بلژیک چطور مالکیت آمریکا را بی‌اثر کرد؟

عددهای کلی مسابقه هم همین داستان را کامل می‌کند. بلژیک ۱۵ شوت زد و آمریکا ۷ شوت داشت. بلژیک ۷ شوت در چارچوب ثبت کرد و آمریکا فقط ۲ بار دروازه کورتوا را هدف گرفت. گل مورد انتظار بلژیک ۲.۱۵ بود و آمریکا روی عدد ۰.۶۷ ماند. بلژیک ۱۰ شوت از داخل محوطه زد و ۲۱ لمس در محوطه آمریکا داشت. آمریکا مالکیت ۵۶ درصدی و ۴۵۸ پاس سالم داشت اما این کنترل، به اندازه کافی به دروازه بلژیک نزدیک نشد.

ستون تعیین‌کننده بازی، اشتباهات بود. آمریکا ۳ اشتباه منجر به گل داشت و بلژیک هیچ اشتباهی منجر به گل ثبت نکرد. گل سوم دقیقاً از همین نقطه آمد. مت فریس در شروع بازی از عقب اشتباه کرد، د کتلاره او را تحت فشار گذاشت و توپ از دست دروازه‌بان آمریکا خارج شد. هانس واناکن از بیرون محوطه دروازه خالی را دید و گل سوم را زد. این گل عملاً بازی را از آمریکا گرفت.

د کتلاره بهترین بازیکن زمین بود. او در ۶۷ دقیقه ۲ گل زد و یک پاس گل داد. د کتلاره ۳ شوت در چارچوب داشت، ۱.۲۲ گل مورد انتظار ساخت و گل مورد انتظار در چارچوب او به ۱.۹۸ رسید. او ۱۵ پاس از ۱۷ پاسش را سالم رساند، ۳ پاس کلیدی داد، ۶ دوئل از ۹ دوئلش را برد و ۳ نبرد هوایی موفق داشت. این فقط یک نمایش گلزنی نبود. او هم پرس را شروع کرد، هم در محوطه تمام‌کننده بود، هم گل سوم را ساخت.

د کتلاره با این بازی به اولین بازیکن بلژیک از سال ۱۹۶۶ به بعد تبدیل شد که در یک مسابقه جام جهانی روی ۳ گل تأثیر مستقیم می‌گذارد. او حالا ۳ گل از ۸ گل ملی خود را مقابل آمریکا زده و آمریکا به تیمی تبدیل شده که او بیشترین گل ملی‌اش را برابر آن ثبت کرده است.

تروسار هم بدون گل، یکی از چهره‌های اصلی بازی بود. او پاس گل دوم را داد، ۰.۴۴ پاس گل مورد انتظار ساخت و در فاز دفاعی هم ۳ بلاک ثبت کرد. تروسار بعد از این بازی با ۱۷ موقعیت خلق‌شده، صدرنشین جام جهانی ۲۰۲۶ از نظر خلق موقعیت شد. او همچنین سومین بازیکن بلژیک از سال ۱۹۶۶ به بعد است که در یک دوره جام جهانی حداقل ۲ گل و حداقل ۲ پاس گل ثبت می‌کند. قبل از او ادن هازارد در ۲۰۱۸ و یان کولمانس در ۱۹۸۶ به این عدد رسیده بودند.

واناکن هم فقط جانشین اضطراری نبود. او بعد از مصدومیت اونانا در دقیقه ۲۱ وارد زمین شد و با یک گل، یک پاس گل، ۳۴ پاس سالم از ۴۰ پاس و ۶ دوئل موفق، نقش مهمی در کنترل ریتم بازی داشت. راسکین هم ریتم شروع بازی بلژیک را ساخت. او ۲ پاس کلیدی داد، ۴ تکل ثبت کرد و با ۰.۴۷ پاس گل مورد انتظار، پاس گل اول را فراهم کرد. لوکاکو هم از روی نیمکت آمد و تنها شوتش را در وقت‌های تلف‌شده به گل چهارم تبدیل کرد.

آمریکا در سمت مقابل نتوانست مالکیتش را به ضربه‌های خطرناک تبدیل کند. فولارین بالوگان ۳ شوت زد و ۰.۴۳ گل مورد انتظار داشت اما گل نزد. تایلر آدامز ۵۹ پاس از ۶۱ پاسش را سالم رساند و با ۰.۲۷ پاس گل مورد انتظار، بهترین عدد خلاقانه آمریکا را ثبت کرد. الکساندر فریمن در سمت راست ۶ تکل زد و ۲ نبرد هوایی برد. تیلمان هم با گلش، مهم‌ترین خروجی نهایی میزبان بود. خروج کریستین پولیشیچ در دقیقه ۵۹ هم ضربه‌ای دیگر به تیمی زد که از قبل در ساختن شانس‌های بزرگ مشکل داشت.

آمریکا برای ششمین بار در ۷ حضورش در مرحله یک‌هشتم نهایی جام جهانی حذف شد. این تیم در ۴ حضور اخیرش در این مرحله، یعنی ۲۰۱۰، ۲۰۱۴، ۲۰۲۲ و ۲۰۲۶، هر بار از جام کنار رفته است. تیم پوچتینو تورنمنت قابل دفاعی داشت اما در این بازی، توپ داشتن کافی نبود.

بلژیک بازی را با کیفیت موقعیت، پرس هدفمند و استفاده بی‌رحمانه از اشتباهات برد. آمریکا مالکیت را گرفت اما بلژیک فضاها، دوئل‌ها و لحظه‌های تعیین‌کننده را گرفت. در شب غیبت دی‌بروینه از ترکیب اصلی، د کتلاره نقش ستاره را بازی کرد و بلژیک با یک برد قاطع، خودش را به آزمون بزرگ بعدی مقابل اسپانیا رساند.

عکس: رویترز