جسی مارش؛ در مسیر تبدیل شدن به قهرمان کانادا

این هافبک در مقاطعی نسبت به بازگشت به شرایط گذشته خود تردید داشت، اما مارش همان‌طور که با هر بازیکنی که دچار مصدومیت شدید می‌شود رفتار می‌کند زمان زیادی را صرف ملاقات با او و پیگیری وضعیتش کرد.

وقتی میلر دوران بازتوانی خود را در ایتالیا سپری می‌کرد، مارش او را دعوت کرد تا مدتی را همراه خانواده‌اش در خانه‌شان بگذراند.

میلر نه تنها به آمادگی کامل بازگشت، بلکه در پایان فصل گذشته به هال‌سیتی کمک کرد تا دوباره به لیگ برتر صعود کند و اکنون یکی از مهره‌های مهم کانادا در این جام جهانی است.

مارش گفت: «همه بازیکنان را به خوبی شناخته‌ام، اما لیام را واقعاً بهتر از بقیه می‌شناسم و فکر می‌کنم رابطه ما به چیزی تبدیل شده که او به آن تکیه می‌کند.»

البته همه چیز برای مارش در کانادا بی‌نقص نبوده است.شکست مقابل سوئیس در آخرین دیدار مرحله گروهی باعث شد کانادا صدر جدول گروه را از دست بدهد و مهم‌تر از آن، برای دیدار مرحله یک‌شانزدهم نهایی مجبور به ترک کانادا شود.

مارش پیش از دیدار با سوئیس تلاش کرد با قرار دادن آلفونسو دیویس، ستاره بایرن مونیخ، روی نیمکت، جنگ روانی به راه بیندازد، اما این ترفند نتیجه معکوس داد؛ زیرا پس از بازی اعتراف کرد که کاپیتان تیم ملی کانادا اساساً آمادگی حضور در میدان را نداشته است.

او گفت: «می‌خواستم سوئیس مجبور شود درباره او فکر کند. کنفرانس خبری‌شان را گوش دادم و سه سؤال درباره آلفونسو دیویس از آن‌ها پرسیده شد، بنابراین حداقل مجبور بودند برای حضور احتمالی او آماده شوند».

مارش از آن دسته مربیانی است که اگر هدایت تیم محبوبتان را بر عهده داشته باشد، عاشقش خواهید شد؛ اما اگر روی نیمکت تیم رقیب باشد، احتمالاً احساس متفاوتی خواهید داشت.

پس از پیروزی ۶ بر صفر کانادا مقابل قطر در دومین مسابقه مرحله گروهی، مارش پس از سوت پایان در زمین راه رفت و با نشان دادن شش انگشت به هواداران کانادا، شور و هیجان آن‌ها را بیشتر کرد؛ هرچند چنین رفتارهای نمایشی ممکن است برخی را آزرده کند.

فرنچ گفت: «بعضی‌ها فکر می‌کنند این فقط یک نمایش است و او عمداً چنین رفتاری می‌کند. اما من اصلاً این‌طور فکر نمی‌کنم؛ جسی همیشه خودش است.او آدمی بسیار احساسی است و همین احساسات را به بازیکنانش هم منتقل می‌کند؛ این موضوع باعث می‌شود آن‌ها نیز در همان فضای احساسی قرار بگیرند».

وی افزود: «او در دوران بازیگری هم همین‌طور بود. مارش به خوبی از شخصیت خود آگاه است و می‌داند که مردم حتی بازیکنان خودش یا عاشق او هستند یا از او خوششان نمی‌آید و حد وسط چندانی وجود ندارد».

سرمربی کانادا اوایل این هفته با شوخی گفت: «بازیکنان حالا یا به من اعتماد دارند یا چاره‌ای جز تحمل من ندارند.در هر صورت، فکر می‌کنم روابطی که بین ما شکل گرفته و تیمی که ساخته‌ایم، حاصل این است که همه ما هرچه در توان داشته‌ایم برای نمایندگی از کانادا گذاشته‌ایم و به آن افتخار می‌کنیم. فکر می‌کنم همین موضوع همه را متحد کرده است».

برای کانادا و مارش، این قلمرویی ناشناخته است. او تاکنون با رساندن این تیم به مرحله حذفی تاریخ‌سازی کرده، اما می‌داند صعود به مرحله یک‌هشتم نهایی، این حضور در جام جهانی را از یک عملکرد بسیار خوب به یک عملکرد بزرگ و ماندگار تبدیل خواهد کرد.

مارش در این باره گفت: «ما آماده‌ایم تا از همه چالش‌ها سربلند بیرون بیاییم و بهترین نمایش خود را ارائه دهیم. ما برای چنین لحظاتی زندگی می‌کنیم؛ لحظاتی که محک می‌خوریم و می‌توانیم نشان دهیم واقعاً چقدر خوب هستیم».