
جام جهانی
دو دفاع سخت، یک بازی سرنوشتساز
نوشته بابک شیرآقایی
به گزارش فایو اسکور، ساحل عاج و اکوادور شاید در نگاه اول بازی بزرگی به نظر نرسد. نه اسم آلمان را دارد، نه ستارههای پرزرقوبرق برزیل و آرژانتین را. اما در گروه E، همین بازی میتواند خیلی چیزها را روشن کند.
آلمان مدعی اصلی گروه است. کوراسائو هم برای اولین بار به جام جهانی رسیده. پس طبیعی است که نگاهها روی ساحل عاج و اکوادور باشد. دو تیمی که احتمالاً برای صعود، مستقیم با هم طرف هستند.
این اولین تقابل تاریخ ساحل عاج و اکوادور است. نه بازی قبلی وجود دارد، نه نتیجه قدیمی، نه حسابوکتاب تاریخی. فقط فرم فعلی، کیفیت بازیکنان و اینکه کدام تیم زودتر ریتم بازی را میگیرد.
اکوادور با رتبه ۲۳ جهان وارد جام شده. ساحل عاج رتبه ۳۳ را دارد. اختلاف زیادی نیست اما مسیرشان تا جام جهانی فرق داشته. اکوادور از انتخابی آمریکای جنوبی آمده. جایی که هر بازی خودش یک دردسر است. آرژانتین، برزیل، کلمبیا، اروگوئه. امتیاز گرفتن در چنین مسیری ساده نیست.
اکوادور در همین مسیر دوم شد و تنها پایینتر از آرژانتین، قهرمان جهان قرار گرفت. آنها بالاتر از برزیل و کلمبیا به جام رسیدند. همین برای این تیم یک پیام روشن است. اکوادور فقط نیامده که تیمی منظم و سختکوش باشد. آمده که جدی گرفته شود.
قدرت اصلی این تیم دفاع است. اکوادور در ۱۸ بازی انتخابی فقط ۵ گل خورد. بهترین خط دفاعی کونمبول. فقط ۲ بار باخت، آن هم خارج از خانه مقابل آرژانتین و برزیل. یعنی این تیم راحت باز نمیشود. راحت هم نمیبازد.
اکوادور در ۱۹ بازی اخیرش شکست نخورده. البته این رکورد یک نکته مهم هم دارد. ۱۱ مساوی در همین مسیر. یعنی اکوادور همیشه نمیبرد اما معمولاً بازی را هم از دست نمیدهد. برای جام جهانی، مخصوصاً بازی اول، همین ویژگی میتواند طلا باشد.
درون دروازه، هرنان گالیندز ایستاده. جلوتر از او پیرو هینکاپیه و ویلیان پاچو قرار دارند. دو مدافعی که به اکوادور شکل و وزن دادهاند. پاچو در انتخابی کونمبول حتی یک دقیقه را هم از دست نداد. هر ۱۸ بازی را کامل بازی کرد و این یعنی ستون دفاعی مطمئن.
وسط زمین هم همهچیز با موزس کایسدو شروع میشود. او فقط یک هافبک جنگنده نیست. کایسدو ریتم بازی اکوادور را نگه میدارد. توپ میگیرد، فشار را میشکند و اجازه نمیدهد تیمش بعد از جلو افتادن از هم باز شود.
اما مشکل اکوادور جلوتر از خط میانی شروع میشود. این تیم در ۱۸ بازی انتخابی فقط ۱۴ گل زد. برای تیمی که دوم آمریکای جنوبی شده، عدد بالایی نیست. اکوادور خوب گل نمیخورد اما همیشه راحت گل نمیزند.
هنوز بخش بزرگی از بار حمله روی دوش انر والنسیاست. مهاجم ۳۶ سالهای که برای کشورش ۴۹ گل در ۱۰۵ بازی زده. مهمتر اینکه ۶ گل از ۷ گل اخیر اکوادور در جام جهانی را خودش زده است. والنسیا هنوز مرد بازیهای بزرگ است اما همین وابستگی میتواند نقطه ضعف هم باشد.
اگر والنسیا خوب باشد، اکوادور خطرناک است. اگر مهار شود، تیم بکاسسه گاهی قابل پیشبینی میشود. این همان جایی است که ساحل عاج باید فشار بیاورد.
ساحل عاج بعد از ۱۲ سال به جام جهانی برگشته است. آخرین حضورش در ۲۰۱۴ بود. قبل از آن هم در ۲۰۰۶ و ۲۰۱۰ بازی کرده بود. در هر سه دوره یک برد به دست آورد اما هیچوقت از گروه بالا نرفت. این بار فقط بحث حضور نیست. این نسل میخواهد همان سقف قدیمی را بشکند.
تیم امرسه فائه در انتخابی آفریقا ۱۰ بازی کرد، ۸ برد گرفت و ۲ بار مساوی کرد. اما عدد اصلی جای دیگری است. صفر گل خورده. ساحل عاج در کل انتخابی حتی یک گل هم نخورد. در فوتبال ملی، چنین آماری شوخی نیست.
