بحران آبجو بعد از برد اسکاتلند

به گزارش فایو اسکور، اسکاتلند بعد از ۲۸ سال به جام جهانی برگشت و هوادارانش هم خیلی زود نشان دادند فقط برای تماشای فوتبال نیامده‌اند. تارتان آرمی بوستون را گرفت. اول خیابان‌ها، بعد ورزشگاه و در آخر هم بارها را.

ماجرا آن‌قدر جدی شد که شرکت بوستون بیر، مالک برند سام آدامز، اعلام کرد بار رسمی این برند در بوستون آخر هفته با کمبود بوستون لاگر روبه‌رو شده است. دلیلش هم ساده بود. هواداران اسکاتلند در چهار روز، چهار برابر مصرف معمول یک تعطیلات شلوغ مثل چهارم ژوئیه نوشیدند.

این یعنی فقط هائیتی قربانی اسکاتلند نشد. انبار آبجوی بوستون هم ضربه خورد.

مدیران سام آدامز گفتند مجبور شدند صبح شنبه تحویل اضطراری آبجو بگیرند و برای این هفته هم ارسال‌های اضافه گذاشته‌اند. طبق گزارش‌ها، فقط در همین چند روز بیش از ۴۰۰۰ پاینت بوستون لاگر فروخته شد و نزدیک به ۹۰ بشکه خالی شد.

عدد عجیبی است اما عجیب‌تر انتخاب هواداران بود. در آن بار ۲۰ نوع آبجو وجود داشت، حتی مدل‌هایی که فقط همان‌جا پیدا می‌شوند. اما اسکاتلندی‌ها تقریبا فقط بوستون لاگر می‌خواستند. انگار وقتی بوستون را گرفته بودند، تصمیم گرفتند نوشیدنی شهر را هم تمام کنند.

وایت بول تاورن هم از این حمله جان سالم به در نبرد. یکی از هواداران اسکاتلند گفته بود آنجا دیگر آبجو نمانده بود و فقط باد لایت داشتند. مسئول بار هم گفت تقریبا همه چیز تمام شده بود، مخصوصا تِنِنتس که برای اسکاتلندی‌ها انتخاب اول بود.

هنسیز بار هم شب‌هایی دید که خودش هم باورش نمی‌شد. مدیر اجرایی این مجموعه گفت فروششان سه برابر روز سنت پاتریک شده است. برای باری با بیش از ۳۰ سال سابقه، این یعنی یک اتفاق معمولی نبود. خودشان هم گفتند هیچ‌وقت چنین چیزی ندیده بودند.

حتی فروشگاه‌ها هم در امان نماندند. در یکی از فروشگاه‌های نوشیدنی، در یخچال از بس باز و بسته شده بود خراب شد. بادوایزر و کرونا هم در یک روز تمام شدند. این دیگر جشن نبود، عملیات پاکسازی قفسه‌ها بود.

همه این‌ها بعد از برد ۱-۰ اسکاتلند مقابل هائیتی اتفاق افتاد. بردی که برای اسکاتلند فقط سه امتیاز نبود. این اولین برد این تیم در جام جهانی از سال ۱۹۹۰ بود. پس معلوم بود جشن مفصلی قرار بود برگزار شود.

بعد از بازی، هواداران اسکاتلند با دامن‌های سنتی، پرچم‌ها و نی‌انبان‌ها شهر را گرفتند. روز بعد هم حدود ۵۰۰۰ نفر از آنها از اوانز وی پارک تا فنوی پارک راهپیمایی کردند. البته هرکس آن صحنه را دیده، می‌گوید تعداد واقعی احتمالا بیشتر بود.

برای چند ساعت، بوستون بیشتر شبیه گلاسکو بود. نی‌انبان، دامن، آواز و هوادارانی که انگار آمده بودند جام جهانی را تبدیل به تور شهری کنند.

یکی از هواداران هم توضیح خوبی درباره دامن‌های سنتی داد. گفت یک دامن مخصوص نوشیدن دارد، چون ممکن است چیزی روی آن بریزد. یک دامن رسمی هم جدا دارد. یعنی تارتان آرمی حتی برای ریختن آبجو هم برنامه دارد.