
جام جهانی
آفریقای جنوبی با مالکیت کم، دفاع منظم و یک ضربه دقیق تاریخ ساخت و برای اولین بار از گروه جام جهانی بالا رفت
نوشته بابک شیرآقایی
به گزارش فایو اسکور، آفریقای جنوبی برای تاریخسازی لازم نبود مالک بازی باشد. لازم بود درست دفاع کند، درست صبر کند و درست ضربه بزند. همین کار را هم کرد. کره جنوبی ۶۸.۵ درصد مالکیت داشت، ۸۱ بار وارد یکسوم دفاعی آفریقای جنوبی شد و ۳۳ سانتر فرستاد اما در نهایت باخت. چون فوتبال فقط داشتن توپ نیست بلکه مهم این است با توپ چه میکنی.
آفریقای جنوبی با برد یک بر صفر مقابل کره جنوبی برای اولین بار در تاریخش از مرحله گروهی جام جهانی بالا رفت. این برد از دل یک نمایش پرزرقوبرق بیرون نیامد. از دل نظم دفاعی، انتقالهای سریع و یک ضربه دقیق بیرون آمد. تیم هوگو بروس با ۳۲ درصد مالکیت، ۱۳ شوت زد و کره با آن همه مالکیت فقط ۸ شوت داشت. همین عدد اول، قصه بازی را لو میدهد.
آفریقای جنوبی با آرایش ۴-۲-۳-۱ وارد زمین شد و بیشتر دقایق بازی را با یک بلوک فشرده در میانه زمین دفاع کرد. عقب نشست، اما بیدندان نبود. وقتی توپ را میگرفت، مستقیم دنبال فضای پشت مدافعان کره میرفت. همین باعث شد در نیمه اول با وجود مالکیت کمتر، خطرناکتر باشد. آفریقای جنوبی در نیمه اول ۱۰ شوت زد، تنها موقعیت بزرگ بازی را ساخت و گل مورد انتظارش را به ۰.۹۲ رساند. کره در همان نیمه فقط ۴ شوت داشت و به ۰.۴۳ گل مورد انتظار رسید.
کره جنوبی با آرایش ۳-۴-۲-۱ دنبال کنترل زمین بود. مدافعان کناری بالا میرفتند، توپ مدام بین خطوط میچرخید و پاسها زیاد بود. اما بیشتر این مالکیت بیرون از منطقه خطر ماند. کره در مجموع ۵۵۹ پاس سالم داد و آفریقای جنوبی فقط ۲۷۷ پاس. اما پاس بیشتر، به معنی تهدید بیشتر نبود. کره توپ را خوب نگه داشت اما سخت به شوت تمیز رسید.
نکته مهم این بود که آفریقای جنوبی مسیرهای مرکزی را بست. کره مجبور شد توپ را به کنارهها ببرد و از آنجا سانتر کند. ۳۳ سانتر فرستاد، اما فقط ۷ سانتر به مقصد رسید. این یعنی دفاع آفریقای جنوبی نه فقط محوطه را شلوغ کرده بود بلکه کیفیت ارسالها را هم پایین آورده بود. کره ۲۰ لمس توپ در محوطه داشت اما بیشتر این لمسها زیر فشار و بدون زاویه مناسب بود.
شروع نیمه دوم برای کره تهاجمیتر شد. سون هیونگمین از ابتدای نیمه وارد زمین شد و کره مالکیت را کاملتر گرفت. بعد از نیمه، کره ۷۶ درصد مالکیت داشت، ۴ کرنر گرفت و ۵۲ بار وارد یکسوم دفاعی حریف شد اما مشکل همان بود. فشار زیاد بود، ضربه نهایی نه. گل مورد انتظار کره در نیمه دوم ۰.۵۷ بود و آفریقای جنوبی فقط ۰.۱۹ ساخت، اما همان ۰.۱۹ کافی بود چون از دل بهترین لحظه بازی آمد.
دقیقه ۶۳، همه چیز عوض شد. تشپانگ مورمی از سمت راست توپ را به تاپلو ماسکو رساند. ماسکو با یک کنترل کوتاه بدنش را تنظیم کرد و با پای چپ به گوشه دروازه زد. ضربهاش نه نمایشی بود، نه پیچیده. فقط دقیق بود. همان چیزی که کره در تمام شب کم داشت.
