
جام جهانی
پرتغال در شبی که رونالدو طلسم حذفی را شکست و راموس گل دیرهنگام زد، چند رکورد خاص جام جهانی را جابهجا کرد
نوشته بابک شیرآقایی
به گزارش فایواسکور، پرتغال با برد ۲ بر یک مقابل کرواسی به یکهشتم نهایی جام جهانی رسید اما ارزش این صعود فقط در گل دقیقه ۴+۹۰ گونسالو راموس خلاصه نمیشد. این بازی برای پرتغال یک شب پر از عددهای خاص بود. عددهایی که نشان میدادند این برد بیشتر از یک کامبک معمولی وزن داشت.
پرتغال برای شانزدهمین بار در تاریخ جام جهانی در یک مسابقه عقب افتاد. نکته مهم اینجاست که آنها فقط برای دومین بار توانستند از چنین وضعیتی به برد برسند. پرتغال در ۱۶ مسابقهای که در جام جهانی عقب افتاده، فقط ۲ برد گرفته، ۲ بار مساوی کرده و ۱۲ بار شکست خورده است. تنها برد قبلی آنها بعد از عقب افتادن، به بازی تاریخی مقابل کره شمالی در سال ۱۹۶۶ برمیگشت.
این عدد نشان میدهد گل راموس فقط گل صعود نبود. پرتغال معمولا وقتی در جام جهانی عقب میافتد، مسیر برگشت را پیدا نمیکند. مقابل کرواسی هم شرایط ساده نبود. کرواسی با گل ایوان پریشیچ جلو افتاد، ۶ شوت در چارچوب زد و چند بار با آفساید از گل دوم جدا شد. پرتغال بازی را از نظر مالکیت کنترل میکرد اما از نظر نتیجه باید از یک الگوی تاریخی بد عبور میکرد.
گل گونسالو راموس دومین گل دیرهنگام پرتغال در تاریخ جام جهانی بود. او در وقتهای تلفشده دروازه کرواسی را باز کرد و فقط گل سیلوستر وارلا مقابل آمریکا در جام جهانی ۲۰۱۴ از آن دیرتر بوده است. وارلا در آن مسابقه در زمان ۹۴:۳۴ گل مساوی را زد. گل راموس این بار مساوی نبود. گل صعود بود و همین تفاوت، وزن آن را بیشتر میکند.
راموس در جام جهانی فقط ۱۸۷ دقیقه بازی کرده اما ۴ گل زده است. این عدد برای یک مهاجم تعویضی عجیب است. در تاریخ جام جهانی، فقط یک بازیکن دیگر با کمتر از ۲۰۰ دقیقه بازی توانسته حداقل ۴ گل بزند و آن ارنست ویلیموفسکی از لهستان بود. یعنی راموس در زمانی کمتر از دو بازی کامل، به آماری رسیده که تقریبا هیچکس در تاریخ جام جهانی تجربه نکرده است.
این گل از نظر فنی هم با نقش راموس در بازی جور درمیآمد. پرتغال تا قبل از ورود او زیاد به یکسوم دفاعی کرواسی میرسید اما ضربه آخر را کم داشت. راموس در ۲۷ دقیقه، ۲ شوت زد و یک شوت در چارچوب داشت. همان یک ضربه، بازی را تمام کرد. پرتغال برای عبور از کرواسی به مهاجمی نیاز داشت که در لحظه آخر جای درست را بگیرد و راموس دقیقا همان کار را کرد.
کریستیانو رونالدو هم بالاخره طلسم خودش را شکست. او برای اولین بار در مرحله حذفی جام جهانی گل زد. این گل در نهمین بازی حذفی او در جام جهانی و با سیویکمین شوتش در این مرحله به دست آمد. یعنی رونالدو بعد از سالها حضور در بزرگترین صحنههای جام جهانی، بالاخره در مرحلهای گل زد که همیشه از او فرار کرده بود.
رونالدو در این جام حالا ۳ گل زده است. این عدد وقتی خاصتر میشود که سن او را کنار آن بگذاریم. در تاریخ جام جهانی، تنها بازیکن دیگری که در ۴۰ سالگی یا بیشتر گل زده بود روژه میلا بود. میلا در جام جهانی ۱۹۹۴ برای کامرون مقابل روسیه گل زد. رونالدو حالا در ۴۱ سالگی نه فقط گل زده، بلکه در یک دوره جام جهانی ۳ بار دروازه حریفان را باز کرده است.
