هلند مقابل شکارچی بزرگان

هلند اما خودش پر از ابزار است. رونالد کومان برای اولین بار به عنوان سرمربی در جام جهانی حضور دارد. او این فضا را به عنوان بازیکن تجربه کرده، اما حالا مسئول تیمی است که دوباره می‌خواهد جدی گرفته شود.

هلند سه بار به فینال جام جهانی رسیده. ۱۹۷۴، ۱۹۷۸ و ۲۰۱۰. اما هنوز جام را نگرفته. همین حسرت همیشه کنار نام هلند هست. تیمی که بارها زیبا بازی کرده، بارها نزدیک شده، اما هنوز آن قدم آخر را برنداشته است.

با این حال، تاریخ جام جهانی برای هلند پر از عددهای بزرگ است. ۳۰ برد در ۵۵ بازی و نرخ برد ۵۴.۵ درصد. قبل از شروع جام ۲۰۲۶، فقط برزیل و آلمان در تاریخ جام جهانی نرخ برد بهتری داشتند. هلند فقط ۴ گل تا رسیدن به ۱۰۰ گل در جام جهانی فاصله دارد.

کومان می‌تواند با چند شکل بازی کند. ۴-۳-۳، ۳-۴-۳ یا ۳-۵-۲. اما اصل فوتبالش روشن است. مالکیت، فشار سریع بعد از لو دادن توپ و حمله مستقیم وقتی توپ دوباره برمی‌گردد.

قدرت هلند از عقب شروع می‌شود. فن‌دایک، آکه و خط دفاعی‌ای که هم قدرت دارد، هم تجربه. جلوتر از آنها فرنکی دی‌یونگ بازیکنی است که می‌تواند سرعت بازی را کم یا زیاد کند. او در انتخابی جام جهانی، ۹۵.۷ درصد پاس‌های تحت فشارش را سالم رساند. همین عدد نشان می‌دهد چرا برای هلند این‌قدر مهم است.

در حمله، ممفیس دیپای هنوز یکی از نام‌های اصلی است. شاید دیگر همان نسخه قدیمی نباشد، اما برای هلند همیشه اثر دارد. او در انتخابی اروپا ۸ گل زد و ۴ پاس گل داد. بهترین گلزن تاریخ هلند است و از جام جهانی ۱۹۷۸ به بعد، بیشترین پاس گل را هم بین بازیکنان این کشور داده است.

برای هلند، این بازی اگر زود کنترل شود، می‌تواند راحت جلو برود. اما اگر ژاپن نیمه اول را زنده بماند، داستان فرق می‌کند. تیم موریاسو بلد است بازی را به جایی ببرد که حریف عجله کند و اشتباه بدهد.

ضعف ژاپن هم پنهان نیست. این تیم مقابل بازی فیزیکی، ارسال‌های زیاد و فشار هوایی همیشه راحت نیست. هلند اگر از کناره‌ها و توپ‌های دوم خوب استفاده کند، می‌تواند ژاپن را عقب نگه دارد. اما اگر بازی روی زمین و در انتقال‌ها باز شود، خطر ژاپن بیشتر می‌شود.

این دو تیم یک بار در جام جهانی به هم رسیده‌اند. سال ۲۰۱۰، وسلی اسنایدر تنها گل بازی را زد و هلند یک بر صفر برد. همان هلندی که تا فینال رفت و مقابل اسپانیا باخت. در کل هم ژاپن هنوز هلند را نبرده. یک مساوی و دو شکست.

اما ژاپن امروز با آن تیم فرق دارد. بازیکنان بیشتری در اروپا دارد، اعتمادبه‌نفس بیشتری دارد و دیگر مقابل اسم‌های بزرگ عقب نمی‌کشد. قطر نشان داد بردن آلمان و اسپانیا برای ژاپن اتفاقی نبود.

برای هلند، این بازی شروع یک مسیر است. شروعی برای تیمی که می‌خواهد از همان اول خودش را مدعی نشان بدهد. برای ژاپن، یک فرصت دیگر است. فرصتی برای اینکه بگوید آن شب‌های بزرگ در قطر فقط یک خاطره نبود.

هلند تیم کامل‌تری است. اما ژاپن همان تیمی است که پیش‌بینی‌های ساده را خطرناک می‌کند. نارنجی‌ها به رکوردها و کیفیت‌شان دل بسته‌اند. سامورایی‌ها به صبر، نظم و لحظه درست. همین تضاد، بازی را جذاب می‌کند.

عکس: رویترز