جت‌سواری اینفانتینو در جام

به گزارش فایو اسکور، جام جهانی ۲۰۲۶ فقط برای تیم‌ها فرسایشی نیست. برای جانی اینفانتینو هم تبدیل به یک تور هوایی شده است. رئیس فیفا می‌خواهد تا جایی که برنامه اجازه بدهد، هر روز ۲ بازی جام جهانی را از نزدیک تماشا کند.

مشکل اینجاست که این جام مثل قطر نیست. جام جهانی ۲۰۲۲ در یک کشور کوچک برگزار شد و بیشترین فاصله بین ورزشگاه‌ها فقط ۴۶ مایل بود. برای همین اینفانتینو توانست هر ۶۴ بازی را از نزدیک ببیند. اما حالا جام در آمریکا، کانادا و مکزیک پخش شده. ۳ کشور، ۴ منطقه زمانی و ۱۶ ورزشگاه که بعضی از آنها تا ۲۸۰۰ مایل با هم فاصله دارند.

برای چنین برنامه‌ای، جت خصوصی لازم است. اینفانتینو هم به یک جت خصوصی دسترسی دارد. هواپیمایی قطر این جت را به عنوان بخشی غیرنقدی از قرارداد اسپانسری خود با فیفا در اختیار رئیس این نهاد گذاشته است. چیزی که در این جام، حسابی به کار او می‌آید.

برنامه‌اش هم از همان روزهای اول سنگین بود. اینفانتینو بازی افتتاحیه را در مکزیکوسیتی دید و بلافاصله به گوادالاخارا رفت تا برد کره جنوبی مقابل چک را تماشا کند. روز بعد در لس‌آنجلس بود و برد ۴-۱ آمریکا مقابل پاراگوئه را از نزدیک دید.

شنبه هم دوباره سفر پشت سفر. اول سان‌فرانسیسکو برای بازی قطر و سوئیس، بعد ونکوور برای دیدار استرالیا و ترکیه. یکشنبه به ورزشگاه نرفت چون در میامی میزبان نشست فیفا بود. نشستی با حضور نمایندگان ۲۱۱ فدراسیون عضو. بعد از آن هم همان شب به لس‌آنجلس برگشت تا بازی تیم ایران و نیوزیلند را ببیند.

منابع نزدیک به فیفا گفته‌اند اینفانتینو می‌خواهد این ریتم را تا جایی که بتواند ادامه بدهد. یعنی اگر برنامه اجازه بدهد، روزی ۲ بازی. در جامی که فاصله‌ها خودش یک حریف جداست.

او احتمالا از هر کسی در این جام بیشتر سفر می‌کند. حتی بیشتر از تیم‌ها. بین تیم‌های حاضر، بوسنی و هرزگوین سخت‌ترین مسیر گروهی را دارد. این تیم باید ۳۱۴۴ مایل بین تورنتو، لس‌آنجلس و سیاتل سفر کند و بین بازی‌ها هم به کمپ تمرینی خود در سالت‌لیک‌سیتی برگردد.

اما داستان فقط خستگی سفر نیست. این جام از نظر زیست‌محیطی هم زیر فشار است. مؤسسه نیو ودر جام جهانی ۲۰۲۶ را «آلوده‌کننده‌ترین رویداد تاریخ» توصیف کرده است. برآورد این مؤسسه می‌گوید این جام حدود ۹ میلیون تن دی‌اکسید کربن تولید می‌کند.

بخش اصلی این عدد از سفرهای هوایی می‌آید. طبق همین برآورد، حمل‌ونقل هوایی حدود ۷.۷ میلیون تن از این ردپای کربنی را می‌سازد. عددی که بیش از ۴ برابر میانگین جام‌های جهانی بین سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۲ است.

فیفا از بزرگ‌تر شدن جام جهانی دفاع می‌کند. ۴۸ تیم، ۳ کشور میزبان، شهرهای بیشتر و بازی‌های بیشتر اما این مدل یک هزینه پنهان هم دارد. تیم‌ها هزاران مایل سفر می‌کنند، هواداران بین کشورها جابه‌جا می‌شوند و رئیس فیفا هم برای دیدن روزی ۲ بازی، بیشتر از زمین، آسمان را می‌بیند.