
جام جهانی
جسی مارش در حالی توانست کانادا را برای اولین بار به مرحله حذفی جام جهانی برساند که در چند سال اخیر مسیری پر فراز و نشیب را طی کرده است.
نوشته نادر صادقنژاد
به گزارش فایو اسکور به نقل از بیبیسی، جسی مارش با رساندن کانادا به مرحله حذفی جام جهانی برای نخستین بار، به جاودانگی ورزشی دست یافته است و تیم او روز یکشنبه در لسآنجلس برابر آفریقای جنوبی قرار میگیرد تا برای صعود به مرحله یکهشتم نهایی تلاش کند.
این دستاوردی چشمگیر برای مربیای است که در طول دوران حرفهای خود از مقاطع دشوار زیادی عبور کرده است. این مربی آمریکایی کمتر از یک سال روی نیمکت لیدزیونایتد در لیگ برتر دوام آورد و با وجود اینکه مطمئن بود هدایت تیم ملی آمریکا را بر عهده خواهد گرفت، برای این سمت نادیده گرفته شد.
اما مارش با هدایت کانادا به مرحله حذفی و ثبت پیروزی قاطع ۶ بر صفر مقابل قطر، در مسیر تحقق هدفش برای تبدیل کانادا به یک قدرت فوتبالی قرار گرفته است.
مارش چگونه کانادا را متحول کرد؟
وقتی مارش در آخرین روز فصل ۲۳-۲۰۲۲ موفق شد لیدز را در لیگ برتر حفظ کند، به سختی میتوانست تصور کند که تنها چند ماه بعد از سمتش برکنار خواهد شد.
اما پس از هفت مسابقه بدون پیروزی، همین اتفاق رخ داد؛ تصمیمی که مارش بعدها آن را «احمقانه» توصیف کرد.این اتفاق ضربه بزرگی برای مربی ۵۲ سالهای بود که سالها آرزوی مربیگری در بالاترین سطح را داشت. با این حال، در سال ۲۰۲۴ فرصت دیگری برای او فراهم شد؛ هدایت تیم ملی آمریکا.
هدایت تیم ملی کشورش میتوانست رؤیایی باشد که به حقیقت پیوسته است، اما با وجود اینکه باور داشت این شغل متعلق به اوست، مدیران فوتبال آمریکا تصمیم گرفتند مائوریسیو پوچتینو را انتخاب کنند.
سپس نوبت کانادا رسید.مارش در ماه مه ۲۰۲۴ این پیشنهاد را پذیرفت؛ با این وعده که «جامعه فوتبال کانادا را متحد خواهد کرد» و این تیم را برای رقابت در جام جهانی ۲۰۲۶ آماده میکند.
اسکات فرنچ، خبرنگار Soccer America که پیشتر با مارش همکاری داشته، به BBC Sport گفت: «فکر میکنم اتفاقی که درباره هدایت تیم ملی آمریکا برایش افتاد هنوز در ذهنش مانده، اما این موضوع به شکلی به او انگیزه میدهد.او انگیزه مضاعفی پیدا کرده است.»
مارش با تمام وجود وارد این مسئولیت شد؛ طی ۱۰ روز به ۹ شهر سفر کرد، با هواداران دیدار داشت و تلاش کرد تا جای ممکن با فرهنگ کانادا آشنا شود.
او همچنین برای ایجاد ارتباطی عمیق با اعضای تیم ملی کانادا تلاش کرد؛ به صورت انفرادی به دیدار بازیکنان رفت یا آنها و خانوادههایشان را برای گذراندن تعطیلات به خانهاش در ایتالیا دعوت کرد.
تردیدی وجود ندارد که تلاشهای فراوان او در روزهای نخست، نتیجه داده است؛ به طوری که اکنون رابطهای بسیار نزدیک میان او، بازیکنان و هواداران شکل گرفته است.
یکی از نمونههای تأثیرگذاری او، مربوط به لیام میلر است که در اواخر سال ۲۰۲۴ از ناحیه رباط صلیبی قدامی دچار پارگی شد.
این هافبک در مقاطعی نسبت به بازگشت به شرایط گذشته خود تردید داشت، اما مارش همانطور که با هر بازیکنی که دچار مصدومیت شدید میشود رفتار میکند زمان زیادی را صرف ملاقات با او و پیگیری وضعیتش کرد.