رونالدو با حضور در ترکیب پرتغال، یک رکورد سنی دیگر هم ساخت. او اولین بازیکن تاریخ شد که در ۴۱ سالگی یا بیشتر در مرحله حذفی جام جهانی بازی میکند. این رکورد فقط درباره طول عمر ورزشی نیست. وقتی بازیکنی در این سن هنوز در مسابقه حذفی جام جهانی پنالتی میزند و تیمش را به بازی برمیگرداند، یعنی نقش او هنوز تشریفاتی نشده است.
این مسابقه از طرف کرواسی هم رکورد تاریخی داشت. ایوان پریشیچ اولین گل خود در جام جهانی ۲۰۲۶ را زد و تعداد گلهایش در تاریخ این رقابتها را به ۷ رساند. او با این گل از داور شوکر که ۶ گل زده بود عبور کرد و به بهترین گلزن تاریخ کرواسی در جام جهانی تبدیل شد.
پریشیچ در ۳۷ سال و ۱۵۰ روزگی گل زد و اولین بازیکن کرواسی شد که در ۳۵ سالگی یا بیشتر در جام جهانی گلزنی میکند. این عدد برای کرواسی مهم است چون نسل طلایی این تیم هنوز با بازیکنان باتجربهاش زنده مانده بود. پریشیچ در این بازی فقط گل نزد. او ۲ ارسال موفق داشت و ۳ تکل هم ثبت کرد. یعنی یکی از مسنترین بازیکنان زمین، هم در حمله اثر گذاشت و هم در کار دفاعی.
این بازی اولین مسابقه تاریخ جام جهانی بود که در آن ۳ بازیکن با بیش از ۲۰ بازی در جام جهانی حضور داشتند. رونالدو بیستوششمین بازی جام جهانی خود را انجام داد، لوکا مودریچ به بازی شماره ۲۳ رسید و پریشیچ بیستویکمین بار در این رقابتها به میدان رفت. این فقط یک آمار فردی نبود. بازی پرتغال و کرواسی برخورد دو نسل فوقالعاده باتجربه بود که هنوز در مرحله حذفی نقش اصلی داشتند.
ترکیب اصلی کرواسی هم یک رکورد سنی خاص ثبت کرد. میانگین سن ۱۱ بازیکن آغازکننده این تیم ۳۰ سال و ۹۹ روز بود. این مسنترین ترکیب شروع یک بازی غیرگروهی جام جهانی از زمان خود کرواسی در دیدار ردهبندی ۱۹۹۸ بود. کرواسی در آن مسابقه با میانگین ۳۰ سال و ۱۲۶ روز وارد زمین شده بود. یعنی تیم زلاتکو دالیچ با یکی از باتجربهترین ترکیبهای مراحل حذفی سالهای اخیر بازی کرد.
همین سن بالا، چهره دوگانه کرواسی را توضیح میداد. این تیم با تجربه پریشیچ، مودریچ و کواچیچ توانست نیمه دوم را زنده کند و موقعیت بسازد. کرواسی ۶ شوت در چارچوب زد و چند بار پرتغال را تا مرز فروپاشی برد. با این حال همان تیم باتجربه، در لحظههای آفساید و ضربه آخر چند سانتیمتر کم آورد. تجربه بازی را زنده نگه داشت اما جزئیات صعود را نساخت.
پرتغال از این مسابقه با چند عدد سنگین بیرون آمد. دومین برد تاریخش در جام جهانی بعد از عقب افتادن، اولین گل حذفی رونالدو، دومین گل دیرهنگام تاریخ پرتغال در جام جهانی و ۴ گل راموس در فقط ۱۸۷ دقیقه. اینها عددهایی نیستند که فقط کنار نتیجه نوشته شوند. اینها توضیح میدهند چرا برد مقابل کرواسی برای پرتغال یک صعود معمولی نبود.
در نهایت، پرتغال در شبی صعود کرد که هم تاریخ رونالدو ادامه پیدا کرد و هم راموس خودش را به عنوان یک تمامکننده بزرگ نشان داد. کرواسی با رکورد پریشیچ و احتمالا آخرین شب جام جهانی مودریچ از تورنمنت کنار رفت اما پرتغال ماند. مسابقهای که با گل پریشیچ شبیه پایان یک نسل به نظر میرسید، با ضربه راموس به شروع یک مرحله تازه برای پرتغال تبدیل شد.
عکس: رویترز