این تیم البته فقط دفاع نکرد. ۲۵ گل زد و ۱۵ بازیکن مختلف برایش گلزنی کردند. یعنی گلها از یک نفر نیامده. این برای جام جهانی مهم است. چون وقتی بازیها گره میخورند، داشتن چند مسیرهای متفاوت برای گل زدن میتواند نجاتت بدهد.
فائه هم خودش بخشی از قصه ساحل عاج است. او در جام جهانی ۲۰۰۶ عضو تیم بود، هرچند بازی نکرد. سال ۲۰۲۴ وسط جام ملتهای آفریقا سرمربی شد و همان تیم را قهرمان کرد. حالا به جام جهانی رسیده. برای او این فقط یک تورنمنت نیست. ادامه یک مسیر عجیب است.
ساحل عاج تیمی فیزیکی، سریع و مستقیم است. در کنارهها خطر میسازد. با فولبکها و وینگرها عرض زمین را باز میکند و بعد دنبال ارسال، نفوذ یا توپ دوم میرود. در دفاع هم میتواند بالا پرس کند و با قدرت بدنی، وسط زمین را ببندد.
اینجا فرانک کسیه و سکو فوفانا خیلی مهم میشوند. دو هافبکی که میتوانند بازی را سنگین کنند. مقابل اکوادور، جنگ اصلی احتمالاً همینجاست. وسط زمین. جایی که کایسدو میخواهد بازی را کنترل کند و کسیه و فوفانا میخواهند آن کنترل را از او بگیرند.
در حمله، سیمون آدینگرا یکی از مهمترین بازیکنان ساحل عاج است. او در انتخابی با ۲ گل و ۳ پاس گل، بیشترین اثرگذاری مستقیم را بین بازیکنان تیم داشت. سرعت و حرکتهایش به داخل محوطه میتواند دفاع اکوادور را مجبور به عقبنشینی کند.
آماد دیالو هم همان بازیکنی است که میتواند یک بازی بسته را با یک حرکت عوض کند. دریبل، سرعت و تصمیمهای ناگهانی. کنار او یان دیومانده و بازومانا توره هم به ساحل عاج عمق و تنوع میدهند. این تیم در حمله دست خالی نیست.
اما یک نگرانی هم وجود دارد. اوان اندیکا برای این بازی در وضعیت نامشخص قرار دارد. برای تیمی که با ۱۰ کلینشیت به جام رسیده، هر تغییر در قلب دفاع مهم است. مخصوصاً مقابل تیمی مثل اکوادور که شاید زیاد حمله نکند اما اگر یک لحظه به او فضا بدهی، ضربه میزند.
از نظر فرم، هر دو تیم با اعتمادبهنفس آمدهاند. اکوادور ۱۹ بازی است نباخته. ساحل عاج هم در بازیهای اخیرش بردهای مهمی داشته، از جمله برد ۲-۱ مقابل فرانسه در خرداد امسال. این بردها شاید به اهمیت جام جهانی نباشند اما برای ساختن روحیه قبل از تورنمنت مهماند.
اپتا هم این بازی را تقریباً برابر میبیند. ساحل عاج در شبیهسازیها ۳۷.۵ درصد شانس برد دارد و اکوادور ۳۵.۲ درصد. شانس مساوی هم ۲۷.۳ درصد است. یعنی حتی عددها هم میگویند این بازی قرار نیست یکطرفه باشد.
احتمالاً با یک بازی پرگل طرف نیستیم. اکوادور اصولاً بازیها را میبندد. ساحل عاج هم در انتخابی نشان داده قبل از هر چیز بلد است گل نخورد. در چنین مسابقهای، گل اول میتواند همهچیز را عوض کند.
اگر اکوادور زود گل بزند، بازی وارد زمین مورد علاقهاش میشود. دفاع فشرده، مدیریت فضا، صبر و ضدحمله. همان چیزی که این تیم خوب بلد است.
اما اگر ساحل عاج جلو بیفتد، اکوادور مجبور میشود جلوتر بیاید. آنوقت فضا برای آدینگرا، آماد و دیومانده باز میشود. این دقیقاً همان سناریویی است که فائه دوست دارد.
برای همین این بازی فقط یک مسابقه معمولی در دور اول نیست. میتواند بازی تعیینکننده برای تیم دوم گروه باشد. آلمان احتمالاً مدعی اصلی صدرنشینی است اما اگر یکی از این دو تیم شروع خوبی داشته باشد، میتواند از همان روز اول فشار را بالا ببرد.
اکوادور نمیبازد. ساحل عاج گل نمیخورد. خلاصه بازی همین است. یکی با عادت نباختن آمده، یکی با عادت بسته نگه داشتن دروازه. در فیلادلفیا باید دید کدام عادت زودتر میشکند.
این شاید بازی پرگل جام نباشد. اما میتواند از آن بازیهایی باشد که با یک اشتباه، یک توپ دوم، یک ضربه ایستگاهی یا یک فرار پشت مدافع، سرنوشت یک گروه را عوض میکند.
عکس: رویترز