هیس! شاه مسی اینجاست

به گزارش فایو اسکور، بعضی بازیکن‌ها رکورد می‌زنند. بعضی‌ها رکوردها را عوض می‌کنند. لیونل مسی از دسته دوم است. همان بازیکنی که سال‌ها قبل با یک چهره نوجوان وارد جام جهانی شد و حالا در آستانه ۳۹ سالگی هنوز دارد تاریخ را از نو می‌نویسد.

آرژانتین جام جهانی ۲۰۲۶ را با برد ۳ بر صفر مقابل الجزایر شروع کرد. یک شروع تمیز برای مدافع عنوان قهرمانی اما این بازی بیشتر از هر چیز، شب مسی بود. شب دویستمین بازی او برای آرژانتین. شب اولین هت‌تریک او در جام جهانی. شب رسیدن به رکورد ۱۶ گل میروسلاو کلوزه.

مسی در کانزاس‌سیتی فقط گل نزد. او به فوتبال یادآوری کرد که هنوز تمام نشده است.

گل اول در دقیقه ۱۷ آمد. رودریگو دی‌پائول توپ را بین خطوط به مسی رساند. یک لمس، یک نگاه، یک ضربه. توپ از پشت محوطه به گوشه دروازه لوکا زیدان رفت. همان مدل گلی که انگار ساده است اما فقط برای خودش ساده است.

گل دوم در دقیقه ۶۰ شکل دیگری داشت. الکسیس مک‌آلیستر شوت زد، دروازه‌بان الجزایر توپ را خوب دفع نکرد و مسی زودتر از همه رسید. این بار با پای راست. نه ضربه هنری، نه حرکت اضافه، فقط گل. همان چیزی که مهاجمان بزرگ دارند و بقیه دنبالش می‌گردند.

گل سوم در دقیقه ۷۶ تیر آخر بود. نیکو گونسالس از سمت راست توپ را رساند و مسی با پای چپ کار را تمام کرد. سه گل، سه قاب متفاوت. یکی از بیرون محوطه، دو تا از داخل محوطه. دو گل با پای چپ، یکی با پای راست. این فقط هت‌تریک نبود. کلاس درس تمام‌کنندگی بود.

مسی ۸۰ دقیقه بازی کرد، ۶ شوت زد و ۴ شوتش در چارچوب بود. نرخ تبدیل گل او به ۵۰ درصد رسید. یعنی هر دو شوت، یک گل. برای بازیکنی که اولین بازی جام جهانی‌اش را انجام می‌داد، این می‌توانست شب زندگی باشد. برای مسی اما فقط یک فصل تازه از کتابی است که هنوز بسته نشده.

فایواسکور به او نمره ۹.۶ داد. نمره‌ای که برای این بازی اغراق نبود. مسی فقط زننده هر سه گل نبود. او در جریان بازی هم حضور داشت. ۵۷ لمس توپ، ۳۰ پاس صحیح از ۳۷ پاس، ۱۲ پاس موفق در یک‌سوم پایانی و ۲ پاس کلیدی. یعنی حتی در شبی که همه چیز با گل‌هایش دیده شد، باز هم او فقط یک تمام‌کننده نبود.

این همان تفاوت مسی با خیلی از ستاره‌هاست. وقتی گل می‌زند، بازی‌اش پشت گل‌ها گم نمی‌شود. وقتی پاس می‌دهد، خطر می‌سازد. وقتی راه می‌رود، دفاع حریف را جابه‌جا می‌کند. وقتی توپ را می‌گیرد، همه زمین چند متر تغییر شکل می‌دهد.

عددهای پیشرفته هم همین را می‌گویند. xG او ۱.۰۳ بود، اما xGOT او به ۱.۵۷ رسید. یعنی ضربه‌هایش از خود موقعیت‌ها خطرناک‌تر شدند. این همان امضای بازیکن‌های تاریخی است. آنها فقط منتظر موقعیت خوب نمی‌مانند. موقعیت را بهتر از چیزی که هست، تمام می‌کنند.

مسی در این بازی ۲۳ بار توپ را حمل کرد و در مجموع ۲۴۷.۸ متر با توپ جلو رفت. ۱۴۵.۵ متر از این مسیر، حمل توپ پیش‌رونده بود. بهترین حمل توپ او هم ۳۷.۹۴ متر آرژانتین را جلو برد. شاید دیگر خبری از آن دریبل‌های دیوانه‌وار هر هفته نباشد اما نسخه جدید مسی چیز دیگری دارد. کمتر شلوغ می‌کند ولی دقیق‌تر ضربه می‌زند. کمتر می‌دود اما بهتر تصمیم می‌گیرد.