
جام جهانی
ناگلزمان با نیمکت بازی را چرخاند و اونداو کار نیمهتمام آلمان را تمام کرد
نوشته بابک شیرآقایی
به گزارش فایو اسکور، آلمان مقابل ساحل عاج فقط با دو گل دنیز اونداو برنده نشد. این برد از جایی آمد که ناگلزمان فهمید مشکل کجاست. آلمان توپ داشت، زمین داشت، ورود داشت اما ضربه آخر نداشت. ساحل عاج هم دقیقا همانجا منتظر بود. عقب مینشست، مرکز را میبست و با فرارهای سمت چپ نفس بازی را میگرفت.
ساحل عاج با ۴-۱-۴-۱ بازی را شروع کرد. بلاکش فشرده بود و قرار نبود از اول دنبال توپ بدود. آنها مسیر میانی آلمان را بستند و آلمان را به کنارهها هل دادند. بعد از توپگیری هم سریع به یان دیومانده میرسیدند. این انتخاب اتفاقی نبود. در نیمه اول، ۵۶.۱ درصد حملات ساحل عاج از سمت چپ آمد. همانجا که دیومانده بارها پشت جاشوا کیمیش را هدف گرفت.
گل دقیقه ۳۰ هم از همان نقشه بیرون آمد. دیومانده از چپ رد شد، توپ را زمینی فرستاد، ناتانیل براون ضربه آماد دیالو را بست اما توپ برگشتی به فرانک کسیه رسید. کسیه هم زد و ساحل عاج جلو افتاد. این گل فقط روی اشتباه براون ساخته نشد. ریشهاش در برتری ساحل عاج در سمت چپ بود. دیومانده عرض را گرفت، دفاع آلمان را به سمت دروازه کشید و کسیه توپ دوم را تنبیه کرد.
نیمه اول برای آلمان پر از ورود به منطقه خطر بود اما پر از دقت نبود. ساحل عاج از نظر گل مورد انتظار ۰.۷۵ به ۰.۶۱ جلو بود. آلمان دو موقعیت بزرگ ساخت اما هیچکدام را نزد. این یعنی مسئله آلمان نرسیدن نبود. رسیدن بود و نزدن. همان مشکلی که تا دقیقه ۶۰ ادامه داشت.
آلمان قبل از نیمه دو بار هم به گل نزدیک شد اما هر دو صحنه برگشت. ضربه سر الکساندر پاولوویچ بعد از کرنر براون به خاطر خطا روی یاهیا فوفانا مردود شد. گل کای هاورتس هم بعد از پاس فلوریان ویرتس به خاطر خطای جمال موسیالا روی اودیلون کوسونو پذیرفته نشد. آلمان در محوطه حاضر بود اما جزئیات علیهاش کار میکرد.
بین دو نیمه، مصدومیت نیکو شلوتربک ناگلزمان را مجبور کرد آنتونیو رودیگر را وارد کند. این تغییر خط دفاع را محکمتر کرد. ساحل عاج هنوز میتوانست ضدحمله بزند اما آلمان در توپهای دوم بهتر ایستاد. از همینجا فشار نیمه دوم شکل گرفت.
اما حرکت اصلی دقیقه ۶۰ بود. اونداو، نادیم امیری و جیمی لولینگ همزمان وارد شدند. این تعویض فقط تزریق انرژی نبود. آلمان به بازیکنی نیاز داشت که بین مدافعان ساحل عاج جا بگیرد، با لمس کم ضربه بزند و موقعیتهای خام را تبدیل به ضربه تمیز کند. اونداو دقیقا همین کار را کرد.
هشت دقیقه بعد، جواب آمد. امیری از راست ارسال کرد و اونداو توپ را به سقف دروازه زد. این گل همان چیزی بود که آلمان کم داشت. نه پاس اضافه، نه مکث اضافه. ارسال درست، حرکت درست، ضربه اول. بازی از اینجا عوض شد.
بعد از گل مساوی، ساحل عاج دیگر خروج نیمه اول را نداشت. آلمان فشار را بالاتر برد و مسیرهای ضدحمله را بست. گل مورد انتظار نیمه دوم ۱.۲۲ به ۰.۴۷ به سود آلمان شد. شوت در چارچوب هم ۵ به صفر. این یعنی ساحل عاج هنوز میدوید اما دیگر به منطقه ضربه نمیرسید.
عددهای کلی هم همین را میگویند. آلمان ۵۹ درصد مالکیت داشت، ۵۵۴ پاس از ۶۲۲ پاسش را سالم رساند و ۱۶ شوت زد. ساحل عاج ۹ شوت داشت. ورود به یکسوم دفاعی ۸۰ به ۳۷ بود و لمس توپ در محوطه ۳۲ به ۲۱. اینها عددهای تزئینی نیستند. آلمان زمین را گرفت، بازی را جلو برد و ساحل عاج را عقبتر نشاند.
با این حال، برد دیر آمد چون آلمان هنوز موقعیتها را هدر میداد. تیم ناگلزمان ۶ موقعیت بزرگ ساخت اما ۴ تای آنها را نزد. این عدد کل بازی را لو میدهد. آلمان میتوانست زودتر تمام کند اما خودش بازی را باز نگه داشت. برای همین برد به یک تمامکننده نیاز داشت.