وقتی میلر دوران بازتوانی خود را در ایتالیا سپری میکرد، مارش او را دعوت کرد تا مدتی را همراه خانوادهاش در خانهشان بگذراند.
میلر نه تنها به آمادگی کامل بازگشت، بلکه در پایان فصل گذشته به هالسیتی کمک کرد تا دوباره به لیگ برتر صعود کند و اکنون یکی از مهرههای مهم کانادا در این جام جهانی است.
مارش گفت: «همه بازیکنان را به خوبی شناختهام، اما لیام را واقعاً بهتر از بقیه میشناسم و فکر میکنم رابطه ما به چیزی تبدیل شده که او به آن تکیه میکند.»
البته همه چیز برای مارش در کانادا بینقص نبوده است.شکست مقابل سوئیس در آخرین دیدار مرحله گروهی باعث شد کانادا صدر جدول گروه را از دست بدهد و مهمتر از آن، برای دیدار مرحله یکشانزدهم نهایی مجبور به ترک کانادا شود.
مارش پیش از دیدار با سوئیس تلاش کرد با قرار دادن آلفونسو دیویس، ستاره بایرن مونیخ، روی نیمکت، جنگ روانی به راه بیندازد، اما این ترفند نتیجه معکوس داد؛ زیرا پس از بازی اعتراف کرد که کاپیتان تیم ملی کانادا اساساً آمادگی حضور در میدان را نداشته است.
او گفت: «میخواستم سوئیس مجبور شود درباره او فکر کند. کنفرانس خبریشان را گوش دادم و سه سؤال درباره آلفونسو دیویس از آنها پرسیده شد، بنابراین حداقل مجبور بودند برای حضور احتمالی او آماده شوند».
مارش از آن دسته مربیانی است که اگر هدایت تیم محبوبتان را بر عهده داشته باشد، عاشقش خواهید شد؛ اما اگر روی نیمکت تیم رقیب باشد، احتمالاً احساس متفاوتی خواهید داشت.
پس از پیروزی ۶ بر صفر کانادا مقابل قطر در دومین مسابقه مرحله گروهی، مارش پس از سوت پایان در زمین راه رفت و با نشان دادن شش انگشت به هواداران کانادا، شور و هیجان آنها را بیشتر کرد؛ هرچند چنین رفتارهای نمایشی ممکن است برخی را آزرده کند.
فرنچ گفت: «بعضیها فکر میکنند این فقط یک نمایش است و او عمداً چنین رفتاری میکند. اما من اصلاً اینطور فکر نمیکنم؛ جسی همیشه خودش است.او آدمی بسیار احساسی است و همین احساسات را به بازیکنانش هم منتقل میکند؛ این موضوع باعث میشود آنها نیز در همان فضای احساسی قرار بگیرند».
وی افزود: «او در دوران بازیگری هم همینطور بود. مارش به خوبی از شخصیت خود آگاه است و میداند که مردم حتی بازیکنان خودش یا عاشق او هستند یا از او خوششان نمیآید و حد وسط چندانی وجود ندارد».
سرمربی کانادا اوایل این هفته با شوخی گفت: «بازیکنان حالا یا به من اعتماد دارند یا چارهای جز تحمل من ندارند.در هر صورت، فکر میکنم روابطی که بین ما شکل گرفته و تیمی که ساختهایم، حاصل این است که همه ما هرچه در توان داشتهایم برای نمایندگی از کانادا گذاشتهایم و به آن افتخار میکنیم. فکر میکنم همین موضوع همه را متحد کرده است».
برای کانادا و مارش، این قلمرویی ناشناخته است. او تاکنون با رساندن این تیم به مرحله حذفی تاریخسازی کرده، اما میداند صعود به مرحله یکهشتم نهایی، این حضور در جام جهانی را از یک عملکرد بسیار خوب به یک عملکرد بزرگ و ماندگار تبدیل خواهد کرد.
مارش در این باره گفت: «ما آمادهایم تا از همه چالشها سربلند بیرون بیاییم و بهترین نمایش خود را ارائه دهیم. ما برای چنین لحظاتی زندگی میکنیم؛ لحظاتی که محک میخوریم و میتوانیم نشان دهیم واقعاً چقدر خوب هستیم».