سوئیس چطور کلمبیا را از نفس انداخت؟

کلمبیا در وقت اضافه دو بار به تیرک زد و دو موقعیت بزرگ را از دست داد. بهترین فرصت بازی در دقیقه ۱۱۵ به کامپاز رسید اما ضربه او از بالای دروازه بیرون رفت. این همان جایی بود که تفاوت بین «تهدید ساختن» و «بازی را تمام کردن» مشخص شد. کلمبیا در وقت اضافه ضربه زد، فشار آورد و سوئیس را عقب نشاند اما نتوانست قبل از پنالتی‌ها کار را تمام کند.

سوئیس برای ماندن در بازی، به دفاع محوطه پناه برد و در این بخش فوق‌العاده کار کرد. این تیم ۳۷ دفع توپ داشت و کلمبیا ۲۱ دفع توپ ثبت کرد. سوئیس همچنین ۱۳ قطع پاس انجام داد و از نظر درصد موفقیت در تکل‌ها با ۵۴٪ دست بالا را داشت. این اعداد نشان می‌دهند سوئیس در بخش بزرگی از بازی، مخصوصاً در وقت اضافه، کمتر دنبال بازپس‌گیری سریع توپ بود و بیشتر تلاش می‌کرد ضربه آخر کلمبیا را از منطقه خطر دور کند.

برتری سوئیس در نبردهای هوایی هم در پایان اهمیت زیادی پیدا کرد. این تیم ۱۶ دوئل هوایی از ۳۱ دوئل را برد. وقتی کلمبیا در وقت اضافه از ارسال، کرنر و توپ‌های دوم استفاده کرد، مدافعان سوئیس با همین برتری نسبی توانستند فشار را مدیریت کنند. نیکو الودی با ۸ دفع توپ و ۳ قطع پاس یکی از مهره‌های مهم همین ساختار دفاعی بود.

کلمبیا از نظر دوئل‌ها دست بالا را داشت و ۵۴٪ نبردها را برد. این تیم همچنین ۵۵ بار توپ‌های رهاشده را جمع کرد و سوئیس ۴۶ بازیابی توپ داشت. این اعداد نشان می‌دهند کلمبیا در بخش‌های زیادی از مسابقه انرژی و شدت بیشتری داشت، اما سوئیس بهتر توانست این فشار را به مناطقی هدایت کند که خطر مستقیم کمتری داشت.

مشکل مشترک دو تیم از کناره‌ها دیده شد. سوئیس فقط یک سانتر موفق از ۱۵ ارسال داشت و کلمبیا ۴ سانتر موفق از ۱۸ ارسال ثبت کرد. برای بازی‌ای که بخش مهمی از آن در کانال‌های کناری و ارسال‌های دیرهنگام جریان داشت، این نرخ پایین دقت ارسال توضیح می‌دهد چرا مسابقه با وجود ورودهای زیاد به یک‌سوم پایانی، بدون گل ماند.

سوئیس در فاز مالکیت دنبال ریسک زیاد نبود. این تیم ۶۵ بار وارد یک‌سوم پایانی شد و با ۵۴۶ پاس صحیح، بازی را از نظر ریتم کنترل کرد. گرانیت ژاکا در قلب همین کنترل قرار داشت. او ۸۴ پاس از ۹۱ پاس خود را سالم رساند، ۱۰۱ لمس توپ داشت و پنالتی‌اش را هم تبدیل به گل کرد. نقش ژاکا این بود که سوئیس را از آشفتگی دور نگه دارد، حتی اگر تیمش موقعیت زیادی نمی‌ساخت.

گرگور کوبل بهترین بازیکن زمین بود. او ۳ مهار داشت، ۲ شوت داخل محوطه را گرفت و ۰.۴۳ گل مورد انتظار را دفع کرد. کوبل فقط دروازه‌بانِ لحظه پنالتی نبود. او در جریان بازی هم با یک خروج بلند، ۳ دفع توپ، ۸ بازیابی و ۲ پیروزی در نبرد هوایی، بخشی از ساختار دفاعی سوئیس بود.

بازی با پای کوبل هم برای سوئیس اهمیت داشت. او ۳۹ پاس از ۴۸ پاس خود را سالم رساند و از ۱۸ پاس بلند، ۹ پاس موفق داشت. در مسابقه‌ای که کلمبیا در وقت اضافه فشار را بالا برد، همین ارسال‌های بلند به سوئیس کمک کرد چند بار از محاصره خارج شود و دفاعش چند ثانیه نفس بکشد.

ضربات پنالتی، بازی را از حالت دفاعی به آزمون اعصاب تبدیل کرد. خوان فرناندو کینترو پنالتی اول کلمبیا را گل کرد و ژاکا بازی را ۱ بر ۱ کرد. داوینسون سانچز پنالتی دوم کلمبیا را از دست داد و زکی امدونی سوئیس را ۲ بر ۱ جلو انداخت. بعد از پنالتی خراب‌شده مانوئل آکانجی، جمینتون کامپاز نتیجه را ۲ بر ۲ کرد و فشار دوباره برگشت.

لحظه تعیین‌کننده پنالتی‌ها با واکنش کوبل مقابل کوچو هرناندز رقم خورد. او مسیر ضربه را خواند و توپ را گرفت تا نتیجه ۲ بر ۲ بماند. بعد از آن، سدریک ایتن سوئیس را ۳ بر ۲ جلو انداخت، لوئیس دیاز کلمبیا را به بازی برگرداند و روبن وارگاس پنالتی آخر سوئیس را تبدیل به گل کرد. سوئیس با همین ضربه، ۴ بر ۳ برد و به یک‌چهارم نهایی رفت.

این صعود برای سوئیس از نظر تاریخی هم مهم بود. این تیم برای نخستین بار از سال ۱۹۵۴ به جمع ۸ تیم برتر جام جهانی رسید. سوئیس پیش از این مسابقه فقط یکی از ۵ ضربه پنالتی قبلی خود در تورنمنت‌های بزرگ، شامل جام جهانی و یورو، را برده بود. آن برد هم برابر فرانسه در یک‌هشتم نهایی یورو ۲۰۲۰ رقم خورده بود. این بار، کوبل نگذاشت داستان تلخ پنالتی‌ها تکرار شود.

کلمبیا از مسابقه‌ای حذف شد که در آن تهدید بیشتری ساخت. این تیم ۱۵ شوت زد، ۱.۰۳ امید گل داشت، ۲ موقعیت بزرگ ساخت، ۲ موقعیت بزرگ را از دست داد و در وقت اضافه ۲ بار تیرک دروازه را لرزاند. اما فوتبال حذفی همیشه به تیمی پاداش نمی‌دهد که بیشتر نزدیک شده است. کلمبیا در پایان بیشتر حسرت موقعیت‌های از دست‌رفته را خورد تا ضعف در ساختار بازی.

سوئیس حالا در یک‌چهارم نهایی باید به مصاف آرژانتین، مدافع عنوان قهرمانی، برود. اگر قرار باشد این تیم برابر آرژانتین هم زنده بماند، دوباره به همین سه ابزار نیاز دارد: کنترل ریتم با ژاکا، نظم دفاعی با آکانجی و الودی و کوبلی که زیر فشار، تصمیم درست بگیرد. سوئیس در ونکوور زیبا نبرد اما دقیقاً همان کاری را انجام داد که بازی‌های حذفی می‌خواهند: دوام آورد، نترسید و در لحظه آخر اشتباه نکرد.

عکس: رویترز