آرژانتین چطور از مرز حذف برگشت؟

به گزارش فایواسکور، آرژانتین در یکی از دراماتیک‌ترین بازی‌های جام جهانی ۲۰۲۶، مصر را ۳ بر ۲ شکست داد و به یک‌چهارم نهایی رسید. این پیروزی فقط یک بازگشت احساسی نبود. اعداد بازی نشان می‌دهند تیم لیونل اسکالونی از دل فشار، مالکیت و تکرار حمله بالاخره مصر را شکست.

آرژانتین تا دقیقه ۷۸ با ۲ گل عقب بود. طبق داده‌های اوپتا، این دیرترین زمانی در تاریخ جام جهانی بود که تیمی با اختلاف ۲ گل عقب افتاد و بدون کشیده شدن بازی به وقت اضافه، برنده شد. شانس برد آرژانتین هنگام گل کریستین رومرو فقط ۰.۶٪ بود، اما همان گل مسیر بازی را عوض کرد.

مصر بازی را دقیقاً همان‌طور شروع کرد که یک تیم کم‌مالکیت باید شروع کند. یاسر ابراهیم در دقیقه ۱۵ روی ارسال مروان عطیه بالاتر از لیساندرو مارتینز ضربه زد و مصر را پیش انداخت. بعد از آن، مصطفی شبیر پنالتی دقیقه ۲۱ لیونل مسی را مهار کرد تا مصر فقط گل نزند، بلکه از نظر روانی هم بازی را به سود خود ببرد.

شبیر در این جام جهانی ۲ پنالتی از ۴ پنالتی مهارشده را گرفته است. یعنی به جز ضربات پنالتی بعد از بازی، نیمی از مهارهای پنالتی این تورنمنت به نام او ثبت شده است. همین مهار باعث شد آرژانتین با وجود امید گل ۱.۵۱ در نیمه اول، بدون گل به رختکن برود. این بالاترین امید گل یک تیم بدون گل زده در نیمه اول جام جهانی ۲۰۲۶ تا این مرحله بود.

آرژانتین برای نخستین بار از یک‌چهارم نهایی جام جهانی ۲۰۱۰ برابر آلمان، نیمه اول یک بازی جام جهانی را بازنده تمام کرد. این عدد مهم است، چون نشان می‌دهد مصر فقط مقاومت نکرده بود. مصر با گل زودهنگام، مهار پنالتی و دفاع فشرده، آرژانتین را وارد وضعیتی کرد که این تیم در سال‌های اخیر کمتر تجربه کرده بود.

مصر در دقیقه ۶۷ ضربه دوم را زد. مصطفی زیکو روی حرکتی که با هیثم حسن شکل گرفت، توپ را از داخل محوطه ۶ قدم به گل تبدیل کرد. مصر با این گل به نخستین نماینده آفریقا تبدیل شد که در جام جهانی برابر مدافع عنوان قهرمانی با اختلاف ۲ گل یا بیشتر پیش افتاد. آرژانتین هم پیش از این بازی، هر ۱۳ مسابقه جام جهانی را که در آن ۲ گل عقب افتاده بود، با شکست تمام کرده بود.

اما فشار آرژانتین از همان‌جا تبدیل به نتیجه شد. رومرو در دقیقه ۷۹ روی ارسال مسی گل اول را زد. چهار دقیقه بعد، مسی با ضربه‌ای که به تیرک افقی خورد و وارد دروازه شد، بازی را مساوی کرد. در دقیقه ۹۱:۵۵، انزو فرناندز با ضربه سر گل سوم را زد. این گل، گل شماره ۳۰۰۰ تاریخ جام جهانی بود و دیرترین گل پیروزی‌بخش یک بازیکن آرژانتینی در وقت قانونی یک مسابقه جام جهانی هم محسوب می‌شود.

برتری آرژانتین در مالکیت خشک و بی‌خطر نبود. این تیم ۶۴٪ مالکیت داشت، ۱۹ شوت زد و فقط ۵ شوت به مصر داد. امید گل آرژانتین ۲.۹۰ بود و امید گل مصر ۰.۹۷ ثبت شد. اختلاف شوت، امید گل و مالکیت نشان می‌دهد مصر برای مدت زیادی جلو بود، اما کنترل جریان بازی هرچه جلوتر رفت بیشتر به سمت آرژانتین چرخید.

فشار آرژانتین در یک‌سوم پایانی هم کاملاً سنگین بود. این تیم ۷۴ بار وارد یک‌سوم پایانی مصر شد و مصر فقط ۲۶ ورود به یک‌سوم پایانی آرژانتین داشت. آرژانتین در این منطقه ۱۹۱ پاس از ۲۳۳ پاس خود را سالم رساند و دقت ۸۲٪ ثبت کرد. این عدد نشان می‌دهد تیم اسکالونی فقط توپ را دور محوطه نمی‌چرخاند، بلکه در منطقه خطر هم کیفیت حفظ توپ داشت.