اونداو همان تمامکننده بود. دقیقه ۹۰+۴، فلیکس نمشا توپ را بین مدافعان فرستاد، اونداو چرخید و در حالی که گیسلن کونان او را در موقعیت غیرآفساید نگه داشته بود، توپ را از فوفانا عبور داد. یک چرخش کوتاه، یک ضربه دقیق و سه امتیاز.
اونداو در ۳۰ دقیقه امتیاز ۸.۵ فایواسکور گرفت. دو گل زد، سه شوت در چارچوب داشت، ۰.۹۳ گل مورد انتظار ساخت و گل مورد انتظار در چارچوبش ۱.۱۴ بود. فقط ۱۳ لمس توپ داشت اما بیشترشان جایی بود که باید باشد. این یعنی او برای شرکت در بازی نیامده بود بلکه برای تمام کردن بازی آمده بود.
این نقش حالا برای آلمان یک سلاح است. اونداو در این جام جهانی به عنوان بازیکن ذخیره ۵ اثرگذاری مستقیم روی گل دارد. یک گل و دو پاس گل مقابل کوراسائو و دو گل مقابل ساحل عاج. این بیشترین عدد مشترک برای یک بازیکن ذخیره در یک دوره جام جهانی از زمان ثبت این آمار در سال ۱۹۶۶ است. او در کنار روژه میلا در سال ۱۹۹۰ قرار گرفت.
او یک نشانه آلمانی دیگر هم داد. اونداو اولین بازیکن آلمان از زمان میروسلاو کلوزه در سال ۲۰۰۲ است که در دو بازی اولش در جام جهانی گل میزند. هنوز زود است برای مقایسه اما پیام روشن است. آلمان یک بازیکن دارد که میتواند از روی نیمکت، جریان بازی را عوض کند.
ساحل عاج با وجود شکست، تیم بینقشهای نبود. آنها ۵۲ درصد دوئلها را بردند، ۱۷ دریبل از ۳۰ دریبلشان موفق بود و ۱۳ قطع توپ داشتند. آلمان فقط ۷ قطع توپ ثبت کرد. این یعنی ساحل عاج در جنگهای کوچک زنده بود اما در دو محوطه کم آورد و فوتبال همینجاست که بیرحم میشود.
یاهیا فوفانا هم بازی را تا دقیقه آخر برای ساحل عاج نگه داشت. ۵ مهار، ۲ خروج موفق روی توپهای هوایی و ۰.۳۳ گل جلوگیریشده. خط دفاعی ساحل عاج هم ۲۶ دفع توپ و ۵ شوت بلوکهشده داشت. آنها فشار را زیاد خنثی کردند اما نتوانستند موج آخر را نگه دارند.
در سمت آلمان، فلوریان ویرتس ریتم را نگه داشت. ۱۰۳ لمس توپ، ۸۰ پاس، دو پاس کلیدی و ۹ بازپسگیری توپ. او شاید گل نزد اما بین خطوط همیشه گزینه اصلی بود. وقتی ساحل عاج توپ را دفع میکرد، ویرتس کمک میکرد حمله آلمان دوباره شروع شود.
کیمیش هم با ۶۶ پاس، ۳ پاس کلیدی و ۲ موقعیت بزرگ ساختهشده، یکی از مسیرهای اصلی حمله آلمان بود. در نیمه اول از همان سمت ضربه خورد اما با توپ همچنان ارزش ساخت. آلمان این بازی را با همین تناقض جلو برد. از یک سمت آسیب دید و از همان ساختار، راه حمله ساخت.
جاناتان تاه با ۸۹ پاس سالم و ۴ دفع توپ، پشت تیم را آرام کرد. این برای آلمان مهم بود چون ساحل عاج دنبال انتقال سریع بود. اگر مدافعان آلمان توپ دوم را نمیگرفتند، ضدحملهها دوباره بازی را باز میکردند. در نیمه دوم، این اتفاق کمتر افتاد.
این برد برای آلمان فقط یک برد گروهی نبود. بعد از حذف در مرحله گروهی ۲۰۱۸ و ۲۰۲۲، آلمان با این پیروزی صعودش به جمع ۳۲ تیم پایانی را قطعی کرد. آخرین بازی حذفی آلمان در جام جهانی، فینال ۲۰۱۴ بود. یعنی این برد، یک انتظار ۱۲ ساله را هم تمام کرد.
ساحل عاج نیمه اول را با نقشه گرفت. سمت چپ را هدف زد، آلمان را کند کرد و با کسیه جلو افتاد. اما نیمه دوم، آلمان بازی را از زمین به نیمکت برد. ناگلزمان تغییر داد، فشار را بالا برد و اونداو همان چیزی را داد که تیم کم داشت.
خلاصه بازی همین بود. ساحل عاج ساختار داشت اما آلمان راه حل پیدا کرد. آلمان موقعیت میساخت اما تمام نمیکرد. اونداو آمد و آن فاصله کوچک بین کنترل و برد را پر کرد.
عکس: رویترز