
جام جهانی
مصر بعد از تساوی ۱-۱ در ۱۲۰ دقیقه، با برتری ۴-۲ در ضربات پنالتی استرالیا را حذف کرد و برای اولین بار به بردی تاریخی در مرحله حذفی جام جهانی رسید
نوشته بابک شیرآقایی
به گزارش فایو اسکور، مصر در یکی از نزدیکترین بازیهای مرحله یکشانزدهم نهایی جام جهانی ۲۰۲۶، بعد از تساوی ۱-۱ مقابل استرالیا در ۱۲۰ دقیقه، در ضربات پنالتی ۴-۲ پیروز شد و به مرحله یکهشتم نهایی رسید. این مسابقه در ورزشگاه ایتیاندتی آرلینگتون با یک الگوی روشن پیش رفت. استرالیا حجم حملات بیشتری ساخت اما مصر لحظههای مهم را بهتر مدیریت کرد.
مصر در دقیقه ۱۳ با ضربه امام عاشور جلو افتاد. ارسال کریم حافظ از سمت چپ به موقعیت اصلی نیمه اول تبدیل شد و عاشور با ضربهای دقیق دروازه پاتریک بیچ را باز کرد. آن موقعیت ۰.۲۸ گل مورد انتظار داشت اما کیفیت ضربه آن را به ۰.۸۰ گل مورد انتظار در چارچوب رساند. یعنی مصر فقط به موقعیت نرسید، همان یک موقعیت را هم با بالاترین کیفیت ممکن تمام کرد.
استرالیا در نیمه اول بیشتر شوت زد. این تیم ۵ شوت ثبت کرد و مصر فقط ۳ شوت داشت. با این حال شوتهای در چارچوب ۱-۱ مساوی بود و همین عدد بخش مهمی از بازی را توضیح میداد. استرالیا بیشتر تهدید کرد اما مصر دقیقتر ضربه زد. فایو اسکور در پایان نیمه اول گل مورد انتظار استرالیا را ۰.۲۸ و گل مورد انتظار مصر را ۰.۴۱ ثبت کرد. اختلاف کوچک بود اما همان اختلاف کوچک روی اسکوربورد دیده شد.
تونی پوپوویچ استرالیا را با آرایش ۳-۴-۲-۱ به زمین فرستاد و تلاش کرد با بالا بردن وینگبکها فشار را از کنارهها بسازد. در مقابل، حسام حسن با چینش ۴-۴-۲ تیمی ساخت که عقب مینشست، فضا را میبست و با توپهای مستقیم نفس میگرفت. مصر در مالکیت توپ ۵۶ درصد را به دست آورد اما استرالیا بیشتر در اطراف محوطه حریف دیده شد. همین تضاد، بازی را به نبرد کنترل و قلمرو تبدیل کرد.
استرالیا ۱۰ لمس توپ در محوطه مصر داشت و مصر فقط ۶ لمس توپ ثبت کرد. کرنرها هم ۳-۰ به سود استرالیا بود. این اعداد نشان میدادند استرالیا بعد از گل عقب نکشید و فشار را نگه داشت. با این حال خط دفاع مصر زیر فشار نریخت. مصر در همان نیمه اول ۱۲ دفع توپ انجام داد و استرالیا فقط ۲ دفع توپ ثبت کرد. این یعنی بیشتر بار دفاعی بازی روی دوش مصر بود اما ساختار دفاعی این تیم دوام آورد.
گل تساوی در دقیقه ۵۵ از دل همین فشار آمد. آیدن اونیل یک ضربه ایستگاهی دقیق از سمت چپ فرستاد و محمد هانی در تلاش برای دفع توپ، آن را وارد دروازه خودی کرد. این گل به خودی، سیزدهمین گل به خودی جام جهانی ۲۰۲۶ بود و این عدد رکورد تازهای برای یک دوره جام جهانی ساخت. برای محمد هانی هم اتفاق تلخی بود، چون او دومین گل به خودی خود در این تورنمنت را ثبت کرد.
استرالیا در جریان بازی دوباره از گل به خودی سود برد. نکته عجیبتر این است که هر دو گل حذفی استرالیا در تاریخ جام جهانی با گل به خودی به دست آمدهاند. گل به خودی انزو فرناندز در جام جهانی ۲۰۲۲ مقابل آرژانتین و گل به خودی محمد هانی مقابل مصر، تنها گلهای استرالیا در مرحله حذفی جام جهانی بودهاند. گاهی فوتبال برای ساختن طعنه، از نویسندههای بدبین هم خلاقتر است.
مصر بلافاصله بعد از شروع نیمه دوم میتوانست بازی را ۲-۰ کند. عمر مرموش فقط ۱۰ ثانیه بعد از شروع نیمه دوم از پشت دفاع استرالیا فرار کرد اما ضربهاش با اختلاف کمی از کنار دروازه بیرون رفت. این موقعیت از نظر روانی میتوانست بازی را ببندد اما تبدیل نشدن آن، استرالیا را زنده نگه داشت و ۱۰ دقیقه بعد گل تساوی از راه رسید.
