چطور برزیل از لبه پرتگاه برگشت

برزیل برای نگه داشتن ژاپن در زمین خودش به ارسال هم تکیه کرد. این تیم ۴۰ ارسال انجام داد و ۹ تای آنها به مقصد رسید. شاید این عدد در نگاه اول کمی پرریسک باشد اما وقتی حریف عقب می‌نشیند و مرکز زمین را می‌بندد، ارسال‌های پیاپی یکی از راه‌های حفظ فشار است. برزیل با همین روش ژاپن را عقب نگه داشت و اجازه نداد تیم آسیایی با ضدحمله‌های منظم نفس بکشد.

از نظر دفاعی هم برزیل تمیزتر عمل کرد. این تیم در نبردهای زمینی دست بالاتر را داشت و ۶۱ درصد دوئل‌ها را برد. تکل‌های موفق برزیل به ۶۷ درصد رسید و ژاپن فقط ۴۰ درصد تکل‌هایش را برد. برزیل ۹ قطع توپ داشت و ژاپن ۴ قطع توپ ثبت کرد. همین برتری در نبردهای کوچک باعث شد ژاپن بعد از گل اول دیگر نتواند موقعیت خطرناک زیادی بسازد.

نقطه پایانی بازی را نیمکت برزیل گذاشت. مارتینلی در دقیقه ۶۶ وارد زمین شد و در دقیقه ۶+۹۰ همان کاری را کرد که از یک بازیکن تعویضی می‌خواهند. راین توپ را در منطقه خطر پس گرفت، برونو گیمارائش مسیر پاس را پیدا کرد و مارتینلی با ضربه‌ای دقیق توپ را از کنار سوزوکی عبور داد. این گل دیرهنگام‌ترین گل برتری در وقت قانونی یک بازی حذفی جام جهانی از سال ۱۹۶۶ به بعد بود.

نقش برونو گیمارائش هم در این برد کم‌رنگ نبود. او پاس گل پیروزی را داد و حالا با ۴ پاس گل، بیشترین پاس گل این دوره جام جهانی را دارد. فقط پله در سال ۱۹۷۰ با ۶ پاس گل، در یک دوره جام جهانی برای برزیل عدد بهتری ثبت کرده است. در بازی‌ای که برزیل به صبر، پاس رو به جلو و تصمیم درست در لحظه آخر نیاز داشت، گیمارائش دقیقا همان بازیکنی بود که قفل را باز کرد.

این برد برای برزیل از نظر روانی هم مهم بود. آنها در ۶ بازی حذفی قبلی جام جهانی ۴ بار حذف شده بودند و وقتی ژاپن جلو افتاد، دوباره همان سایه قدیمی روی سر تیم آمد. برزیل پیش از این مسابقه در ۹ بازی اخیر جام جهانی که عقب افتاده بود فقط یک بار برنده شده بود. این بار اما تیم آنچلوتی فرو نریخت. بازی را ادامه داد، حجم حمله را بالا برد و از نیمکت ضربه نهایی را گرفت.

ژاپن با وجود حذف، تصویر بدی از خودش باقی نگذاشت. برنامه دفاعی این تیم در نیمه اول جواب داد و گل سانو نشان داد ژاپن می‌تواند از کوچک‌ترین اشتباه حریف استفاده کند. آنها در نبردهای هوایی هم عملکرد خوبی داشتند و ۱۵ دوئل هوایی از ۲۷ دوئل را بردند. مشکل اصلی اما حجم حمله بود. وقتی یک تیم در ۹۰ دقیقه فقط ۵ شوت می‌زند و گل مورد انتظارش ۰.۲۳ می‌شود، برای حذف کردن برزیل باید تقریبا بی‌اشتباه بماند. ژاپن تا نزدیکی این کار رفت اما فوتبال حذفی با «نزدیک بود» کنار نمی‌آید.

برزیل حالا با یک پیام روشن به مرحله بعد می‌رود. این تیم هنوز بی‌نقص نیست، هنوز در نیمه اول می‌تواند در گردش بی‌ثمر توپ گیر کند و هنوز در انتقال‌های دفاعی اشتباه دارد اما ابزارهای لازم برای فشار آوردن، برگشتن و بردن بازی‌های سخت را دارد. کاسمیرو دوباره نشان داد در شب‌های بزرگ هنوز می‌تواند تعیین‌کننده باشد. مارتینلی هم ثابت کرد نیمکت برزیل فقط برای پر کردن لیست نیست.

نگرانی اصلی برزیل وضعیت کاسمیرو است که در دقایق پایانی به دلیل مصدومیت جای خود را به فابینیو داد. اگر او آماده بماند، برزیل با محور دفاعی گابریل و مارکینیوش، انرژی گیمارائش، کیفیت وینیسیوس و نیمکتی مثل اندریک و مارتینلی، تیمی است که می‌تواند در بازی‌های حذفی حریف را آن‌قدر فشار دهد تا بالاخره در باز شود.

ژاپن مقاومت کرد اما برزیل بازی را از روی زمین، از روی عددها و در نهایت از روی فشار برد.

عکس:رویترز