آمریکا چطور با ۱۰ نفر بوسنی را حذف کرد؟

این اخراج، شب بالوگان را به یک دوگانگی کامل تبدیل کرد. او گل زد و بعد اخراج شد. بالوگان به نخستین بازیکنی تبدیل شد که از زمان زین‌الدین زیدان در فینال جام جهانی ۲۰۰۶، در یک بازی حذفی جام جهانی هم گل می‌زند و هم کارت قرمز می‌گیرد. تفاوت این بار این بود که تیم او از فروپاشی فرار کرد.

آمریکا بعد از ۱۰ نفره شدن، بازی را با مالکیت کنترل نکرد اما با شکل دفاعی کنترل کرد. بوسنی توپ را بیشتر داشت اما نمی‌توانست از آن عبور آخر بگیرد. این تیم ۱۳ ارسال انجام داد و هیچ‌کدام به مقصد نرسید. آمریکا در مقابل فقط ۱۴ ارسال داشت اما ۳ ارسال موفق ثبت کرد. همین تفاوت در کیفیت استفاده از کناره‌ها، یکی از ریشه‌های برد تیم پوچتینو بود.

در دوئل‌ها هم آمریکا تیم قوی‌تری بود. این تیم ۵۷ درصد کل نبردها را برد و در دریبل هم برتری واضحی داشت. آمریکا ۹ دریبل موفق از ۱۹ تلاش ثبت کرد اما بوسنی فقط ۲ دریبل موفق از ۱۰ تلاش داشت. این یعنی آمریکا حتی با مالکیت کمتر، در نبردهای یک‌به‌یک و عبور از فشار بوسنی موفق‌تر بود.

بوسنی در ورود به یک‌سوم پایانی هم عقب‌تر بود. آمریکا ۶۳ بار وارد یک‌سوم پایانی شد و بوسنی ۵۲ ورود به یک‌سوم پایانی داشت. در پاس‌های بلند هم آمریکا کیفیت بهتری نشان داد. تیم پوچتینو ۱۸ پاس بلند موفق از ۴۶ تلاش داشت اما بوسنی فقط ۱۲ پاس بلند موفق از ۵۱ تلاش ثبت کرد. بوسنی زیاد تلاش کرد بازی را مستقیم‌تر کند اما دقت لازم را نداشت.

تفاوت دیگر، اشتباه‌های دفاعی بود. بوسنی و هرزگوین ۲ اشتباه منجر به گل داشت و شاخص گل‌های مهارشده دروازه‌بان این تیم به منفی ۱.۷۳ رسید. آمریکا در مقابل هیچ اشتباه منجر به گل ثبت نکرد و متیو فریس با ۳ سیو و شاخص مثبت ۰.۱۳ گل مهارشده، شب مطمئنی داشت. وقتی یک بازی حذفی در جزئیات قفل می‌شود، همین تفاوت‌ها نتیجه را می‌سازند.

گل دوم آمریکا در دقیقه ۸۲ آمد و خیال ورزشگاه را راحت کرد. پس از خطا روی دست، مالک تیلمان پشت ضربه ایستگاهی ایستاد و توپ را با ضربه‌ای دقیق از روی دیوار دفاعی به سمت تیر نزدیک فرستاد. واسیلی به توپ رسید اما نتوانست مانع گل شود. این گل، آمریکا را از حالت دفاع تحت فشار به یک پایان آرام‌تر رساند.

تیلمان بهترین بازیکن زمین بود و نمره ۷ فایواسکور گرفت. او گل دوم را زد، ۲ شوت داشت، یک شوت در چارچوب ثبت کرد و یک پاس کلیدی داد. تیلمان ۲۳ پاس صحیح از ۳۳ پاس داشت، ۵ ارسال انجام داد و یک ارسال دقیق ثبت کرد. او از ۱۵ دوئل خود ۹ دوئل را برد، ۲ دوئل هوایی موفق داشت، ۶ بار توپ را پس گرفت و در فاز دفاعی هم ۲ تکل موفق ثبت کرد. در شبی که آمریکا به لحظه‌های دقیق نیاز داشت، تیلمان همان لحظه‌ها را ساخت.

این گل تیلمان از نظر تاریخی هم مهم بود. او به دومین بازیکن آمریکا از زمان ثبت آمارها تبدیل شد که در جام جهانی از روی ضربه ایستگاهی مستقیم گل می‌زند. پیش از او اریک وینالدا در جام جهانی ۱۹۹۴ مقابل سوئیس چنین کاری کرده بود.

در خط دفاعی آمریکا هم چند نمایش مهم دیده شد. الکساندر فریمن در سمت راست بازی بسیار دقیقی داشت. او ۵۸ پاس صحیح از ۶۰ پاس ثبت کرد، ۵ دوئل از ۸ دوئل را برد، یک شوت را بلاک کرد و ۲ قطع توپ داشت. تیم ریم با ۴۹ پاس صحیح از ۵۶ پاس و یک پاس کلیدی، در خروج توپ نقش داشت. آنتونی رابینسون هم با ۶ دفع توپ، ۲ قطع توپ و یک پاس کلیدی، سمت چپ را پرکار نگه داشت.

کریس ریچاردز در فشارهای پایانی بوسنی مهم بود. او ۵ دوئل هوایی برد و ۸ دفع توپ انجام داد. این عددها نشان می‌دهد بوسنی در نیمه دوم توپ را زیاد به اطراف محوطه آمریکا رساند اما مدافعان آمریکا در تماس اول و دوم، اجازه ندادند این فشار به شانس گل باکیفیت تبدیل شود.

از طرف بوسنی، ارمدین دمیروویچ تنها بازیکنی بود که توانست دو شوت در چارچوب بزند. آمار ددیچ و بنیامین طاهیروویچ هم قابل توجه بود. ددیچ ۴ تکل از ۵ تکل خود را برد و طاهیروویچ ۳۶ پاس صحیح از ۴۲ پاس ثبت کرد و یک موقعیت ساخت. با این حال، بوسنی در یک‌سوم پایانی دقت کافی نداشت. این تیم توپ را داشت اما پاس آخر، ارسال آخر و ضربه آخر را پیدا نکرد.

این برد برای آمریکا فقط صعود نبود. آمریکا برای نخستین بار از سال ۲۰۰۲ در یک بازی حذفی جام جهانی پیروز شد. آخرین برد حذفی این تیم هم با نتیجه ۲ بر صفر رقم خورده بود. آمریکا در آن بازی مکزیک را در مرحله یک‌هشتم نهایی شکست داده بود. تیم پوچتینو با این برد به سومین پیروزی خود در این جام رسید و این بیشترین تعداد برد آمریکا در یک دوره جام جهانی است.

جمع‌بندی بازی روشن است. بوسنی مالکیت بیشتری داشت، شوت بیشتری زد و در نیمه دوم فشار آورد اما فقط ۰.۲۵ گل مورد انتظار ساخت. آمریکا کمتر شوت زد اما بهتر وارد محوطه شد، تنها موقعیت بزرگ مسابقه را گل کرد، در دوئل‌ها برتر بود و اشتباه دفاعی نداشت. این تفاوت فوتبال حذفی است. توپ بیشتر همیشه به معنای خطر بیشتر نیست. آمریکا در سانتا کلارا کمتر حرف زد اما دقیق‌تر ضربه زد.

عکس: رویترز