پایان یک عصر، آغاز عصر دیگر

به گزارش فایواسکور، وقتی سوت پایان دیدار فینال جام جهانی ۲۰۲۶ به صدا درآمد، لامین یامال به سمت لیونل مسی رفت و او را در آغوش گرفت؛ تصویری که بسیاری آن را نماد انتقال مشعل از یکی از بزرگ‌ترین بازیکنان تاریخ فوتبال به ستاره‌ای دانستند که آینده این ورزش را در اختیار خواهد داشت.

مسی ۳۹ ساله، در حالیکه نگاهش را به سکوهای مملو از هواداران آرژانتین دوخته بود و نامش در ورزشگاه نیویورک-نیوجرسی طنین‌انداز شده بود، شاید برای آخرین بار حضورش در بزرگ‌ترین صحنه فوتبال جهان را تجربه می‌کرد. در همین لحظه، یامال نخستین بازیکنی بود که برای دلداری دادن به کاپیتان آرژانتین به سراغش رفت و دو ستاره بارسلونا، شماره ۱۰ امروز و شماره ۱۰ افسانه‌ای این باشگاه، یکدیگر را در آغوش گرفتند.

این صحنه، یادآور عکس معروفی بود که در سال ۲۰۰۷ منتشر شد؛ زمانی که مسی ۲۰ ساله، در مراسم خیریه‌ای، لامین یامال شش‌ماهه را در آغوش گرفته و او را حمام می‌کرد؛ تصویری که در آستانه این فینال بار دیگر در فضای مجازی فراگیر شد.

فتح فوتبال در ۱۹ سالگی

پسربچه آن عکس، حالا به قهرمان جهان تبدیل شده است. یامال که تنها ۱۹ سال و شش روز سن دارد، با قهرمانی در جام جهانی، دو سال پس از فتح یورو همراه اسپانیا، مجموعه کامل افتخارات ملی را به دست آورد؛ موفقیتی که کمتر بازیکنی در چنین سنی تجربه کرده است.

ستاره بارسلونا در حالی پا به جام جهانی گذاشت که از ناحیه همسترینگ با مصدومیت دست‌وپنجه نرم می‌کرد، اما مسابقات را به عنوان جوان‌ترین بازیکنی که هم قهرمانی اروپا و هم جام جهانی را فتح کرده، به پایان رساند.

اسپانیا با فوتبالش پیروز شد، آرژانتین با حاشیه شکست خورد

یکی از مهم‌ترین روایت‌های فینال، تفاوت رویکرد دو تیم بود. اسپانیا با تکیه بر فوتبال مالکانه، نظم تاکتیکی و کار گروهی، شرایط را برای درخشش یامال فراهم کرد، اما آرژانتین با رویکردی پراشتباه و گاه تحریک‌آمیز، نه تنها نتوانست مسی را در موقعیت مناسبی قرار دهد، بلکه در نهایت دست خالی زمین را ترک کرد.

این مسیر سرانجامی جز شکست نداشت؛ همان نتیجه‌ای که عملکرد آرژانتین در زمین مستحق آن بود.

طلسم‌ناپذیر با پیراهن اسپانیا

یامال در طول جام جهانی به تدریج به اوج آمادگی رسید و حالا فوتبال جهان را زیر پای خود می‌بیند. اسپانیا نیز با گل دقیقه ۱۰۶ فران تورس در وقت‌های اضافه، سلطه خود بر فوتبال ملی را تکمیل کرد.

آمار این وینگر جوان نیز خیره‌کننده است. او در ۲۸ مسابقه رسمی که برای تیم ملی اسپانیا به میدان رفته، هنوز شکست را تجربه نکرده است. همچنین در ۱۳ دیدار خود در تورنمنت‌های بزرگ، هر ۱۳ مسابقه را با پیروزی پشت سر گذاشته تا بهترین رکورد صددرصدی تاریخ فوتبال اروپا در این زمینه را ثبت کند.

ثبت رکوردی تاریخی

یامال در کنار هم‌تیمی ۱۹ ساله‌اش، پائو کوبارسی، به چهارمین و پنجمین نوجوان تاریخ تبدیل شدند که در ترکیب اصلی یک فینال جام جهانی به میدان رفتند و جام قهرمانی را بالای سر بردند.

