واکاوی یک تصمیم؛ چرا گواردیولا از هدایت ایتالیا انصراف داد؟

به گزارش فایو اسکور به نقل از کورا، پاسخ منفی پپ گواردیولا به هدایت آتزوری، بار دیگر مشکلات عمیق فوتبال ایتالیا را نمایان کرد و این پرسش را به وجود آورد که چرا یکی از پرافتخارترین تیم‌های ملی جهان برای سومین دوره پیاپی از حضور در جام جهانی بازمانده است.

فدراسیون فوتبال ایتالیا، گواردیولا را در صدر فهرست گزینه‌های خود برای هدایت آتزوری قرار داده بود تا این تیم را به روزهای اوج بازگرداند، اما سرمربی اسپانیایی ترجیح داد این پیشنهاد را نپذیرد و در نتیجه، مسئولان فوتبال ایتالیا به سراغ گزینه‌های دیگری رفتند.

هر کسی با فلسفه مربیگری گواردیولا آشنا باشد، می‌داند که او بدون در اختیار داشتن ابزارهای لازم، هدایت هیچ پروژه‌ای را نمی‌پذیرد. سبک بازی او بر کیفیت بالای بازیکنان، حفظ مالکیت توپ و کنترل جریان مسابقه استوار است، سبکی که نیازمند فوتبالیست‌هایی با توانایی‌های فنی ویژه است.

اما شرایط فعلی تیم ملی ایتالیا با این الزامات فاصله زیادی دارد. استعدادهای درخشان نسبت به گذشته کمتر شده‌اند و فوتبال ایتالیا دیگر مانند گذشته بازیکنان زیادی با ویژگی‌های لازم برای اجرای چنین سبک بازی‌ای تولید نمی‌کند، موضوعی که پیاده کردن ایده‌های گواردیولا را بسیار دشوار می‌سازد.

موفقیت‌های بزرگ گواردیولا نیز همواره با حضور نسل‌هایی استثنایی رقم خورده است، از بارسلونای متشکل از ژاوی، اینیستا و مسی گرفته تا بایرن مونیخ پرستاره و منچسترسیتی، جایی که تمام امکانات و بازیکنان مورد نیازش را در اختیار داشت.

البته مشکل فوتبال ایتالیا فقط کمبود استعداد نیست، بلکه به نحوه مدیریت پروژه نیز بازمی‌گردد. فدراسیون فوتبال ایتالیا طی سال‌های اخیر تصمیمات فنی متناقضی اتخاذ کرده که تاثیر مستقیمی بر نتایج تیم ملی این کشور گذاشته است.

پس از پاسخ منفی گواردیولا، مسئولان فدراسیون به سمت انتخاب آندره‌آ پیرلو رفتند، مربی‌ای که تجربه محدودی در عرصه مربیگری دارد و هنوز کارنامه‌ای در حد هدایت تیم ملی ایتالیا، آن هم در یکی از دشوارترین مقاطع تاریخ این تیم، ندارد.

این تغییر مسیر، نشان‌دهنده عمق بحران در ساختار مدیریتی فوتبال ایتالیاست و نشان می‌دهد مشکل تنها به انتخاب سرمربی محدود نمی‌شود، بلکه نبود یک برنامه‌ریزی روشن برای بازسازی تیم ملی، چالش اصلی به شمار می‌رود.

از سوی دیگر، تفاوت‌های تاکتیکی نیز نقش مهمی در این تصمیم داشته است. فوتبال ایتالیا همواره بر سازماندهی دفاعی، نظم و عمل‌گرایی بنا شده، در حالی که گواردیولا به فوتبالی مبتنی بر مالکیت، پرس شدید و بازی‌سازی از عقب زمین اعتقاد دارد، سبکی که اجرای آن به بازیکنانی با ویژگی‌های خاص نیاز دارد.

اگرچه گواردیولا در طول سال‌های مربیگری، ایده‌هایش را تکامل داده است، اما اجرای موفق آنها همچنان مستلزم حضور بازیکنانی است که توانایی و باور لازم برای پیاده کردن این سبک را داشته باشند، چیزی که شاید در ترکیب فعلی ایتالیا وجود نداشته باشد.

در نهایت، به نظر می‌رسد مشکل گواردیولا، با شرایط فعلی این تیم و ساختار مدیریتی آن بوده، چرا که از نگاه او، موفقیت تنها زمانی به دست می‌آید که یک پروژه منسجم، از مدیریت و برنامه‌ریزی آغاز شود، با پرورش استعدادها ادامه پیدا کند و در نهایت به سرمربی برسد.