جام جهانی
آلمان چطور با ۷۵ درصد مالکیت حذف شد؟
آنالیز شکست ژرمنها مقابل دفاع فشرده پاراگوئه
نوشته بابک شیرآقایی
۲ ساعت پیش
به گزارش فایواسکور، آلمان با ۷۵.۴ درصد مالکیت توپ، ۲۱ شوت و ۱۰ کرنر از جام جهانی کنار رفت. این همان خلاصه تلخ بازی مقابل پاراگوئه است. تیم یولیان ناگلزمان در مرحله یکشانزدهم نهایی جام جهانی ۲۰۲۶ بعد از تساوی ۱ بر ۱ در وقتهای قانونی و اضافه، در ضربات پنالتی ۴ بر ۳ شکست خورد و باز هم به جمع ۱۶ تیم پایانی نرسید.
این بازی از آن مسابقههایی بود که عدد مالکیت یک چیز میگفت و کیفیت حمله چیز دیگری. آلمان توپ را داشت، زمین را داشت، بارها به یکسوم دفاعی پاراگوئه رسید اما موقعیتهایش آنقدر تمیز نبود که حریف را بشکند. پاراگوئه برعکس، کمتر حمله کرد اما دقیقتر، مستقیمتر و خشنتر در دوئلها بازی کرد. نتیجه هم همین شد. آلمان توپ را چرخاند و پاراگوئه بازی را از داخل محوطه خودش برد.
پاراگوئه از همان شروع نشان داد قرار نیست فقط زنده بماند. خولیو انسیسو در دقیقههای ابتدایی از سمت چپ حمله را راه انداخت و جونیور آلونسو خیلی زود مانوئل نویر را مجبور به واکنش کرد. این ضربه در ثانیه ۶۳ ثبت شد و زودترین شوت در چارچوبی بود که آلمان در تاریخ ثبتشده جام جهانی دریافت کرده است. همین صحنه مسیر بازی را نشان داد. پاراگوئه با مالکیت کم هم میتوانست مستقیم به قلب دفاع آلمان برسد.
گل اول در دقیقه ۴۲ آمد. ماتیاس گالارزا از سمت راست ارسال کرد و انسیسو بدون مزاحمت جدی، با ضربه سر دروازه آلمان را باز کرد. این اولین گل تاریخ پاراگوئه در مراحل حذفی جام جهانی بود. آنها پیش از این در پنج بازی حذفی جام جهانی گل نزده بودند اما این بار برای ضربه زدن به آلمان به حجم حمله زیاد نیاز نداشتند.
مشکل اصلی آلمان در نیمه اول روشن بود. این تیم ۷۹ درصد مالکیت توپ داشت، ۳۴۲ پاس داد و ۵۰ بار وارد یکسوم دفاعی پاراگوئه شد اما فقط یک شوت در چارچوب زد. آلمان ۱۸ ارسال انجام داد و فقط یک ارسالش به مقصد رسید. در چنین بازیهایی، ارسال زیاد بدون کیفیت فقط به حریف فرصت میدهد دفع توپهایش را بالا ببرد و ریتم دفاعیاش را پیدا کند. پاراگوئه هم دقیقا همین کار را کرد.
مدافعان پاراگوئه نیمه اول را مثل یک تمرین دفاع از محوطه پشت سر گذاشتند. خوان کاسرس، خوزه کاناله و جونیور آلونسو روی هم ۱۳ دفع توپ داشتند و تیمشان تا پایان نیمه اول به ۲۱ دفع توپ رسید. آلمان کرنر گرفت، توپ را به کناره برد، ارسال کرد اما داخل محوطه هیچوقت آن برتری لازم را نساخت. پاراگوئه توپ نداشت اما منطقه خطر خودش را حفظ کرده بود.
دوئلها هم بخش مهمی از داستان بودند. پاراگوئه در نیمه اول ۷۰ درصد کل دوئلها را برد و در نبردهای زمینی به آمار ۷۳ درصد رسید. آلمان ۵ بار مالکیت توپ را از دست داد و دو بار هم در آفساید گرفتار شد. یعنی تیم ناگلزمان هم در فضاهای بسته گیر میکرد، هم وقتی میخواست پشت خط دفاعی را هدف بگیرد، زمانبندی خوبی نداشت.
ناگلزمان بین دو نیمه لئون گورتسکا را وارد زمین کرد تا حضور آلمان در محوطه جدیتر شود. این تغییر کمی بازی را مستقیمتر کرد. آلمان بعد از شروع نیمه دوم سرعت بیشتری گرفت و در دقیقه ۵۴ به گل رسید. فلوریان ویرتس با یک ارسال دقیق، کای هاورتس را پیدا کرد و هاورتس با ضربه سر توپ را به گوشه دروازه فرستاد. این همان کیفیتی بود که آلمان در نیمه اول کم داشت. نه مالکیت بیشتر، نه پاسهای بیشتر، بلکه یک ارسال درست در زمان درست.