پیش از آن‌ها تنها پله با برزیل در سال ۱۹۵۸، جوزپه برگومی با ایتالیا در سال ۱۹۸۲ و کیلیان امباپه با فرانسه در سال ۲۰۱۸ موفق به ثبت چنین رکوردی شده بودند.تمجید ویژه دلافوئنته از ستاره جوانلوئیس دلافوئنته، سرمربی اسپانیا، پس از پایان مسابقه با تمجید از عملکرد یامال گفت:«از صمیم قلب از او تشکر می‌کنم. فوتبال فوق‌العاده‌ای ارائه داد و مطمئنم این تجربه باعث می‌شود در آینده حتی از امروز هم بازیکن کامل‌تری شود.»او ادامه داد:«یامال برای موفقیت تیم از خودش گذشت و منافع جمع را در اولویت قرار داد؛ موضوعی که برای تیم ما اهمیت زیادی دارد. از نظر من او جام جهانی فوق‌العاده‌ای را پشت سر گذاشت.»استعدادی بزرگ با شخصیتی بزرگ‌ترآنچه یامال را از بسیاری از هم‌نسلانش متمایز می‌کند، تنها کیفیت فنی نیست؛ بلکه شخصیت و آرامش او نیز تحسین‌برانگیز است.آرژانتینی‌ها، به‌ویژه نیکولاس تالیافیکو، بارها تلاش کردند با بازی فیزیکی و جنگ روانی تمرکز این ستاره جوان را بر هم بزنند، اما یامال کوچک‌ترین واکنش احساسی از خود نشان نداد.جو هارت، دروازه‌بان پیشین تیم ملی انگلیس و کارشناس بی‌بی‌سی اسپورت، درباره عملکرد او گفت:«یامال نه‌تنها واکنشی نشان نداد، بلکه مقابل تمام فشارها ایستادگی کرد. او نترسید، عقب نکشید و با وجود اینکه تقریباً تمام بازیکنان آرژانتین سعی داشتند او را از جریان بازی خارج کنند، آرامش خود را حفظ کرد. این یک نمایش فوق‌العاده بود.»هارت در پایان با جمله‌ای که شاید بهترین توصیف برای ستاره جوان اسپانیا باشد، افزود:«لامین یامال فقط ۱۹ سال دارد، اما انگار فوتبال را کامل کرده است.»در شرایطی که تقریباً تمام دوران حرفه‌ای او هنوز پیش روست و در کنار بازیکنانی باتجربه مانند رودری به رشد خود ادامه می‌دهد، بسیاری معتقدند قهرمانی در جام جهانی تنها آغاز مسیر افتخارآفرینی یکی از درخشان‌ترین استعدادهای نسل جدید فوتبال جهان خواهد بود.آرژانتین با حاشیه، رویای مسی را نابود کردشادی بی‌حدوحصر لامین یامال در پایان فینال، درست در نقطه مقابل چهره غمگین لیونل مسی قرار داشت. کاپیتان آرژانتین با چشمانی اشکبار به سکوهای مملو از هواداران کشورش خیره شده بود؛ گویی به این حقیقت رسیده بود که شاید دیگر هرگز در جام جهانی چنین عشق و حمایتی را تجربه نکند.در سوی دیگر، لیونل اسکالونی نیز که مانند مسی در پی دومین قهرمانی متوالی جهان بود، پس از مسابقه هنگام پاسخ به پرسشی درباره آینده مسی و همچنین سرنوشت خودش، به شدت تحت تأثیر قرار گرفت. سرمربی آرژانتین که قراردادش تا ماه دسامبر اعتبار دارد، اعلام کرد هنوز درباره آینده با مسی صحبتی نکرده، اما در ادامه نتوانست احساساتش را کنترل کند، اشک ریخت و نشست خبری را نیمه‌تمام ترک کرد.تاکتیکی که به ضرر مسی تمام شدآنچه بیش از همه به آرژانتین ضربه زد، شیوه بازی این تیم بود. شاگردان اسکالونی از همان دقایق ابتدایی با رویکردی فیزیکی و تنش‌آفرین وارد زمین شدند؛ رویکردی که باعث شد مسی، رهبر و خلاق‌ترین بازیکن تیم، بخش زیادی از مسابقه را دور از جریان بازی سپری کند.در مقابل، اسپانیا با اتکا به فوتبال مالکانه و برنامه تاکتیکی خود، کنترل مسابقه را در اختیار گرفت و در نهایت مزد برتری‌اش را هم گرفت؛ پیروزی‌ای که بسیاری آن را پیروزی فوتبال بر حواشی توصیف کردند.داوری جنجالی و اعتراض اسپانیایی‌هادر همان دقایق ابتدایی، اسلاوکو وینچیچ، داور اهل اسلوونی، با چشم‌پوشی از برخی خطاهای خشن آرژانتین، بار دیگر انتقادها نسبت به نحوه قضاوت در این جام را زنده کرد.