پشت برد پراضطراب آرژانتین چه گذشت؟

مسی ۸۳ لمس توپ داشت، ۳۳ بار توپ را حمل کرد و ۵ خطا گرفت. او حتی یک تکل هم ثبت کرد و یک توپ را پس گرفت. در شبی که آرژانتین ریتم کامل نداشت، مسی با حجم بالای شوت، پاس و حمل توپ، تیم را جلو نگه داشت. تنها ایراد آماری او از دست دادن یک موقعیت بزرگ بود اما همین عدد هم نشان می‌دهد چقدر در جریان موقعیت‌های اصلی آرژانتین حضور داشت.

این گل، رکوردهای مسی را سنگین‌تر کرد. او تعداد گل‌های خود در تاریخ جام جهانی را به ۲۰ رساند. مسی همچنین برای هشتمین بازی پیاپی در جام جهانی گل زد و به اولین بازیکن تاریخ تبدیل شد که در ۲ دوره مختلف جام جهانی، ۷ گل یا بیشتر می‌زند. او در جام جهانی ۲۰۲۲ و جام جهانی ۲۰۲۶ به این عدد رسید.

مسی با گلزنی در ۵ بازی پیاپی مرحله حذفی جام جهانی، به طولانی‌ترین روند تاریخ این رقابت‌ها رسید. او در این رکورد کنار لئونیداس، گیورگی ساروشی و واوا قرار گرفت. مسی همچنین با ۱۲ اثرگذاری مستقیم در مراحل حذفی جام جهانی، شامل ۶ گل و ۶ پاس گل، از پله و کیلیان امباپه عبور کرد و از سال ۱۹۶۶ به بعد، رکورددار این بخش شد.

اما حتی شب رکوردی مسی هم برای راحت شدن کار آرژانتین کافی نبود. کیپ‌ورد در دقیقه ۹۳ گل دوم آرژانتین را دید. لیساندرو مارتینز روی پاس الکسیس مک‌آلیستر جلو آمد و توپ را وارد دروازه کرد. خیلی‌ها فکر کردند مقاومت کیپ‌ورد در همان لحظه تمام شده است اما تیم بوبیستا دوباره برگشت.

در دقیقه ۱۰۳، سیدنی لوپس کابرال یکی از زیباترین گل‌های جام را زد. او با ضربه‌ای کات‌دار توپ را به گوشه بالای دروازه فرستاد و نتیجه را ۲-۲ کرد. این گل فقط یک لحظه تماشایی نبود. این گل نشان داد کیپ‌ورد از نظر ذهنی هم تسلیم نشده است. تیمی که اولین جام جهانی خود را تجربه می‌کرد، قهرمان جهان را تا آستانه پنالتی برد.

گل تعیین‌کننده در دقیقه ۱۱۱ آمد. ضربه سر کریستین رومرو روی کرنر مسی به سمت دروازه رفت و توپ پس از برخورد به دینی بورخس وارد دروازه شد. این گل به خودی، پایان تلخی برای کیپ‌ورد ساخت. بورخس در واقع شانسی برای واکنش نداشت اما فوتبال در مرحله حذفی گاهی همین‌قدر بی‌رحم است. کیپ‌ورد یکی از بهترین نمایش‌های تاریخ تیم‌های تازه‌وارد را ارائه کرد اما با یک برخورد ناخواسته حذف شد.

لیساندرو مارتینز یکی از مهم‌ترین بازیکنان آرژانتین بود. او با نمره ۷.۲ فایواسکور، یک گل زد، یک پاس گل داد و ۱۱۷ پاس صحیح از ۱۲۰ پاس خود ثبت کرد. او همچنین ۶ دفع توپ و یک قطع توپ داشت. لیساندرو فقط مدافع نبود. او با پاس بلند خود گل مسی را ساخت و در وقت اضافه هم خودش گل زد. به همین دلیل نقش او در این برد، بعد از مسی پررنگ‌تر از هر بازیکن دیگری بود.

لیساندرو مارتینز همچنین به اولین بازیکن آرژانتین از ژوئن ۲۰۰۶ تبدیل شد که در یک بازی جام جهانی هم گل می‌زند و هم پاس گل می‌دهد. پیش از او هرنان کرسپو و کارلوس توس در بازی مقابل صربستان چنین کاری کرده بودند. این آمار نشان می‌دهد نمایش لیساندرو فقط از نظر دفاعی مهم نبود. او یکی از محورهای اصلی برتری آرژانتین در ساخت بازی هم بود.

در خط دفاع، کریستین رومرو هم نقش مهمی داشت. او ۱۱۲ پاس صحیح ثبت کرد، ۶ دوئل را برد و یک شوت زد. ضربه سر او در دقیقه ۱۱۱ با برخورد به دینی بورخس به گل سوم تبدیل شد. از نظر رسمی، این گل به خودی بود اما رومرو همان بازیکنی بود که با فرار از یارگیری و ضربه سر، آن لحظه تعیین‌کننده را ساخت.

