
جام جهانی
اسکاتلند بد شروع کرد و برزیل با سرعت، دقت و بیرحمی اجازه برگشت نداد
نوشته بابک شیرآقایی
به گزارش فایو اسکور، برزیل در میامی فقط اسکاتلند را نبرد. بازی را از جایی گرفت که اسکاتلند بیشتر از همیشه آسیبپذیر بود. پرس روی مدافعان، حمله به فضای پشت خط دفاع و ضربه زدن در لحظههایی که حریف هنوز شکل نگرفته بود.
برد ۳-۰ برزیل در ورزشگاه هارد راک، صدرنشینی این تیم در گروه سی را قطعی کرد و اسکاتلند را در وضعیت انتظار گذاشت. تیم استیو کلارک هنوز شاید از جدول تیمهای سوم بالا برود اما این شکست هم امتیاز را از او گرفت و هم تفاضل گل را زخمی کرد.
برزیل خیلی زود راه بازی را پیدا کرد. دقیقه هفتم، رایان با فشار روی اسکات مککنا توپ را گرفت و وینیسیوس جونیور را در موقعیت گل گذاشت. وینیسیوس هم با آرامش کار را تمام کرد. این گل فقط یک اشتباه دفاعی نبود. نشانهای بود از چیزی که برزیل میخواست. تیم آنچلوتی منتظر پاس اشتباه میماند اما منفعل نمیایستاد. پرس میکرد، توپ را میدزدید و مستقیم ضربه میزد.
اسکاتلند بعد از گل عقب ننشست. توپهای مستقیم، سانترها و ضربههای دوم را امتحان کرد. آنها ۱۰ سانتر موفق از ۲۳ تلاش داشتند، ۷ کرنر گرفتند و ۲۷ بار داخل محوطه برزیل صاحب توپ شدند. اما مسئله این بود که برزیل بعد از دفع توپ اول، برای توپ دوم هم آماده بود. ۲۳ دفع توپ، ۱۳ قطع پاس و ۴۷ بازپسگیری توپ نشان داد که کنترل برزیل فقط با توپ نبود. بدون توپ هم بازی را میخواند.
گل دوم درست قبل از پایان نیمه اول، بازی را از دست اسکاتلند بیرون کشید. برونو گیمارش با یک ارسال دقیق خط دفاع را شکست و وینیسیوس در تیر دورتر فرار کرد. ضربه سر او نتیجه را ۲-۰ کرد و نیمه را از نظر روانی بست. اسکاتلند هنوز در بازی بود اما دیگر دنبال برگشتن به مسابقه نمیدوید. دنبال زنده ماندن میدوید.
بعد از شروع نیمه دوم، اسکاتلند یک فرصت خوب با ضربه سر اسکات مکتامینی داشت اما آلیسون آماده بود. چند دقیقه بعد برزیل ضربه آخر را زد. دوباره برونو گیمارش، دوباره شکستن خط، این بار با پاس به متئوس کونیا. مهاجم برزیل در دقیقه ۶۰ گل سوم را زد و بازی عملا تمام شد.
عددها هم همین را میگویند. برزیل ۵۴ درصد مالکیت داشت اما مالکیتش خشک و بیخطر نبود. ۲۱ شوت زد، ۹ ضربه در چارچوب داشت و ۶ موقعیت بزرگ ساخت. اسکاتلند هم ۱۴ شوت و ۵ ضربه در چارچوب داشت اما کیفیت موقعیتها فرق میکرد. گل مورد انتظار برزیل ۴.۴۶ بود و اسکاتلند فقط به ۱.۰۳ رسید. این یعنی نتیجه ۳-۰ حتی از جریان موقعیتها هم عجیب نبود.
تفاوت اصلی در دوئلها دیده شد. برزیل ۶۳ درصد کل دوئلها را برد، در نبردهای هوایی به ۷۴ درصد رسید و ۶۹ درصد دریبلهایش موفق بود. وقتی تیمی هم در زمین برنده دوئلهاست، هم در انتقالها سریعتر تصمیم میگیرد و هم در محوطه حریف موقعیت باکیفیت میسازد، نتیجه معمولا همین میشود.
وینیسیوس بهترین بازیکن زمین بود و امتیاز ۸.۶ فایو اسکور گرفت. او ۲ گل زد، ۸ شوت داشت، ۵ بار دروازه را هدف گرفت و با ۳.۱۱ گل مورد انتظار نشان داد دائما در موقعیتهای خطرناک حاضر بوده است. وینیسیوس فقط تمامکننده نبود. ۲ پاس کلیدی داد، ۸ دوئل برد، ۳ خطا گرفت و ۶ حمل توپ پیشرونده داشت. اسکاتلند هر بار که میخواست جلو بیاید، با سرعت او پشت سرش را میدید.
