته بابک شیرآقایی
۲ ساعت پیش
به گزارش فایواسکور، آرژانتین اتریش را فقط با دبل لیونل مسی نبرد. این بازی قبل از گلها در وسط زمین برده شد. اتریش آمده بود با مدل فشار رالف رانگنیک، آرژانتین را در شروع حمله گیر بیندازد اما تیم لیونل اسکالونی همان فشار را به تله تبدیل کرد.
نتیجه ۲-۰ بود اما داستان از دقیقه ۹ شروع شد. مسی پشت پنالتی ایستاد و ضربهاش را به بیرون زد. الکساندر اشلاگر جشن گرفت و اتریش برای چند دقیقه نفس کشید. اما این فقط یک مکث در بازی بود. مسی از جریان مسابقه بیرون نرفت. بیشتر توپ خواست، بیشتر بین خطوط جا گرفت و در نهایت همان شبی را که میتوانست خراب شود، به شب رکورد تبدیل کرد.
آرژانتین در ورزشگاه ایتیاندتی آرلینگتون و مقابل ۷۰,۶۴۹ تماشاگر، اتریش را شکست داد و به مرحله حذفی جام جهانی ۲۰۲۶ رسید. مسی هر دو گل بازی را زد، امتیاز ۸.۷ از فایواسکور گرفت و با رسیدن به ۱۸ گل در ۲۸ بازی جام جهانی، از میروسلاو کلوزه عبور کرد. کلوزه روی عدد ۱۶ مانده بود. مسی حالا بالاتر از همه ایستاده است.
اما این بازی فقط درباره رکورد نبود بلکه درباره مسیر رسیدن به رکورد بود.
اتریش در دفاع با آرایش ۴-۴-۲ میایستاد. شکل اولیهاش یک بلوک میانی بود اما قرار نبود فقط تماشا کند. تیم رانگنیک منتظر علامت فشار بود. علامت اصلی هم پاس رو به عقب آرژانتین بود. هر وقت توپ به کریستین رومرو برمیگشت، مارسل سابیتزر جلو میپرید تا او را تحت فشار بگذارد. همزمان کنراد لایمر روی نائول مولینا میرفت تا خروج از سمت راست بسته شود.
پشت سر این دو، نفرهای بعدی آماده بودند. پل وانر مسیر پاس به الکسیس مکآلیستر را میبست. نیکلاس زایوالد و خاور اشلاگر هم آماده بودند روی انزو فرناندز و رودریگو دیپائول بپرند. ایده روشن بود. اتریش میخواست آرژانتین را به کنار خط ببرد، زاویه پاس را کم کند و توپ را همانجا پس بگیرد.
این همان امضای رانگنیک است. فشار نصفهنیمه نمیخواهد. تیمش وقتی علامت را میبیند، باید یکدست جلو برود. اما مشکل اتریش این بود که آرژانتین فقط از عقب بازیسازی نمیکند. آرژانتین حریف را با پاس جابهجا میکند. یک پاس کوتاه میدهد تا یک هافبک بیرون بیاید. یک چرخش بدن میسازد تا زاویه تازه باز شود. یک حرکت بدون توپ میزند تا نفر بعدی آزاد شود.
اینجا لوزی آرژانتین بازی را عوض کرد. مکآلیستر در پایه میانی قرار میگرفت اما ثابت نمیماند. دیپائول و انزو در نیمفضاها میچرخیدند. تیاگو آلمادا هم از جلوتر، عقب میآمد و کنار آنها یک برتری چهار به سه میساخت. اتریش برای بستن مرکز آمده بود اما مرکز زمین برایش شلوغتر از چیزی شد که انتظار داشت.
این شلوغی اتفاقی نبود. آرژانتین عمدا فشار را به مرکز میکشاند. تیم اسکالونی دنبال چرخش خشک از چپ به راست نبود. توپ را فقط دور زمین نمیچرخاند تا مالکیت بی هدف داشته باشد. آرژانتین توپ را از دل نقطه فشار رد میکرد. همین کار اتریش را جمعتر میکرد. وقتی اتریش جمع میشد، فاصله بین مدافع کناری و مدافع میانی باز میشد. همانجا بود که مسی وارد بازی میشد.
