
جام جهانی
از رکورد پنالتی کین تا طلسمشکنی سهشیرها
نوشته بابک شیرآقایی
به گزارش فایو اسکور، برد انگلیس مقابل کرواسی فقط یک ۴ بر ۲ پرگل نبود. این همان بردی بود که انگلیسیها سالها دنبالش بودند. یک برد مقابل تیمی از جمع ۱۵ تیم برتر رنکینگ فیفا در جام جهانی.
کرواسی تیم یازدهم رنکینگ بود. انگلیس از سال ۲۰۰۲ و برد مقابل آرژانتین، دیگر در جام جهانی چنین تیمی را شکست نداده بود. آن آرژانتین رتبه سوم فیفا را داشت و انگلیس با پنالتی دیوید بکام برد. بعد از آن، هر بار پای تیمهای بزرگتر وسط آمد، انگلیس گیر کرد.
۹ بازی بدون برد. ۲ تساوی و ۷ شکست. حتی بدتر، ۶ شکست پیاپی مقابل تیمهای رنکینگ زیر ۱۵ در جام جهانی.
برای همین برد مقابل کرواسی فقط شروع خوب نبود بلکه شکستن یک طلسم قدیمی بود.
انگلیس در این بازی هم زخم خورد، هم جواب داد. دو بار جلو افتاد و دو بار کرواسی برگشت. نیمه اول برای تیم توماس توخل اصلا امن نبود. اما تفاوت اینجا بود که انگلیس مثل خیلی از شبهای بزرگ قبلی نریخت. بازی را نگه داشت و در نیمه دوم دوباره ضربه زد.
خود نیمه اول هم وارد تاریخ شد. این هشتمین بازی تاریخ جام جهانی بود که هر دو تیم قبل از پایان نیمه اول حداقل دو گل زدند. در قرن ۲۱ هم فقط یک بار چنین اتفاقی افتاده بود. صربستان و سوئیس در جام جهانی ۲۰۲۲.
برای انگلیس، آخرین باری که چنین نیمهای را تجربه کرده بود به بازی معروف مقابل آرژانتین در ۱۹۹۸ برمیگشت. همان مسابقهای که با اخراج بکام و حذف تلخ تمام شد. این بار اما پایان داستان عوض شد.
هری کین دوباره وسط قاب بود. کاپیتان انگلیس با گلزنی مقابل کرواسی، بعد از دیوید بکام دومین بازیکن انگلیسی شد که در سه جام جهانی مختلف گل میزند. بکام در ۱۹۹۸، ۲۰۰۲ و ۲۰۰۶ گل زده بود. کین هم حالا در ۲۰۱۸، ۲۰۲۲ و ۲۰۲۶ این کار را کرده است.
کین با این گلها به عدد ۱۰ در جام جهانی رسید و به رکورد گری لینکر رسید. حالا او کنار لینکر، بهترین گلزن انگلیس در تاریخ جام جهانی است.
اما رکورد خاصتر از روی نقطه پنالتی آمد. کین حالا ۵ گل پنالتی در جریان بازیهای جام جهانی زده است. بدون حساب ضربات پنالتی پایان مسابقه، هیچ بازیکنی در تاریخ جام جهانی بیشتر از او پنالتی گل نکرده.
شاید روی کاغذ پنالتی ساده باشد اما وقتی ضربه اولت مهار شده و باید دوباره پشت توپ بایستی، دیگر ساده نیست. کین آنجا نشان داد چرا هنوز مرد لحظههای سنگین انگلیس است.
در سمت دیگر، لوکا مودریچ هم تاریخ خودش را نوشت. او به دومین بازیکن اروپایی تبدیل شد که در ۱۰ تورنمنت بزرگ بازی میکند. جام جهانی و یورو. فقط کریستیانو رونالدو با ۱۲ تورنمنت بالاتر از اوست.
مودریچ تقریبا از ۲۰۰۶ به بعد، در همه جامهای بزرگ کنار کرواسی بوده. فقط جام جهانی ۲۰۱۰ را از دست داد، چون کرواسی اصلا صعود نکرد. این یعنی یک نسل کامل فوتبال اروپا با مودریچ جلو آمده و او هنوز در ۴۰ سالگی وسط زمین ایستاده است.
اما شب آرلینگتون بیشتر از همه درباره انگلیس بود. درباره تیمی که همیشه استعداد داشت، همیشه اسم داشت، همیشه ادعا داشت اما مقابل تیمهای بزرگ جام جهانی، کم میآورد.
این بار دو گل خورد اما از هم نپاشید. این بار کرواسی برگشت اما انگلیس عقب نرفت. این بار کین گل زد، بلینگام بازی را گرفت و انگلیس از همان جایی ضربه زد که سالها ضربه خورده بود.
البته این برد همه چیز را حل نمیکند. تیم توخل هنوز در دفاع سوال دارد. دو گل خورده در نیمه اول برای یک مدعی، هشدار کوچکی نیست. مخصوصا در تورنمنتی که یک اشتباه میتواند همه چیز را بسوزاند.
اما برای شروع، انگلیس دقیقا همان چیزی را گرفت که لازم داشت. سه امتیاز، چهار گل و مهمتر از همه، یک برد بزرگ مقابل یک حریف بزرگ.
انگلیس کرواسی را برد اما مهمتر از آن، ترس قدیمی خودش را شکست.
عکس: رویترز