
جام جهانی
یک گل کافی است تا مسی از کلوزه عبور کند
نوشته بابک شیرآقایی
به گزارش فایو اسکور، آرژانتین و اتریش در گروه جی جام جهانی ۲۰۲۶ به هم میرسند. بازی در ورزشگاه ایتیاندتی آرلینگتون برگزار میشود. یک طرف تیم شماره یک جهان ایستاده، طرف دیگر تیمی که زیر نظر رالف رانگنیک منظم، فشرده و آزاردهنده بازی میکند.
روی کاغذ، آرژانتین جلوتر است. ابرکامپیوتر اوپتا هم به تیم لیونل اسکالونی ۶۵.۴ درصد شانس برد داده است. سهم مساوی ۲۰.۷ درصد است و شانس برد اتریش به ۱۳.۹ درصد میرسد. اما این بازی فقط با اسمها و عددهای قبل از مسابقه جلو نمیرود. اتریش دقیقا از همان تیمهایی است که میتواند بازی قشنگ حریف را زشت کند.
آرژانتین بازی اول را ۳-۰ از الجزایر برد. مالکیتش فقط ۴۸ درصد بود اما هر جا لازم داشت ضربه زد. ۱۰ شوت زد، ۶ شوت در چارچوب داشت و با ۵۶۱ پاس به دقت ۸۹.۸ درصد رسید. مهمتر از همه این بود که حتی یک شوت در چارچوب به الجزایر نداد. این یعنی آرژانتین فقط حمله نکرد. پشت حمله را هم جمع کرد.
این همان چیزی است که برای اسکالونی اهمیت دارد. تیم او در ظاهر با ۴-۴-۲ بازی میکند، اما کار اصلیاش کنترل فاصلههاست. آرژانتین در بازی اول ۳۵۴ پاس در نیمه خودی و ۲۰۷ پاس در نیمه حریف داد. عجله نکرد، بازی را بیخودی باز نکرد و وقتی فضا دید، مستقیم زد. همین ترکیب صبر و ضربه، آرژانتین را خطرناک میکند.
اتریش اما با جنس دیگری وارد بازی میشود. تیم رانگنیک اردن را ۳-۱ برد، ولی بردش از نتیجه راحتتر دیده شد. اتریش ۶۳ درصد مالکیت داشت، ۵۸۰ پاس داد و ۴ موقعیت بزرگ ساخت، اما ۳ موقعیت را از دست داد. این عددها دو چیز را با هم نشان میدهد. اتریش موقعیت میسازد اما اگر مقابل آرژانتین همینقدر ولخرج باشد، تاوانش را میدهد.
نقطه خطر اتریش از هوا میآید. این تیم در بازی اول ۶۴ درصد دوئلهای هوایی را برد و ۱۷ بار سانتر کرد. تازه داستان فقط همین نیست. ۷ گل از ۱۰ گل آخر اتریش در جام جهانی از ضربات ایستگاهی آمده است. ۳ گل از کرنر، ۲ گل از پنالتی، یک گل از ضربه آزاد غیرمستقیم و یک گل از ضربه آزاد مستقیم. این یعنی آرژانتین باید خطاهای کناری، کرنرها و توپ دوم را جدی بگیرد.
اینجا جنگ کنارهها مهم میشود. اتریش با ۳-۴-۱-۲ عرض زمین را پر میکند. وینگبکها بالا میآیند، توپ به کناره میرود و بعد سانتر یا پاس برگشتی وارد بازی میشود. اگر اتریش بازی را به همین سمت ببرد، میتواند آرژانتین را از جایی بزند که خودش دوست دارد. اما اگر آرژانتین مرکز زمین را ببندد و پاسهای اول به رومانو اشمید و مارسل سابیتسر را قطع کند، اتریش مجبور میشود عقبتر بازی کند.
سمت دیگر زمین، همه نگاهها روی مسی است. او مقابل الجزایر امتیاز ۱۰ فایو اسکور گرفت. ۳ گل زد، ۶ شوت داشت، ۴ ضربه در چارچوب زد و از ۱.۰۳ گل مورد انتظار، هتتریک ساخت. این یعنی فقط در جای خوب نایستاد. از همان موقعیتها بیشتر از حد معمول گرفت. مسی ۳۰ پاس از ۳۷ پاس خود را سالم رساند، ۲ پاس کلیدی داد و ۱۲ پاس دقیق در یکسوم پایانی ثبت کرد. حتی ۲ تکل و یک دفع توپ هم داشت.
