جام جهانی
شبی که ارسالها سنگال را شکست داد
سنگال بیشتر ساخت اما بلژیک با ارسالها، نبردهای هوایی و ضربه آخر تیلمانس زنده ماند
نوشته بابک شیرآقایی
۲ ساعت پیش
به گزارش فایواسکور، بلژیک در سیاتل یکی از عجیبترین بازگشتهای جام جهانی را ساخت. تیم رودی گارسیا تا دقیقه ۸۵ با دو گل از سنگال عقب بود، در آستانه حذف قرار داشت و حتی از نظر کیفیت موقعیت هم تیم برتر زمین نبود اما با گلهای دیرهنگام روملو لوکاکو و یوری تیلمانس، بازی را به وقت اضافه برد و در نهایت با پنالتی تاریخی تیلمانس، ۳ بر ۲ پیروز شد.
این بازی از آن مسابقههایی بود که نتیجه نهایی و جریان آماری، دو روایت متفاوت میسازند. بلژیک صعود کرد اما گل مورد انتظار سنگال ۳.۵۴ بود و بلژیک فقط به ۱.۸۰ رسید. هر دو تیم ۱۹ شوت زدند و هر دو ۵ شوت در چارچوب داشتند اما تفاوت اصلی در لحظههای نهایی بود. بلژیک هر ۳ موقعیت بزرگ خود را به گل تبدیل کرد. سنگال دو گل زد اما یک موقعیت بزرگ را از دست داد و دو بار هم تیر دروازه مانع گلزنیاش شد.
شروع بازی نشان داد سنگال قرار نیست فقط منتظر اشتباه بلژیک بماند. این تیم با سرعت در انتقال، دویدنهای پشت خط دفاع و حضور خطرناک اسماعیل سار، خیلی زود ساختار دفاعی بلژیک را تحت فشار گذاشت. در یکی از نخستین موقعیتهای بزرگ، ارسال اسماعیل جیکوبز از دست تیبو کورتوا افتاد و توپ به سار رسید. ضربه اول سار به تیر خورد و ضربه بعدی او هم در شرایطی که روی زمین بود، بیرون رفت. همان صحنه هشدار اول به بلژیک بود.
گل اول سنگال در دقیقه ۲۵ از همان الگوی فشار و پیگیری ساخته شد. ضربه سر سار به تیر دروازه خورد و حبیب دیارا توپ برگشتی را به گل تبدیل کرد. سنگال از همان ابتدا نشان داد در محوطه بلژیک حاضر است، روی توپهای دوم واکنش سریع دارد و میتواند از بینظمی مدافعان بلژیک استفاده کند. نیمه اول هم همین را تایید کرد. سنگال در ۴۵ دقیقه اول به گل مورد انتظار ۱.۹۰ رسید اما بلژیک فقط ۰.۱۷ گل مورد انتظار داشت. یعنی بلژیک مالکیت و پاس داشت اما خطر واقعی نساخت.
بلژیک در نیمه اول تیم منظمتری در گردش توپ بود اما این نظم به تهدید تبدیل نمیشد. شیاطین سرخ در پایان بازی ۵۲ درصد مالکیت توپ داشتند و ۶۰۲ پاس موفق ثبت کردند. سنگال ۵۳۶ پاس صحیح داشت. این برتری پاس برای بلژیک روی کاغذ مهم بود اما تا دقایق پایانی، ارزش هجومی کافی نداشت. سنگال با وجود مالکیت کمتر، ۹۳ ورود به یکسوم پایانی داشت و بلژیک ۷۲ بار وارد یکسوم پایانی شد. همین عدد نشان میدهد سنگال در انتقال توپ به مناطق خطرناک، مستقیمتر و تیزتر بود.
گل دوم سنگال در دقیقه ۵۱ دوباره روی همین کیفیت انتقال ساخته شد. موسی نیاکاته توپ را به پشت خط دفاع بلژیک فرستاد، سار با کنترل سینه توپ را برداشت و با ضربهای محکم، دروازه کورتوا را برای دومین بار باز کرد. در آن لحظه، سنگال ۲ بر صفر جلو بود و بلژیک نه از نظر نتیجه جلوهای داشت و نه از نظر تولید موقعیت نشانهای از بازگشت نشان داده بود.
گارسیا از ابتدای نیمه دوم روملو لوکاکو را وارد زمین کرد اما اثر واقعی این تغییر دیرتر دیده شد. تا دقیقه ۸۵، بلژیک هنوز در ساختن موقعیتهای تمیز مشکل داشت. خروج زودهنگام ژرمی دوکو و کوین دیبروینه هم شرایط را عجیبتر کرد. دیبروینه در دقیقه ۵۶ تعویض شد و این زودترین تعویض او در یک بازی جام جهانی بود. در ظاهر، بلژیک بهترین منابع خلاقیت خود را از زمین بیرون برده بود اما مسیر بازگشت از جای دیگری ساخته شد: عرض، ارسال و قدرت هوایی.
