جام جهانی
بلینگام چطور ناجی توخل شد؟
انگلیس با دو حرکت تعیینکننده ستارهاش از آشفتگی تاکتیکی عبور کرد
نوشته بابک شیرآقایی
۳ ساعت پیش
انگلیس برای سومین بازی پیاپی در مرحله حذفی به دردسر افتاد اما باز هم راه خروج را پیدا کرد. تیم توماس توخل در ورزشگاه هارد راک میامی ابتدا با گل آندریاس شیلدروپ عقب افتاد و در بخشهایی از نیمه دوم کنترل بازی را از دست داد اما دو گل جود بلینگام، پیروزی ۲ بر یک و صعود به نیمهنهایی جام جهانی ۲۰۲۶ را رقم زد.
این بازی بیش از آنکه نمایش یک ساختار منظم از انگلیس باشد، به نمایش توانایی بازیکنانش برای سازگار شدن با تغییرات متعدد تبدیل شد. توخل چند بار آرایش تیمش را عوض کرد، گاهی تعادل خط میانی را از بین برد و دوباره برای بازگرداندن آن دست به تعویض زد. در نهایت انعطاف ترکیب و کیفیت فردی بلینگام اشتباهات تاکتیکی انگلیس را پوشاند.
بازی به شکلی محتاطانه آغاز شد و اولین شوت مسابقه تا دقیقه ۲۹ به ثبت نرسید. انگلیس در نیمه اول ۶۸ درصد مالکیت توپ داشت اما این مالکیت برای مدت زیادی به ایجاد موقعیت منجر نشد.
حضور آنتونی گوردون و نونی مادوئکه در دو سمت زمین به انگلیس عرض میداد اما نروژ با عقب نشستن و فشرده کردن مرکز، مسیر حرکت به سمت دروازه را بسته بود. هری کین برای دریافت توپ عقب میآمد و بلینگام نیز بیش از حد در میانه زمین حضور داشت. در نتیجه بازیکنی وجود نداشت که به صورت مستمر فضای پشت خط میانی و دفاع نروژ را هدف بگیرد.
نروژ در دقیقه ۳۶ از همین کندی انگلیس استفاده کرد. شیلدروپ از سمت چپ به داخل حرکت کرد و ضربهاش پس از برخورد به داخل تیر دروازه وارد گل شد. نروژ بدون اینکه موقعیتهای زیادی ساخته باشد، به دلیل تصمیمگیری سریعتر در نزدیکی محوطه جریمه جلو افتاد.
بلینگام تا دقیقه ۴۵ حتی یک شوت هم نزده بود. او بیشتر برای دریافت پاس به عقب میآمد یا پشت به دروازه بازی میکرد اما اولین حرکت جدیاش به سمت محوطه جریمه نتیجه بازی را تغییر داد.
گوردون در سمت چپ فضا پیدا کرد و توپ را به منطقه خطر فرستاد. بلینگام از توربیورن هگم جدا شد، وارد فضای خالی شد و در دقیقه ۲+۴۵ گل تساوی را به ثمر رساند.
این صحنه خلاصه رابطهای بود که انگلیس برای استفاده از آن به زمان زیادی نیاز داشت. عقب آمدن کین میتوانست مدافعان را از موقعیت خود خارج کند اما این حرکت فقط زمانی مفید بود که بلینگام یا یکی از وینگرها فضای ایجادشده را هدف قرار میداد. بلینگام با اولین فرار مستقیم خود، قفل دفاع نروژ را شکست.
دو دقیقه بعد کین نیز توپ را از بالای سر اوریان نیلند عبور داد اما گل او به دلیل آفساید پذیرفته نشد. انگلیس نیمهای را که برای بیشتر دقایق آن موقعیت روشنی نساخته بود، با برتری روانی تمام کرد.
توخل در شروع نیمه دوم بوکایو ساکا و ابرچی ازه را وارد زمین کرد. هدف مشخص بود. انگلیس میخواست بازیکنان بیشتری میان خطوط داشته باشد و از دو سمت زمین مستقیمتر حمله کند.
خروج دکلان رایس و حضور ازه، آرایش ۱-۳-۲-۴ انگلیس را به ساختاری شبیه ۳-۲-۱-۴ تبدیل کرد. الیوت اندرسون تنها بازیکن ثابت در جلوی خط دفاع بود و بلینگام و ازه جلوتر از او قرار گرفتند.