اما عدد اصلی جای دیگری است. مسی حالا به ۱۶ گل در جام جهانی رسیده و کنار میروسلاو کلوزه ایستاده است. یک گل دیگر کافی است تا به تنهایی بهترین گلزن تاریخ جام جهانی مردان شود. اگر مقابل اتریش گل بزند، یک رکورد دیگر هم نزدیک میشود. او میتواند سومین بازیکن تاریخ باشد که در ۶ بازی پیاپی جام جهانی گل میزند. قبل از او فقط ژوست فونتن و ژایرزینیو به این نقطه رسیده بودند.
برای اتریش، مهار مسی فقط یعنی دنبال کردن خودش نیست. مشکل از جایی شروع میشود که توپ به پای او میرسد و بین خطوط زمان پیدا میکند. آنجا دیگر دیر است. اتریش باید پاس اول را ببندد، نه فقط ضربه آخر را. نقش نیکلاس زایوالد، کنراد لایمر و سابیتسر همینجا مهم میشود. اگر این سه نفر فاصلهها را کوتاه نگه دارند، مسی مجبور میشود عقبتر توپ بگیرد.
رومانو اشمید هم میتواند برگ پنهان اتریش باشد. او در بازی اول یک گل از بیرون محوطه زد، ۲۲ پاس از ۲۹ پاسش را سالم رساند و یک پاس کلیدی داد. سرعتش به ۳۴.۰۷ کیلومتر بر ساعت رسید و با ۹.۱۳ کیلومتر دوندگی و ۱۰ اسپرینت، دقیقا همان بازیکنی بود که سیستم رانگنیک میخواهد. اگر اتریش توپ دوم را پشت محوطه جمع کند، اشمید میتواند ضربه بعدی را بزند.
شروع بازی هم میتواند همه چیز را لو بدهد. آرژانتین در ۸ بازی اخیرش اول گل زده و در هر ۸ بازی هم نیمه اول را برده است. اتریش هم در ۵ بازی از ۶ بازی اخیر، گل اول را زده است. پس ۲۰ دقیقه اول فقط مقدمه نیست. شاید خود داستان باشد. اگر آرژانتین زود جلو بیفتد، بازی را میخواباند. اگر اتریش زود ضربه بزند، اسکالونی باید مقابل تیمی قفل را باز کند که برای همین لحظهها ساخته شده است.
آرژانتین احتمالا با امیلیانو مارتینز، کریستین رومرو، لیساندرو مارتینز، الکسیس مکآلیستر، انزو فرناندز و لیونل مسی وارد زمین میشود. شاید نائول مولینا بعد از پشت سر گذاشتن مشکل عضلانی جزئی، جای گونسالو مونتیل را بگیرد. اتریش هم روی الکساندر اشلاگر، فیلیپ لینهارت، کوین دانسو، داوید آلابا، لایمر، زایوالد، ژاور اشلاگر، سابیتسر، اشمید و مارکو آرناتوویچ حساب میکند.
البته اتریش بیدردسر نیست. استفان پوش بعد از شکستگی فک وضعیت روشنی ندارد و برای بازی ماسک ویژه آماده کرده است. داوید آلابا و الساندرو شوف هم جدا از گروه تمرین کردهاند. همین مسئله میتواند روی ضربات ایستگاهی، دفاع کناری و خروج از فشار اثر بگذارد.
برای آرژانتین، برد یعنی نزدیک شدن به صدرنشینی قطعی. اگر این تیم اتریش را ببرد و اردن مقابل الجزایر پیروز نشود، آرژانتین به عنوان صدرنشین صعود میکند. برای اتریش هم بازی بوی تاریخ میدهد. اگر ببرد، برای اولین بار از سال ۱۹۸۲ دو بازی اول خود در جام جهانی را با برد شروع میکند.
پس سوال بازی ساده است. اتریش میتواند با پرس، سانتر و توپ دوم، شب مسی را خراب کند؟ یا آرژانتین دوباره بازی را آرام میکند، فضا را میگیرد و شماره ۱۰ را یک قدم بالاتر از تاریخ مینشاند؟
آرژانتین تیم کاملتری است. این را عددها هم میگویند. اما اتریش تیمی نیست که راحت کنار برود. این بازی اگر به زمین آرژانتین کشیده شود، مسی میتواند تاریخ را امضا کند. اگر به زمین رانگنیک برود، آرژانتین باید برای هر متر بجنگد.
عکس: رویترز