از کف کارخانه تا ناجی آلمان

این جمله‌اش اصل قصه است: «مجبور بودم آن کار را برای پول زندگی انجام بدهم چون فقط با پول فوتبال نمی‌توانستم زنده بمانم.»

اونداو سال ۲۰۲۰ به اونیون سن ژیلواز در دسته دوم بلژیک رفت. یک سال بعد به صعود این تیم کمک کرد و بعد در لیگ اول بلژیک ۲۵ گل زد. همان فصل او را به برایتون رساند. اما راه باز هم صاف نشد. در فصل ۲۰۲۲-۲۳ لیگ برتر انگلیس، در ۲۲ بازی فقط ۵ گل زد و بعد قرضی به اشتوتگارت رفت.

اشتوتگارت همان جایی بود که دوباره خودش را ساخت. باشگاه در سال ۲۰۲۴ قراردادش را دائمی کرد و اونداو در فصل ۲۰۲۵-۲۶ بوندس‌لیگا ۱۹ گل زد. فقط هری کین بالاتر از او ایستاد. همان ۱۹ گل، بلیت جام جهانی‌اش را ساخت.

ناگلزمان در دو برد آلمان مقابل کوراسائو و ساحل عاج، کای هاورتس را در خط حمله ترجیح داد. اما اونداو هر بار از روی نیمکت آمد و ورق را برگرداند. این همان نقطه‌ای است که انتخاب سرمربی سخت می‌شود. وقتی یک بازیکن هر بار وارد می‌شود و بازی را عوض می‌کند، دیگر نمی‌شود فقط او را «ذخیره خوب» صدا زد.

ناگلزمان درباره‌اش گفت: «وقتی بازی باز می‌شود، حرکت‌هایش عالی است. می‌توانم بگویم جریان خوبت را نگه دار و بهتر است به عنوان تمام‌کننده وارد شوی. او واقعا برای جام جهانی به بالاترین نقطه رسیده است.»

بعد ادامه داد: «می‌توانم او را در ترکیب اصلی بگذارم. هر بازیکنی دوست دارد از اول بازی کند اما فکر می‌کنم او الان همین‌طور هم خوشحال است چون نقش مهمی بازی کرده و ما هم از عملکردش راضی هستیم.»

جمله آخر ناگلزمان دقیق‌تر بود: «دنیز نیازی به آماده شدن ندارد. می‌تواند مستقیم وارد شود.»

این دقیقا همان چیزی است که آلمان از او گرفته است. بازیکنی که به زمان زیادی برای گرم شدن نیاز ندارد. وارد می‌شود، جای درست را پیدا می‌کند و ضربه می‌زند. مقابل ساحل عاج هم همین شد. دو گل زد و بهترین بازیکن زمین شد.

آخرین بار هم که برای آلمان از ابتدا بازی کرد، در برد دوستانه ۴-۰ مقابل فنلاند در ۳۱ می، دو گل زد و یک پاس گل داد. یعنی مسئله فقط نقش تعویضی نیست. اونداو از اول هم جواب داده است. از نیمکت فقط تیزتر دیده می‌شود.

با دو گل مقابل ساحل عاج، اونداو اولین بازیکن آلمان از زمان میروسلاو کلوزه در سال ۲۰۰۲ شد که در دو بازی اولش در جام جهانی گل می‌زند. مقایسه سنگینی است اما عددها خودشان راهشان را باز می‌کنند. آلمان همیشه با مهاجم‌های لحظه‌شناس بزرگ شده و حالا یکی دیگر از همان جنس پیدا کرده است.

بعد از گرفتن جایزه بهترین بازیکن زمین مقابل ساحل عاج گفت: «حس فوق‌العاده‌ای است. دفعه قبل می‌خواستم این جایزه را بگیرم اما نشد. حس شگفت‌انگیزی است. برای من گرفتن این جام خاص است اما مهم این است که بازی را بردیم، به مرحله بعد رفتیم و حالا باید ببینیم چه می‌شود.»

این «ببینیم چه می‌شود» برای آلمان حالا خیلی مهم است. چون اگر اونداو همین‌طور ادامه بدهد، فقط بحث ترکیب اصلی نیست. بحث قهرمانی است. آلمان دنبال پنجمین قهرمانی جهان است و گاهی برای رسیدن به چنین جامی، یک بازیکن لازم داری که بازی‌های بسته را باز کند.

اونداو همان بازیکن شده است. از ۴ صبح‌های کارخانه تا گل‌های دقیقه آخر جام جهانی. از رد شدن در ۱۴ سالگی تا ایستادن کنار روژه میلا و رد گرفتن از کلوزه. قصه‌اش قشنگ است اما مهم‌تر از قصه، کاربردش برای آلمان است. او الان فقط یک روایت الهام‌بخش نیست. یک سلاح واقعی است.

عکس: رویترز