
جام جهانی
سوئیس موقعیت میسازد، بوسنی بلد است در بازی بماند
نوشته بابک شیرآقایی
به گزارش فایو اسکور، سوئیس و بوسنی و هرزگوین بازی دوم خود در گروه B را در حالی برگزار میکنند که هر دو از بازی اول فقط یک امتیاز گرفتهاند. شروع بدی نبود اما کافی هم نبود. حالا در ورزشگاه سوفای لسآنجلس، هر دو تیم دنبال اولین برد خود در جام جهانی ۲۰۲۶ هستند.
سوئیس مقابل قطر به چیزی رسید که هر مربی قبل از بازی میخواهد. موقعیت ساخت، فشار آورد، شوت زد و جریان مسابقه را در دست گرفت اما یک چیز کم داشت: ضربه آخر.
تیم مورات یاکین مقابل قطر ۲۷ شوت زد و ۱۰ ضربه در چارچوب داشت اما تنها گلش از روی نقطه پنالتی به دست آمد. همین عدد آخر، هشدار اصلی قبل از بازی با بوسنی است. سوئیس راه رسیدن را بلد است اما اگر نتواند موقعیتها را جدی کند، دوباره خودش را وارد دردسر میکند.
بریل امبولو در بازی اول پنالتی دقیقه ۲۰ را گل کرد. او برای سوئیس فقط یک مهاجم نیست. در تورنمنتها معمولا پیدایش میشود و همین برای یاکین مهم است. مخصوصا در مسابقهای که احتمال دارد بوسنی فضاها را ببندد و بازی را به جنگ صبر تبدیل کند.
سوئیس احتمالا با همان هسته اصلی وارد زمین میشود. گرگور کوبل در دروازه، مانوئل آکانجی و نیکو الودی در خط دفاع، گرانیت ژاکا در مرکز زمین و امبولو در خط حمله. اما تغییر در خط جلو محتمل است. نوآ اوکافور میتواند به جای دن اندویه وارد ترکیب شود تا سمت چپ سوئیس تیزتر شود. جبرئیل سو هم یکی از گزینههای کنار ژاکاست.
ژاکا کلید این بازی است. اگر بوسنی عقب بنشیند، او باید ریتم بدهد، جهت بازی را عوض کند و توپ را به جایی ببرد که سوئیس بتواند دفاع فشرده حریف را باز کند. این همان جایی است که تجربه ژاکا به کار یاکین میآید.
بوسنی و هرزگوین هم با یک تساوی ۱-۱ وارد این مسابقه میشود. تیم سرگئی باربارز مقابل کانادا زود به گل رسید اما نتوانست برتری را تا پایان نگه دارد. آنها بیشتر از آنکه بازی را مال خودشان کنند، در بازی ماندند. همین ویژگی میتواند مقابل سوئیس هم نقشه اصلیشان باشد.
بوسنی در ۹ بازی رسمی اخیرش شکست نخورده و ۶ بازی آخرش را مساوی کرده است. این یعنی با تیمی طرف هستیم که راحت فرو نمیریزد اما همین آمار، یک طرف دیگر هم دارد. بوسنی هنوز باید نشان دهد فقط بلد نیست زنده بماند بلکه میتواند بازی را ببرد.
دغدغه بزرگ باربارز وضعیت سئاد کولاشیناچ است. کاپیتان بوسنی مقابل کانادا در دقایق پایانی مصدوم شد و حضورش هنوز قطعی نیست. برای تیمی که باید مقابل فشار سوئیس، وینگبکهای فعال و امبولو مقاومت کند، نبود کولاشیناچ میتواند یک مشکل جدی باشد.
نیدال چلیک هم در تمرین مصدوم شد و تورنمنت را از دست داد. آرین مالیچ به جای او به فهرست اضافه شده و ممکن است در این بازی فرصت بیشتری برای ورود به ترکیب داشته باشد.
در خط حمله، نام ادین ژکو هنوز سنگین است. حتی اگر از ابتدا بازی نکند، تجربهاش برای بوسنی مهم است. او همان بازیکنی است که میتواند در یک ضربه ایستگاهی، یک ارسال یا یک لحظه شلوغی در محوطه، بازی را عوض کند. وضعیت هریس تاباکوویچ هم برای گرفتن دقایق جدی هنوز باید مشخص شود.
دو تیم فقط یک بار با هم بازی کردهاند. سال ۲۰۱۶، بوسنی در یک بازی دوستانه سوئیس را ۲ بر صفر برد. گلها را ادین ژکو و میرالم پیانیچ زدند. پیانیچ دیگر در این تیم نیست اما ژکو هنوز هست. یک تکه از گذشته بوسنی که هنوز میتواند برای امروز به کار بیاید.
روی کاغذ، سوئیس کیفیت بیشتری دارد. این تیم در ۱۵ بازی اخیر فقط یک بار باخته و در ماههای گذشته یکی از تیمهای باثبات اروپا بوده است. اما جام جهانی با ثبات مهربان نیست اگر ضربه آخر نباشد.
بوسنی هم با داستان خودش آمده است. تیم باربارز در پلیآف اروپا ایتالیا را کنار زد و به جام جهانی رسید. پس قرار نیست فقط برای دفاع کردن و زنده ماندن وارد زمین شود. آنها میدانند اگر از این بازی امتیاز بگیرند، گروه B را برای همه سختتر میکنند.
نقشه بازی تقریبا روشن است. سوئیس توپ را بیشتر میخواهد، با ژاکا بازی میسازد، با وینگبکها عرض میگیرد و با امبولو دنبال گل میرود. بوسنی فضا را میبندد، فشار را تحمل میکند و منتظر همان لحظهای میماند که ژکو یا لوکیچ بتوانند از آن استفاده کنند.
برای سوئیس، این بازی درباره تمام کردن کار است. برای بوسنی، درباره دوام آوردن و ضربه زدن در لحظه درست.
در لسآنجلس، یک تیم میخواهد نشان دهد ۲۷ شوت بدون گل مقابل قطر فقط بدشانسی بود. تیم دیگر میخواهد ثابت کند تساوی با کانادا اتفاقی نبود.
عکس: رویترز