پاتر، از اخراج تا رستگاری در جام جهانی

به گزارش فایو اسکور، کلاه کابویی گراهام پاتر در تمرین سوئد شاید فقط یک شوخی ساده بود. یک حرکت برای ورود به حال‌وهوای جام جهانی در تگزاس اما برای خود پاتر، داستان اصلاً شوخی نبود.

او بعد از دو تجربه تلخ برگشته بود. اول چلسی، بعد وستهم. دو اخراج پیاپی در ۱۵ ماه. مربی‌ای که زمانی یکی از جذاب‌ترین پروژه‌های انگلیس بود، حالا دوباره باید ثابت می‌کرد هنوز تمام نشده است. او جوابش را در مونتری داد.

سوئد در اولین بازی‌اش در جام جهانی، تونس را ۵-۱ شکست داد. یک برد قاطع، بی‌رحمانه و پر از پیام. پاتر با همان تیمی که از مسیر سخت پلی‌آف به جام رسید، شروعی ساخت که خیلی‌ها انتظارش را نداشتند.

پاتر بعد از بازی گفت هیچ‌وقت نمی‌شود از قبل مطمئن بود. گفت تیمش به کاری که انجام داده اعتماد داشت اما تا وقتی بازی شروع نشود، هیچ چیز قطعی نیست. بعد هم گفت این زیبایی ورزش است.

برای پاتر، این فقط یک برد نبود. سوئد در همین یک بازی، بیشتر از کل مرحله گروهی مقدماتی‌اش گل زد. آن‌ها در مقدماتی فقط ۴ گل زده بودند. بخش زیادی از آن مسیر هم با یون دال توماسون گذشت. مسیری که در نهایت به بن‌بست رسید.

سوئد با توماسون شانس صعود مستقیم را از دست داد. وقتی پاتر در ماه اکتبر آمد، جدول تقریباً خراب شده بود. سوئد بدون حتی یک برد در ۶ بازی، پایین‌تر از سوئیس، کوزوو و اسلوونی قعرنشین شد.

اما فوتبال همیشه یک در پشتی دارد. برای سوئد، آن در از لیگ ملت‌های اروپا باز شد. رتبه ۳۴ این تیم در لیگ ملت‌ها، آن‌ها را به پلی‌آف رساند. پاتر همان‌جا فرصت پیدا کرد. اوکراین و لهستان را شکست داد و سوئد را به جام جهانی آورد.

حالا بعد از ۵ گل به تونس، ماجرا فقط صعود به جام نیست. پاتر دوباره خودش را وارد بحث کرده است.

این همان مربی‌ای است که فصل را با وستهم شروع کرد و اواخر سپتامبر اخراج شد. فقط ۶ برد در ۲۳ بازی لیگ برتر با وستهم. قبل‌تر هم چلسی برایش تبدیل به کابوس شد. بعد از روزهای خوب برایتون، نیمکت بزرگ لندن خیلی زود او را زیر فشار برد.

اما سوئد برای پاتر جای غریبی نیست. اتفاقاً شاید آشناترین جای ممکن باشد. او در همین کشور مربی شد. با اوسترشوندس از سطح چهارم فوتبال سوئد بالا آمد، تیم را به سطح اول رساند، جام داخلی برد و آن‌ها را برای اولین بار به اروپا رساند.

پاتر قبل از جام گفته بود وقتی کار می‌کند، خودش را خیلی سوئدی حس می‌کند. حتی گفته بود کمی هم شبیه سوئدی‌هاست. دو فرزندش در سوئد به دنیا آمده‌اند و هفت سال حضورش در اوسترشوندس را فراموش‌نشدنی توصیف کرده بود.

شاید همین برگشت، همان چیزی بود که لازم داشت. دور از شلوغی انگلیس. دور از فشار چلسی و وستهم. در کشوری که پاتر واقعاً از آنجا شروع کرد.