این گل خلاصه نقشه آفریقای جنوبی بود. آنها قرار نبود بازی را ببرند چون بیشتر پاس میدهند. قرار بود بازی را ببرند چون در لحظه درست، فضای درست را پیدا میکنند. آفریقای جنوبی فقط ۳۹ بار وارد یکسوم دفاعی کره شد، کمتر از نصف عدد کره. اما در همان ورودهای کمتر، خطر بیشتری ساخت. ۱۳ شوت مقابل ۸ شوت، یعنی تیمی که کمتر به زمین حریف میرفت، بهتر تصمیم میگرفت.
بعد از گل، آفریقای جنوبی عقبتر رفت اما فرو نریخت. اینجا عددهای دفاعی ارزش برد را نشان میدهد. ۴۲ دفع توپ، ۱۵ قطع پاس و ۴۸ بازپسگیری توپ. کره در مقابل فقط ۱۵ دفع توپ و ۴ قطع پاس داشت. این یعنی آفریقای جنوبی مدام در حال خواندن مسیر پاسها، جمع کردن توپهای دوم و پاک کردن محوطه بود.
بازی در دوئلها هم نزدیک بود اما آفریقای جنوبی همان جاهایی را برد که لازم داشت. این تیم ۵۱ درصد دوئلهای زمینی را برد و اجازه نداد کره از مالکیتش ریتم بسازد. کره در تکلها درصد موفقیت بهتری داشت اما این برتری به موقعیت جدی تبدیل نشد. مالکیت کره زیاد بود ولی آفریقای جنوبی ضرباهنگ بازی را با خطاهای بهموقع، دفع توپها و بستن فضا، شکست.
رونون ویلیامز هم همان کاری را کرد که یک کاپیتان در چنین شبی باید انجام بدهد. او با امتیاز ۷.۷ فایو اسکور بهترین بازیکن زمین شد. ویلیامز فقط ۲ سیو داشت اما هر دو از داخل محوطه بود و ۱.۴۲ گل جلوگیریشده ثبت کرد. در بازیای که با یک گل تمام میشود، این عدد یعنی تفاوت صعود و حسرت. او علاوه بر سیوها، یک خروج موفق بیرون از محوطه داشت، یک نبرد هوایی برد و با آرامش پشت خط دفاعی ایستاد.
تاپلو ماسکو هم قهرمان اصلی داستان شد. او ۵ شوت زد، ۶ بار در محوطه کره لمس توپ داشت و تنها گل بازی را ساخت. سهم او از گل مورد انتظار آفریقای جنوبی ۰.۳۲ بود اما همان یک ضربه در چارچوب، مهمترین ضربه فوتبال کشورش شد. ماسکو پیش از این بازی فقط یک گل ملی داشت.
برای کره جنوبی، این شکست فقط از دست رفتن یک بازی نبود. آنها با یک امتیاز میتوانستند صعودشان را قطعی کنند اما حالا باید منتظر جدول تیمهای سوم بمانند. ضربه سر اسکات مکتامینی در بازی برزیل و اسکاتلند شاید برای آمار مهم بود، اما اینجا ضربههای کره حتی به آن سطح هم نرسیدند. سون آمد اما بازی را نجات نداد. او قبل از این مسابقه ۱۲ بازی پیاپی جام جهانی را از ابتدا برای کره شروع کرده بود اما این بار نیمکتنشین شد و بعد از ورودش هم نتوانست قفل دفاع آفریقای جنوبی را باز کند.
طعنه بازی همین جاست. کره جنوبی با ۶۸.۵ درصد مالکیت، بیشترین مالکیت ثبتشدهاش در جام جهانی را داشت. آفریقای جنوبی با ۳۱.۵ درصد مالکیت، کمترین مالکیتش در یک بازی جام جهانی را ثبت کرد. اما نتیجه برای تیمی شد که کمتر توپ داشت و بهتر بازی را فهمید.
این اولین صعود آفریقای جنوبی از مرحله گروهی جام جهانی است. آنها بعد از شکست تلخ بازی اول و دو اخراج مقابل مکزیک، از مسابقات بیرون نیفتادند. یک تساوی دیرهنگام مقابل جمهوری چک گرفتند و بعد در بازی آخر، کره جنوبی را با همان چیزی شکست دادند که در فوتبال حذفی ارزش دارد: نظم، صبر، محوطهداری و یک ضربه تمیز.
این برد اتفاقی نبود. آفریقای جنوبی محدودیتهایش را شناخت و با همان محدودیتها بازی را برد. توپ را به کره داد، مرکز زمین را بست، سانترها را خورد، محوطه را پاک کرد و وقتی یک پنجره کوچک باز شد، از آن رد شد.
گاهی معجزه همین است. نه جادو، نه شانس خالص. فقط اجرای دقیق یک نقشه ساده.
عکس: رویترز