بعد از تساوی، استرالیا توپ بیشتری به کنارهها برد و تلاش کرد با ارسال و توپ دوم خط دفاع مصر را باز کند. عزیز بهیچ یک ارسال دقیق از ۲ ارسال داشت و مصطفی شوبیر را مجبور به واکنش کرد. با این حال مصر از نظر دفاعی همچنان منظم ماند. رامی ربیعه در طول بازی ۷ دفع توپ انجام داد و در لحظات پایانی وقت قانونی هم با ضربه سر خود میتوانست مصر را برنده کند اما پاتریک بیچ با یک واکنش مهم مانع گل شد.
از نظر فنی، مصر بهتر از استرالیا مسیر خروج از فشار را پیدا میکرد. مصر ۲۳۳ پاس از ۲۷۳ پاس خود را سالم رساند و استرالیا ۱۶۳ پاس از ۲۰۴ پاس را تکمیل کرد. مصر در توپهای بلند هم برتری واضحی داشت. این تیم ۱۶ پاس بلند موفق از ۳۵ تلاش ثبت کرد اما استرالیا فقط ۵ پاس بلند موفق از ۱۸ تلاش داشت. همین تفاوت به مصر کمک کرد وقتی زیر فشار میرفت، توپ را از منطقه خطر دور کند و بازی را به نیمه حریف ببرد.
استرالیا در نبردهای تنبهتن دست بالاتر را داشت. این تیم ۵۴ درصد دوئلها را برد، ۱۷ دوئل زمینی از ۳۳ دوئل را به سود خود تمام کرد و در نبردهای هوایی هم ۱۱ بار از ۱۹ تلاش موفق بود. استرالیا در دریبل هم خطرناکتر بود و ۸ دریبل موفق از ۱۰ تلاش داشت. با این حال همین میل به حمل توپ، هزینه هم داشت. استرالیا ۸ بار مالکیت را از دست داد و مصر فقط ۲ بار چنین اشتباهی داشت.
هری سوتار یکی از مهمترین بازیکنان استرالیا در جریان بازی بود. او ۳ بلاک، ۷ دفع توپ و ۸ نبرد هوایی موفق داشت و بارها مصر را در ضربات بلند متوقف کرد. با این حال ضربه پنالتی او از بالای دروازه بیرون رفت و همین لحظه، بازی خوبش را زیر سایه برد. فوتبال گاهی کل پرونده یک بازیکن را با یک ضربه میبندد.
در وقتهای اضافه، محمد صلاح بیشتر وارد متن بازی شد. او یک موقعیت خوب در دقیقه ۹۲ داشت اما ضربه والیاش از زاویه بسته بالای دروازه رفت. صلاح در این مسابقه ۵ موقعیت ساخت و مجموع موقعیتهای ساختهشدهاش در جام را به ۱۶ رساند. او با این عدد کنار لئاندرو تروسار، بیشترین شانسسازی تورنمنت را به نام خود ثبت کرد.
بازی در نهایت به پنالتی کشید و آنجا مصر بیرحمتر بود. استرالیا ضربات پنالتی را شروع کرد اما هری سوتار ضربه اول را بالا زد. لوکاس هرینگتون هم که جوانترین بازیکن ثابت استرالیا در یک بازی حذفی جام جهانی شد، ضربهاش را به تیر دروازه زد. در مقابل، مصر هر ۴ پنالتی خود را گل کرد. محمد صلاح هم با یک ضربه چیپ آرام، تجربهاش را درست وسط پرتنشترین لحظه بازی نشان داد.
متیو رایان مخصوص ضربات پنالتی وارد زمین شد اما نتوانست هیچکدام از ۴ ضربه مصر را مهار کند. در نهایت حسام عبدالمجید ضربه آخر را به گوشه پایین دروازه فرستاد و صعود مصر را قطعی کرد. صابر هم یکی از عجیبترین آمارهای بازی را ساخت. او بدون اینکه در جریان مسابقه حتی یک بار توپ را لمس کند، از روی نقطه پنالتی گل زد و بعد از توماس اشترونتس در یورو ۱۹۹۶، فقط دومین بازیکنی شد که در یک تورنمنت بزرگ بدون لمس توپ در جریان بازی، پنالتیاش را گل میکند.
این پیروزی برای فوتبال مصر تاریخی بود. مصر و استرالیا هر دو بدون برد در مرحله حذفی جام جهانی وارد این مسابقه شده بودند اما مصر از این سد عبور کرد. مصر همچنین بعد از مراکش، فقط دومین تیم آفریقایی شد که در تاریخ جام جهانی ضربات پنالتی را با پیروزی تمام میکند. مراکش پیش از این دو بار در سالهای ۲۰۲۲ و ۲۰۲۶ در پنالتیها برنده شده بود.
این مسابقه از نظر عددی یک پیام ساده داشت. استرالیا بیشتر به محوطه رسید، بیشتر کرنر گرفت، بیشتر دوئل برد و بیشتر دریبل موفق داشت اما مصر در لحظههای تعیینکننده بهتر تصمیم گرفت. مصر با یک موقعیت بزرگ جلو افتاد، بعد از گل به خودی از هم نپاشید، در وقت اضافه فشار را تحمل کرد و در پنالتیها هیچ اشتباهی نکرد.
در فوتبال حذفی همیشه تیمی که بیشتر حمله میکند برنده نمیشود. گاهی تیمی برنده میشود که بهتر میداند کدام لحظه را نباید از دست بدهد. مصر مقابل استرالیا دقیقا همان تیم بود.
عکس: رویترز