برخورد خشن الکسیس مک‌آلیستر با دنی اولمو تنها با یک تذکر شفاهی همراه شد؛ تصمیمی که باعث شد هواداران اسپانیا با طعنه، نام جانی اینفانتینو، رئیس فیفا، را در ورزشگاه فریاد بزنند؛ واکنشی که کنایه‌ای به ادعاهای مطرح‌شده درباره حمایت داوری از آرژانتین در مسیر رسیدن به فینال بود.نخستین کارت زرد مسابقه نیز تازه در دقیقه ۴۰ و پس از خطای لیساندرو مارتینز روی میکل اویارزابال از جیب داور خارج شد؛ تصمیمی که با واکنش طعنه‌آمیز تماشاگران همراه بود.استعدادی که قربانی حاشیه شدآرژانتین در مرحله نیمه‌نهایی با نمایش مقتدرانه برابر انگلیس توانایی‌های فنی خود را به رخ کشیده بود، اما در فینال، آن کیفیت جای خود را به بازی فیزیکی و درگیری‌های مداوم داد؛ موضوعی که بیش از همه، به ضرر مسی تمام شد و اجازه نداد نابغه فوتبال جهان تأثیر همیشگی‌اش را بر جریان مسابقه بگذارد.حتی خود مسی نیز در یکی از صحنه‌ها از داور خواست مارک کوکوریا را به دلیل صحبت کردن با دست مقابل دهانش اخراج کند؛ اقدامی که طبق مقررات ویژه جام جهانی ۲۰۲۶، در صورت استفاده با هدف تحریک یا پنهان‌کاری، می‌تواند با کارت قرمز همراه باشد.اخراج انزو و آمار ناامیدکننده آرژانتیننقطه اوج عملکرد ضعیف آرژانتین، اخراج انزو فرناندز پیش از آغاز وقت‌های اضافه بود. هافبک چلسی در حالی با پائو کوبارسی برخورد کرد که حتی نگاهش به توپ نبود و داور پس از نشان دادن کارت زرد دوم، او را از زمین اخراج کرد.آرژانتین همچنین رکوردی ناامیدکننده را به ثبت رساند و به نخستین تیم تاریخ جام جهانی تبدیل شد که در ۹۰ دقیقه فینال حتی یک شوت در چارچوب دروازه ثبت نکرد. تنها تلاش جدی این تیم در دقیقه ۱۱۷ رقم خورد؛ جایی که ضربه مسی نیز راهی به چارچوب دروازه پیدا نکرد.در سوی مقابل، اسپانیا ۱۲ شوت در چارچوب داشت، در حالی که آرژانتین در تمام طول مسابقه حتی یک ضربه داخل چارچوب ثبت نکرد.آمار نیمه نخست نیز به‌خوبی گویای سبک بازی آرژانتین بود؛ این تیم در یک‌سوم هجومی زمین ۹ خطا مرتکب شد، اما تنها ۸ پاس صحیح به ثبت رساند؛ آماری که بیش از هر چیز، رویکرد این تیم را نشان می‌داد.پایانی تلخ برای آرژانتینپس از سوت پایان، بازیکنان آرژانتین در کنار مسی اشک ریختند، اما حتی این لحظات احساسی نیز با درگیری میان بازیکنان دو تیم تحت‌الشعاع قرار گرفت.لئاندرو پاردس، که پس از ورودش به زمین بارها در متن حواشی مسابقه قرار داشت، این بار با گرفتن گلوی اریک گارسیا نقش اصلی در آغاز درگیری را ایفا کرد. در ادامه نیز گاوی در جریان همین تنش‌ها روی زمین افتاد و داور ناچار به مداخله شد.بی‌تردید چنین صحنه‌هایی در شأن یکی از بهترین دوره‌های جام جهانی نبود و نباید به خاطره ماندگار این رقابت‌ها تبدیل شود.پایان یک عصر، آغاز عصری دیگراسپانیا شاید در فینال بهترین نمایش خود را ارائه نکرد، اما روند صعودی این تیم از تساوی غیرمنتظره برابر کیپ‌ورد در نخستین مسابقه تا فتح جام جهانی، نشان داد شایسته ایستادن بر بام فوتبال جهان بوده است.جام جهانی ۲۰۲۶ در نهایت قهرمانی را دید که سزاوار آن بود؛ تیمی که در کنار خود ستاره‌ای به نام لامین یامال را دارد؛ بازیکنی که می‌تواند چهره سال‌های آینده فوتبال جهان باشد.اگر دوران فراموش‌نشدنی لیونل مسی در جام جهانی به پایان رسیده باشد، به نظر می‌رسد فوتبال حالا آماده ورود به عصر لامین یامال است؛ عصری که شاید سال‌های طولانی ادامه داشته باشد.