اولین جام جهانی برای مجسمه زنده کنگو

به گزارش فایو اسکور، بعضی هوادارها فقط تماشاچی نیستند. خودشان بخشی از داستان می‌شوند. میشل انکوکا مبولادینگا، هوادار معروف کنگو که به «مجسمه زنده» معروف شده، بالاخره در جام جهانی ۲۰۲۶ دیده شد. او در بازی کنگو مقابل کلمبیا کنار نیمکت تیمش ایستاد و همان نمایشی را اجرا کرد که قبلا در جام ملت‌های آفریقا او را به چهره‌ای وایرال تبدیل کرده بود.

کنگو آن بازی را ۱-۰ به کلمبیا باخت اما پشت نیمکت این تیم، تصویری ایستاده بود که از خود نتیجه فراتر می‌رفت. مبولادینگا حدود یک ساعت قبل از شروع بازی در ورزشگاه آکرون گوادالاخارا روی صندلی‌اش حاضر شد. کت و کراوات قرمز، پیراهن زرد و شلوار آبی پوشیده بود و وقتی بازی شروع شد، روی سکو مخصوصش ایستاد. دست راستش را بالا برد و بدون حرکت، شبیه یک مجسمه زنده ماند.

او به خاطر شباهتش به پاتریس لومومبا، رهبر استقلال کنگو، با لقب «لومومبا وئا» شناخته می‌شود. همین شباهت، فقط یک نمایش هواداری نیست و برای کنگو معنای تاریخی دارد. لومومبا از چهره‌های اصلی پایان دادن به حکومت استعماری بلژیک بر کنگو بود. او در سال ۱۹۶۰ اولین نخست‌وزیر کشور مستقل کنگو شد اما کمتر از یک سال بعد در جریان کشمکش‌های سیاسی و جدایی‌طلبی مورد حمایت بلژیک در منطقه کاتانگا، ترور شد.

مبولادینگا در جام ملت‌های آفریقا به شهرت رسید. او در طول بازی‌های کنگو روی سکو می‌ایستاد، دست راستش را بالا نگه می‌داشت و بدون حرکت نقش مجسمه لومومبا را بازی می‌کرد. همین تصویر خیلی زود در شبکه‌های اجتماعی پخش شد. فوتبال برای او فقط تشویق نیست بلکه یک یادآوری تاریخی است. انگار هر بار که کنگو بازی می‌کند، او گذشته کشورش را هم به ورزشگاه می‌آورد.

او بازی اول کنگو مقابل پرتغال را از دست داد. دلیلش قرنطینه مربوط به الزامات ابولا بود. کنگو در آن بازی مقابل پرتغال ۱-۱ مساوی کرد و هوادار معروفش هنوز به جام جهانی نرسیده بود. قبل از آن هم در بازی پلی‌آف جام جهانی مقابل جامائیکا غایب بود. همان مسابقه‌ای که کنگو بعد از ۵۲ سال دوباره به جام جهانی برگشت. آن زمان نتوانست به موقع ویزا بگیرد. حتی به کنیا و اتیوپی رفت تا راهی برای گرفتن ویزا پیدا کند اما به بازی نرسید.

برای همین حضورش مقابل کلمبیا فقط یک حضور معمولی نبود. او بالاخره به صحنه‌ای رسید که مدت‌ها دنبالش بود. بعد از پایان نیمه اول چند دقیقه دیرتر به جایگاهش برگشت اما دوباره روی سکو ایستاد و تا پایان بازی حرکت نکرد. حتی چند دقیقه بعد از سوت پایان هم همان‌جا ماند، انگار بازی برای او با سوت داور تمام نمی‌شد.

مبولادینگا حاضر نشد مصاحبه کند. اما وقتی از او پرسیدند از رسیدن به جام جهانی خوشحال است یا نه، سرش را تکان داد و لبخند زد. همان لبخند کافی بود. گاهی یک تصویر از هزار جمله بیشتر حرف می‌زند. مخصوصا وقتی تصویر، ترکیبی از فوتبال، تاریخ، هویت و انتظار طولانی باشد.

کنگو در زمین شکست خورد اما روی سکو یک قاب ماندگار ساخت. تیمش بعد از ۵۲ سال به جام جهانی برگشته و هواداری که سال‌ها نقش مجسمه یکی از مهم‌ترین چهره‌های تاریخ کشورش را بازی کرده، بالاخره کنار همین جام ایستاده است. فوتبال همیشه فقط گل و امتیاز نیست. گاهی یک مرد بی‌حرکت، وسط هیاهوی ورزشگاه، از همه پرصداتر حرف می‌زند.