فرمول فرانسه برای باز کردن قفل سوئد

اولیسه در این بازی گل نزد اما یکی از کلیدهای اصلی فرانسه بود. او ۶ شوت زد، ۳ شوت در چارچوب داشت، ۲ پاس گل داد و با امتیاز ۷.۹ فایواسکور، بعد از امباپه بهترین بازیکن فرانسه بود. اولیسه فقط وینگر کلاسیک نبود. گاهی لب خط می‌ایستاد، گاهی به نیم‌فضا می‌آمد و گاهی مثل یک بازی‌ساز، پاس آخر را می‌داد. همین شناوری باعث شد مدافعان سوئد ندانند باید او را تا کجا دنبال کنند.

فرانسه از سمت راست با اولیسه و دمبله، مدام سوئد را درگیر کرد. دقت ارسال‌های فرانسه فقط ۲۵ درصد بود اما حجم همین ارسال‌ها و حرکت‌ها، خط دفاعی سوئد را عقب نگه داشت. وقتی تیمی مدام مجبور است عرض زمین را پوشش دهد، دیر یا زود فضای بین خطوطش باز می‌شود. فرانسه دقیقا همان فضاها را شکار کرد.

گل سوم هم امضای همین برتری بود. اولیسه در دقیقه ۷۴ یک پاس نرم و دقیق پشت خط دفاعی فرستاد و امباپه با آرامش توپ را از بالای سر یاکوب ویدل زترشتروم عبور داد. سوئد در آن لحظه نه کاملا جلو بود نه کاملا عقب. همین تردید، بدترین حالت مقابل بازیکنی مثل امباپه است. او اگر فضا ببیند، احتیاج به دعوت دوباره ندارد.

امباپه با این دبل، به ۱۰ گل در مراحل حذفی جام جهانی رسید و از هر بازیکن دیگری در تاریخ این بخش جلو زد. او در مجموع به ۱۸ گل در جام جهانی رسید و حالا فقط یک گل با لیونل مسی فاصله دارد. از زمان اولین حضورش در جام جهانی ۲۰۱۸، هیچ بازیکنی بیشتر از او در این رقابت‌ها گل نزده و مشارکت گل نداشته است. این فقط یک رکورد شخصی نیست. این نشان می‌دهد فرانسه در بزرگ‌ترین شب‌ها، هنوز با امباپه معنا پیدا می‌کند.

عملکرد او فقط با گل‌ها توضیح داده نمی‌شود. امباپه ۵ شوت زد، ۴ شوت در چارچوب داشت و یک بار هم تیر دروازه را زد. او ۰.۶۳ گل مورد انتظار ثبت کرد اما کیفیت شوت‌های در چارچوبش به ۱.۷۴ گل مورد انتظار شوت در چارچوب رسید. یعنی ضربه‌هایش از موقعیت‌هایی که داشت، خطرناک‌تر و دقیق‌تر از حد معمول بود. او ۴ پاس کلیدی داد، یک موقعیت بزرگ ساخت، ۳۴ پاس صحیح از ۴۱ پاس داشت و ۶ پاس بلندش را هم کامل کرد. این یک نمایش کامل از مهاجمی بود که هم تمام‌کننده است هم پیش‌برنده بازی.

سوئد دروازه‌بانی داشت که اجازه نداد شکست سنگین‌تر شود. ویدل زترشتروم ۹ مهار داشت و ۱.۱۶ گل جلوگیری‌شده ثبت کرد. اگر او نبود، نتیجه می‌توانست خیلی زود از کنترل سوئد خارج شود. در آن سمت، مانیان فقط ۳ مهار داشت اما همان چند صحنه را هم بی‌اشتباه جمع کرد. فرانسه آن‌قدر خوب بازی را دور از خطر نگه داشت که دروازه‌بانش بیشتر نقش نگهبان آرامش را داشت تا ناجی تیم.

تفاوت اصلی بازی در خروج از فشار بود. سوئد برای فرار از پرس فرانسه ۴۴ پاس بلند زد اما فقط ۱۱ پاس بلندش به مقصد رسید. فرانسه ۳۷ پاس بلند زد و ۱۹ پاس بلند صحیح داشت. این یعنی حتی وقتی فرانسه مستقیم بازی می‌کرد، باز هم کیفیت بهتری در انتخاب مقصد داشت. سوئد توپ را دور می‌کرد. فرانسه توپ را منتقل می‌کرد.

در خط دفاع هم فرانسه بازی را با آرامش مدیریت کرد. ویلیام سالیبا ۵۰ پاس صحیح از ۵۳ پاس داشت و در دوئل‌ها محکم ظاهر شد. فرانسه ۵۳ درصد دوئل‌ها را برد و در نبردهای هوایی هم ۱۳ بار از ۲۰ نبرد موفق بود. سوئد روی کاغذ مهاجمانی داشت که می‌توانستند در انتقال سریع خطرناک باشند اما بدون توپ دوم، بدون پاس دقیق و بدون حضور کافی در محوطه، آن تهدیدها خیلی زود خفه شد.

این برد، یک پیام روشن برای بقیه جام داشت. فرانسه فقط به استعداد فردی متکی نیست. تیم دشان با کناره‌ها فشار می‌سازد، با هافبک‌هایش بازی را کنترل می‌کند، با اولیسه و دمبله خط دفاع را می‌کشد و با امباپه ضربه آخر را می‌زند. وقتی همه این قطعات کنار هم قرار می‌گیرند، حریف فقط باید امیدوار باشد دروازه‌بانش شب بزرگی داشته باشد.

سوئد حذف شد چون نتوانست شروع امیدوارکننده‌اش را به برنامه پایدار تبدیل کند. فرانسه صعود کرد چون بازی را مرحله‌به‌مرحله از دست سوئد بیرون کشید. اول مالکیت را گرفت، بعد عرض زمین را گرفت، بعد فضای پشت دفاع را گرفت و در نهایت نتیجه را هم گرفت. این برد ۳ بر صفر فقط یک نتیجه قاطع نبود. یادآوری این بود که فرانسه وقتی ریتمش را پیدا کند، حتی در یک بازی حذفی هم می‌تواند مسابقه را شبیه یک تمرین کنترل‌شده جلو ببرد.

عکس: رویترز