رودریگو دی‌پائول در میانه زمین ۷۳ پاس از ۷۷ پاس خود را سالم رساند و ۲ ارسال دقیق داشت. او با ۰.۶۱ پاس گل مورد انتظار، بیشترین تهدیدسازی از خط میانی آرژانتین را ثبت کرد. الکسیس مک‌آلیستر هم در دقیقه ۹۳ پاس گل لیساندرو مارتینز را داد، ۲ پاس کلیدی ساخت و ۶ ریکاوری داشت. انزو فرناندز با ۱۳۳ لمس توپ، شلوغ‌ترین بازیکن آرژانتین در مرکز زمین بود و ۴ شوت زد که ۲ شوتش در چارچوب بود.

تعویض‌های اسکالونی هم به کنترل بازی کمک کردند. خولیان آلوارز و نیکولاس گونزالز در دقیقه ۶۳ وارد زمین شدند تا انرژی حمله را بالاتر ببرند. لئاندرو پارادس هم در ۳۶ دقیقه، ۳۹ پاس از ۴۱ پاس خود را سالم رساند. آرژانتین در پایان بازی با تجربه نیمکت خود توانست فشار روانی را مدیریت کند اما این صعود اصلا بی‌هزینه نبود.

کیپ‌ورد با وجود حذف، یک رکورد تاریخی ساخت. این تیم با میانگین سنی ۳۱ سال و ۱۹۷ روز، مسن‌ترین ترکیب اصلی تاریخ بازی‌های حذفی جام جهانی را به میدان فرستاد. این تجربه در نیمه دوم و وقت اضافه خودش را نشان داد. کیپ‌ورد در نیمه اول کمی محتاط و تحت فشار بود اما بعد از استراحت، با دو گل و چند ضدحمله خطرناک، آرژانتین را مجبور کرد تا آخرین نفس بدود.

از نظر دفاعی، کیپ‌ورد بیشتر دقایق بازی را زیر فشار گذراند اما از مسابقه بیرون نرفت. این تیم در ارسال‌ها به اندازه آرژانتین ۶ ارسال دقیق داشت و سیدنی لوپز کابرال با ۷ ارسال، یکی از فعال‌ترین بازیکنانش بود. دروی دوارته هم با گل خود و نمره ۷.۳ فایواسکور، یکی از بهترین نمایش‌های فردی تیمش را ثبت کرد. کیپ‌ورد بدون برد از جام کنار رفت اما هیچ‌کس نمی‌تواند بگوید بی‌اثر حذف شد.

این بازی برای اسکالونی هم ویژه بود. او صدمین بازی خود را روی نیمکت آرژانتین تجربه کرد و بعد از گیلرمو استابیله، فقط دومین مربی تاریخ آرژانتین شد که به ۱۰۰ بازی در هدایت این تیم می‌رسد. اسکالونی برای این بازی ترکیب اصلی دیدار مقابل اتریش را برگرداند اما تیمش برخلاف انتظار، مقابل کیپ‌ورد به یک نبرد فرسایشی کشیده شد.

آرژانتین در سال‌های اخیر به بازی‌های حذفی طولانی عادت کرده است. ۸ بازی از ۱۴ بازی آخر این تیم در مراحل حذفی جام جهانی به وقت اضافه کشیده شده است. آرژانتین حالا با آلمان در بیشترین تعداد بازی‌های بالای ۹۰ دقیقه در تاریخ جام جهانی برابر شده است و هر دو تیم ۱۲ بازی این‌چنینی داشته‌اند. این عدد نشان می‌دهد مسیرهای حذفی آرژانتین معمولا ساده و کوتاه تمام نمی‌شوند.

جمع‌بندی بازی روشن است. آرژانتین از نظر مالکیت، پاس، گل مورد انتظار، لمس توپ در محوطه و شوت در چارچوب تیم برتر بود. این تیم ۶۴ درصد مالکیت داشت، ۲.۱۶ گل مورد انتظار ساخت و ۱۰ شوت در چارچوب زد. اما کیپ‌ورد با ۵ شوت در چارچوب، ۲ گل و یک مقاومت ذهنی بزرگ، نتیجه را تا آخرین دقایق زنده نگه داشت.

آرژانتین صعود کرد اما این بازی بیشتر از آنکه نمایش قدرت باشد، یک هشدار بود. تیم اسکالونی هنوز بازیکنانی دارد که در یک لحظه بازی را عوض می‌کنند اما فاصله خطوط، افت شدت پرس و عقب‌نشینی بعد از گل، می‌تواند مقابل رقبای بزرگ‌تر دردسرساز شود. حریف بعدی آرژانتین مصر است؛ تیمی که با محمد صلاح و عمر مرموش می‌تواند از همین لحظه‌های شل شدن بازی استفاده کند.

کیپ‌ورد با سر بالا رفت اما آرژانتین زنده ماند. در شبی که مسی تاریخ ساخت، قهرمان جهان همزمان فهمید که در مرحله حذفی، هیچ تیمی فقط با نام حریف حذف نمی‌شود.

عکس: رویترز