جدال برای مدالی که کسی نمی‌خواست

بازی‌های رده‌بندی معمولاً پرگل هستند. در ۲۰ مسابقه رده‌بندی تاریخ جام جهانی، ۷۶ گل به ثمر رسیده که میانگین ۳.۸ گل در هر بازی را می‌سازد.

در میان مراحل جام جهانی که حداقل شش مسابقه داشته‌اند، فقط فینال میانگین گل بیشتری دارد. در ۲۱ فینال مستقل جام جهانی، ۸۰ گل به ثمر رسیده که میانگین ۳.۸۱ گل در هر بازی است.

بنابراین نمی‌توان به‌سادگی گفت بازی‌های رده‌بندی فقط به‌دلیل بی‌توجهی تیم‌ها پرگل می‌شوند. مهم‌ترین مسابقه تورنمنت نیز تقریباً همین میانگین را دارد. شاید تیم‌ها در دیدار رده‌بندی به‌دلیل بی‌انگیزگی گل بخورند و در فینال به‌دلیل فشار و استرس.

آلمان با پنج حضور، بیش از هر تیم دیگری در دیدار رده‌بندی جام جهانی بازی کرده و با چهار پیروزی، رکورددار برد در این مسابقه نیز محسوب می‌شود.

برزیل با چهار حضور در رتبه بعدی قرار دارد و دو بار برنده شده است. لهستان، کرواسی و فرانسه نیز هر کدام دو پیروزی در بازی رده‌بندی دارند.

این چهارمین حضور فرانسه در دیدار رده‌بندی خواهد بود و نخستین بار از سال ۱۹۸۶ است که خروس‌ها در این مسابقه به میدان می‌روند.

فرانسه دو بار بازی رده‌بندی را برده و یک بار شکست خورده است. تنها باخت این تیم در سال ۱۹۸۲ و با نتیجه ۳ بر ۲ مقابل لهستان رقم خورد.

انگلیس اما هیچ‌وقت این مسابقه را نبرده است. سه‌شیرها در سال ۱۹۹۰ با نتیجه ۲ بر یک مقابل ایتالیا شکست خوردند و در سال ۲۰۱۸ نیز ۲ بر صفر مغلوب بلژیک شدند.

دیدار رده‌بندی جام جهانی هیچ‌وقت به ضربات پنالتی نرسیده و فقط یک بار وارد وقت اضافه شده است. فرانسه در سال ۱۹۸۶ پس از وقت اضافه، بلژیک را ۴ بر ۲ شکست داد.

شاید بازیکنان آن‌قدر برای بازگشت به خانه عجله دارند که ناخودآگاه تلاش می‌کنند مسابقه بیشتر از ۹۰ دقیقه طول نکشد.

داده‌های اپتا از جام‌های جهانی ۱۹۶۶ تا ۲۰۲۲ نیز تصویر جالبی ارائه می‌دهد. با کنار گذاشتن گل‌های به خودی، در بازی‌های رده‌بندی ۵۰ گل از مجموع ۵۲.۸ گل مورد انتظار به ثمر رسیده است.

این مرحله به‌طور متوسط در هر مسابقه تنها ۰.۱۹ گل کمتر از xG ثبت کرده که کمترین افت نسبت به گل مورد انتظار در میان تمام مراحل جام جهانی است.

این اختلاف در نیمه‌نهایی منفی ۰.۴۲، فینال منفی ۰.۶۰، یک‌چهارم نهایی و مرحله گروهی منفی ۰.۶۵ و مرحله یک‌هشتم نهایی منفی ۰.۷۹ گل در هر بازی بوده است.

تغییرات ترکیب نیز یکی از ویژگی‌های همیشگی بازی رده‌بندی است. سرمربیان معمولاً این مسابقه را فرصتی برای استفاده از بازیکنانی می‌دانند که در طول تورنمنت کمتر بازی کرده‌اند.

از جام جهانی ۲۰۰۶ به بعد، سرمربیان برای مسابقات نیمه‌نهایی به‌طور متوسط ۱.۵ تغییر در ترکیب اصلی خود ایجاد کرده‌اند. این میانگین برای فینال‌های سال‌های ۲۰۰۶ تا ۲۰۲۲ تنها ۰.۶ تغییر بوده است.

در دیدارهای رده‌بندی بین سال‌های ۲۰۰۶ تا ۲۰۲۲ اما سرمربیان به‌طور متوسط ۳.۹ بازیکن ترکیب اصلی را تغییر داده‌اند. وقتی فقط مدال برنز در میان است، مربیان راحت‌تر به چهره‌های تازه فرصت می‌دهند.

با وجود این، فرانسه و انگلیس هنوز دلایل کافی برای جدی گرفتن مسابقه دارند. این آخرین بازی دیدیه دشان روی نیمکت فرانسه خواهد بود اما توماس توخل امیدوار است آخرین حضورش به‌عنوان سرمربی انگلیس نباشد. قرارداد او تا پایان یورو ۲۰۲۸ اعتبار دارد.

برخی بازیکنان نیز ممکن است آخرین فرصت خود برای حضور در یک مسابقه جام جهانی را تجربه کنند. فارغ از ارزش مدال برنز، غرور حرفه‌ای می‌تواند این بازی را به مسابقه‌ای جذاب تبدیل کند.

هیچ‌کس برای کسب رتبه سوم به آمریکای شمالی نرفته بود اما وقتی فینال از دست رفته، شاید بهترین کار این باشد که از بدترین موقعیت، بهترین نتیجه ممکن ساخته شود.

عکس: رویترز