کلمبیا چگونه غنا را خلع سلاح کرد؟

برتری کلمبیا در یک‌سوم هجومی واضح‌تر بود. کلمبیا ۵۵ بار وارد یک‌سوم دفاعی غنا شد و غنا ۵۲ ورود به یک‌سوم دفاعی کلمبیا داشت. این دو عدد به ظاهر نزدیک‌اند اما کیفیت استفاده از این ورودها یکسان نبود. کلمبیا در فاز یک‌سوم هجومی ۹۹ پاس موفق از ۱۲۲ پاس داشت و نرخ موفقیتش به ۸۱ درصد رسید. غنا در همین بخش فقط ۴۷ پاس موفق از ۸۶ پاس ثبت کرد و با نرخ ۵۵ درصدی، بیشتر حمله‌هایش را قبل از رسیدن به ضربه نهایی از دست داد.

غنا در دوئل‌ها تیم زنده‌تری بود. این تیم ۵۳ درصد دوئل‌های کل بازی را برد و در دوئل‌های زمینی هم ۵۵ درصد موفقیت داشت. این عدد نشان می‌دهد غنا از نظر فیزیکی کاملا از بازی بیرون نیفتاد. مشکل جای دیگری بود. غنا توپ را پس می‌گرفت اما نمی‌توانست از آن موقعیت بسازد. توپ‌گیری بدون ضربه در چارچوب، بیشتر شبیه دویدن روی تردمیل است. عرق دارد اما مسیر ندارد.

کلمبیا در نبردهای هوایی بهتر عمل کرد و ۵۸ درصد آنها را برد. همین برتری به این تیم کمک کرد ارسال‌ها و توپ‌های مستقیم غنا را کنترل کند. داوینسون سانچز یکی از چهره‌های مهم این بخش بود. او با نمره ۷.۸ فایو اسکور، ۷ دفع توپ انجام داد، ۷۱ پاس از ۸۰ پاس خود را سالم رساند و حتی روی ضربات ایستگاهی با ۲ شوت و ۰.۳۳ گل مورد انتظار خطرساز شد.

در خط میانی، گوستاوو پوئرتا یکی از بهترین بازیکنان کلمبیا بود. او با نمره ۷.۴ فایو اسکور، ۵۹ پاس از ۶۲ پاس خود را دقیق رساند و ۲ پاس کلیدی داد. پوئرتا یک موقعیت بزرگ هم ساخت و با یک شوت در چارچوب، خودش هم در حمله حضور داشت. نقش او فقط حفظ مالکیت نبود. او ریتم بازی را آرام می‌کرد، مسیر پاس را عوض می‌کرد و به کلمبیا اجازه می‌داد بازی را از حالت شلوغ خارج کند.

جون آریاس هم فقط گل نزد. او با نمره ۷.۴ فایو اسکور، ۵۵ پاس صحیح داشت، یک پاس کلیدی داد و ۷ ریکاوری ثبت کرد. یعنی گلزن کلمبیا بعد از ضربه اول بازی از جریان مسابقه حذف نشد. او در فاز مالکیت و برگشت توپ هم فعال ماند و تا زمان تعویض در دقیقه ۷۳، یکی از بازیکنان موثر زمین بود.

تعویض‌های کلمبیا هم کیفیت بازی را پایین نیاورد. خوان فرناندو کینترو فقط ۱۷ دقیقه بازی کرد اما ۱۹ پاس از ۱۹ پاس خود را سالم رساند و ۵ پاس کلیدی داد. او ۲ موقعیت بزرگ هم ساخت و نشان داد کلمبیا حتی از روی نیمکت هم بازیکنانی دارد که می‌توانند جریان بازی را عوض کنند. این برای مرحله حذفی خبر بدی برای رقبای بعدی است.

دنیل مونوز هم در سمت راست نقش مهمی داشت. او با نمره ۷.۷، ۳ تکل موفق داشت، یک پاس کلیدی داد و یک موقعیت بزرگ ساخت. سمت راست کلمبیا، همان جایی بود که گل بازی از آن ساخته شد. سوارز ارسال کرد، آریاس تمام کرد و مونیوز هم در طول بازی با پیشروی‌هایش اجازه نداد غنا راحت از آن منطقه خارج شود.

غنا برای باز کردن بازی روی آنتوان سمنیو، اینیاکی ویلیامز و آندره آیو حساب کرده بود اما خط حمله این تیم شوت در چارچوب نداشت. توماس پارتی از عقب‌تر تلاش می‌کرد بازی را به کناره‌ها وصل کند اما پاس‌ها و حمل توپ‌ها به اندازه کافی تمیز نبودند. غنا در ضدحمله‌ها گاهی به فضای مناسب رسید اما ضربه آخر یا پاس آخر هیچ‌وقت به سطح لازم نرسید.

شروع بازی برای هر دو تیم با دردسر همراه شد. جون کوردوبا در دقیقه ۸ مصدوم شد و جای خود را به لوییس خاویر سوارز داد. همین تعویض اجباری در نهایت به نفع کلمبیا تمام شد، چون سوارز چند دقیقه بعد پاس گل داد. غنا هم در دقیقه ۱۳ ماروین سنایا را به دلیل مصدومیت از دست داد و آلیدو سیدو وارد زمین شد. این آشفتگی زودهنگام می‌توانست بازی را از ریتم بیندازد اما کلمبیا سریع‌تر خودش را پیدا کرد.

خامس رودریگز بین دو نیمه جای خود را به ریچارد ریوس داد. این تغییر نشان می‌داد کلمبیا بعد از گل بیشتر دنبال ثبات و انرژی در میانه زمین است. کارت‌های زرد برای آریاس و ریچارد ریوس از کلمبیا و کالب ییرنکی، عبدالفتاح عیسی‌هاکو و سیدو از غنا هم نشان داد بازی در لحظاتی به سمت نبردهای فیزیکی رفت اما کلمبیا اجازه نداد این درگیری‌ها کنترل مسابقه را از دستش خارج کند.

کلمبیا با این برد اولین پیروزی خود در مرحله حذفی جام جهانی از سال ۲۰۱۴ را به دست آورد. آخرین برد حذفی این تیم، پیروزی ۲-۰ مقابل اروگوئه در مرحله یک‌هشتم نهایی جام جهانی ۲۰۱۴ بود. تیمی که در گروه خود بالاتر از پرتغال صدرنشین شده بود، حالا در مرحله حذفی هم یک پیام روشن فرستاد. کلمبیا شاید پرسر و صداترین مدعی جام نباشد اما اعدادش شبیه تیمی است که می‌داند چطور بازی را کنترل کند.

این برد کلمبیا را به دیدار با سوئیس در مرحله یک‌هشتم نهایی رساند. کلمبیا برای رسیدن به یک‌چهارم نهایی باید مقابل تیمی بازی کند که معمولا فضا را ارزان نمی‌دهد. اگر کلمبیا مقابل سوئیس هم به اندازه این بازی موقعیت بسازد، شانس زیادی دارد. اگر مثل بازی با غنا فقط یکی از ۵ موقعیت بزرگ را گل کند، ممکن است هزینه‌اش سنگین‌تر شود.

این بازی یک جمع‌بندی ساده داشت. کلمبیا تیم برتر زمین بود، غنا با ساختار دفاعی و درخشش دروازه‌بانش زنده ماند اما بدون شوت در چارچوب نمی‌شود در مرحله حذفی دوام آورد. آتی زیگی بهترین بازیکن زمین شد اما کلمبیا تیم بهتر زمین بود. فوتبال گاهی همین‌قدر بی‌رحم و منطقی است.

عکس: رویترز