این سومین بازی پیاپی بود که وینیسیوس در جام جهانی گل زد. او حالا در هر سه بازی گروهی برزیل گل زده و بعد از ژایرزینیو، روماریو، رونالدو نازاریو و ریوالدو، پنجمین بازیکن برزیلی است که در هر سه بازی مرحله گروهی یک دوره جام جهانی گل میزند. نکته مهمتر این است که برزیل در هر سه دوره قبلی که چنین اتفاقی برای ستارههایش افتاد، در نهایت قهرمان شد.
برزیل اما فقط وینیسیوس نبود. برونو گیمارش با ۲ پاس گل، ۳ پاس کلیدی و ۰.۶۷ پاس گل مورد انتظار، مغز حرکتهای عمقی برزیل بود. متئوس کونیا هم با ۵ شوت و یک گل، جایگاهش در خط حمله را محکمتر کرد. رایان در اولین حضورش از ابتدا، یک پاس گل داد، ۴ پاس کلیدی ساخت و با همان پرس روی گل اول نشان داد چرا آنچلوتی به او اعتماد کرده است.
در دفاع هم برزیل بازی را جدی گرفت. گابریل ماگالایش ۶ نبرد هوایی برد و مثل یک دیوار جلوی ارسالهای اسکاتلند ایستاد. مارکینیوش ۸۴ پاس از ۸۸ پاسش را سالم رساند و از عقب بازی را تمیز شروع کرد. آلیسون هم با ۵ سیو و ۱.۱۸ گل جلوگیریشده، اجازه نداد اسکاتلند حتی به یک گل امیدبخش برسد.
اسکاتلند کاملا بیدستوپا نبود. لوئیس فرگوسن با ۱۱۲ لمس توپ، ۸۷ پاس صحیح از ۹۲ پاس و یک دفع توپ از روی خط، یکی از بهترینهای تیمش بود. کیران تیرنی بعد از ورود در نیمه دوم با ۵ سانتر و ۳ پاس کلیدی سمت چپ را زنده کرد. مکتامینی ۴ شوت زد و ۳ بار دروازه را هدف گرفت اما ۲ موقعیت بزرگ را از دست داد. آنگوس گان هم با ۵ سیو و ۱.۴۲ گل جلوگیریشده اجازه نداد شکست سنگینتر شود.
مشکل اسکاتلند این بود که برای زدن ضربه، زمان زیادی لازم داشت. برزیل اما با یک توپگیری، یک پاس عمقی یا یک حرکت وینیسیوس، سریع به قلب محوطه میرسید. همین اختلاف سرعت در تصمیمگیری، اختلاف واقعی بازی بود.
بازگشت نیمار هم شب برزیل را کاملتر کرد. او بعد از ۹۸۰ روز دوری، در دقیقه ۷۶ وارد زمین شد و برای صد و بیستونهمین بار پیراهن برزیل را پوشید. شاید هنوز نقش اصلی او در مراحل حذفی مشخص نباشد اما حضورش برای تیمی که حالا با اعتمادبهنفس بالا جلو میرود، خبر کوچکی نیست.
برزیل صدرنشین شد، اسکاتلند به انتظار رفت و وینیسیوس خودش را به کورس کفش طلا نزدیکتر کرد. اما مهمتر از همه این بود که تیم آنچلوتی بالاخره شبیه تیمی بازی کرد که میداند چطور باید در جام جهانی جلو برود. کمریسک، سریع، دقیق و بیرحم.
عکس: رویترز
کره جنوبی صفر - آفریقای جنوبی یک؛ چطور معجزه اتفاق افتاد؟
۳۴ دقیقه پیش
رکوردهای برزیل و اسکاتلند؛ وینیسیوس کنار رونالدو و نیمار
۱ ساعت پیش
نیمار برگشت و بغضش شکست
۱ ساعت پیش
وینیسیوس طلبکار آنچلوتی شد
۲ ساعت پیش
پایان راه یک اسطوره: اوچوآ خداحافظی کرد
۲ ساعت پیش
آنالیز برزیل ۳-۰ اسکاتلند؛ وینیسیوس قفل گروه را شکست
۲ ساعت پیش